Obserwatorium Watykańskie uhonorowało ks. G. Lemaitre'a - teoretyka Wielkiego Wybuchu
Niezwykły umysł
Ks. Georges Lemaître, urodzony w Belgii w 1894 roku, był nie tylko genialnym naukowcem, ale także człowiekiem wiary. Po święceniach kapłańskich w 1923 r. rozpoczął karierę akademicką w Cambridge, gdzie współpracował z Arthurem Eddingtonem, jednym z czołowych fizyków swoich czasów. Współpraca ta położyła podwaliny pod późniejszy naukowy przełom ks. Lemaître'a: sformułowanie teorii Wielkiego Wybuchu.
W 1927 roku ks. Lemaître opublikował przełomowy artykuł „Wszechświat jednorodny o stałej masie i rosnącym promieniu”, w którym wyjaśnił ekspansję wszechświata jako konsekwencję ogólnej teorii względności. Później opracował ideę „pierwotnego atomu”, z którego rozszerza się wszechświat - ideę, która jest uważana za początek współczesnej kosmologii.
Czytaj także: Eksperci w Sejmie RP nt. kontrowersji wokół przedmiotu edukacja zdrowotna
Nauka i wiara w harmonii
Teoria ks. Lemaître'a spotkała się z oporem, szczególnie dlatego, że jako ksiądz był często kojarzony z biblijną historią stworzenia. Podczas gdy niektórzy krytycy twierdzili, że szukał naukowego potwierdzenia dla „creatio ex nihilo” - stworzenia z niczego – ks. Lemaître ściśle przestrzegał rozdziału nauki i teologii. - Idea początku w czasie nie jest identyczna z pierwszym dniem Księgi Rodzaju - podkreślał wielokrotnie.
Pomimo początkowego sceptycyzmu, nawet wśród społeczności naukowej, teoria Lemaître'a zwyciężyła. Dziś jest ona nieodzowną częścią współczesnej kosmologii. - Dowody naukowe przezwyciężyły ciężar wątpliwości - wyjaśnił ks. Consolmagno.
Czytaj także: Abp Galbas w Sejmie: Kościół powinien z pasją angażować się w politykę
Nieprzemijająca inspiracja
Życie ks. Lemaître'a uosabia dialog między nauką, historią i religią, połączenie, które zostało również uhonorowane w „Wykładzie Von Hügela”. Ks. F. Guy Consolmagno podkreślił, że praca ks. Lemaître'a podważyła zasadę kosmologiczną - założenie, że żadne miejsce ani czas we wszechświecie nie są wyjątkowe. Teoria Lemaître'a wskazuje na wyjątkowy punkt początkowy, który wprawił wszechświat w ruch.
Oprócz „Wykładu Von Hügela”, spuścizna ks. Georgesa Lemaître'a była w tym roku uhonorowana innymi rocznicami, w tym konferencją naukową w Obserwatorium Watykańskim. Wydarzenia te oddały cześć człowiekowi, który „spojrzał w górę i odpowiedział na wezwanie do zbadania wszechświata”.
Historia Lemaître'a przypomina nam, że nauka i wiara nie są przeciwieństwami, ale mogą się wzajemnie uzupełniać. Jak powiedział ks. Consolmagno w swoim wykładzie: „Poszukiwanie prawdy - czy to poprzez naukę, czy wiarę - ostatecznie prowadzi nas do głębszego poznania nas samych i wszechświata”.
tom
