Grupa ds. przeciwdziałania szerzeniu się destrukcyjnych nurtów religijnych

Otwierając posiedzenie wymienił on najaktualniejsze sprawy, dla których rozwiązania powołano tę grupę. Są to "szerzenie się wśród Kozaków nietradycyjnych idei religijnych, kształtowanie negatywnego wizerunku Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, m.in. za pośrednictwem internetu oraz rozprzestrzenianie się ateizmu jako podstawy do dalszego urabiania tego środowiska" – wskazał duchowny, który jest sekretarzem odpowiedzialnym Synodalnego Komitetu ds. Współdziałania z Kozactwem Patriarchatu Moskiewskiego.

Wyraził przekonanie, że skutecznym środkiem przeciwdziałania tym zjawiskom może się stać działalność oświatowa: kontakty z tymi, którzy szykują się do wstąpienia w szeregi kozactwa, rozprowadzanie broszur informacyjnych i odbywanie konferencji ogólnowojskowych.

"Dziś Rosyjski Kościół Prawosławny poświęca wielką uwagę pracy z Kozakami. Co roku Komitet Synodalny odbywa duże przedsięwzięcia, sprzyjające duchowemu rozwojowi kozaków. (...) Ważne jest, aby zauważyć, że przeciwdziałanie niszczycielskim kultom to zadanie pierwszoplanowe. Nie jest przecież tajemnicą, że to właśnie rozkład duchowy przyczynia się do rozwoju idei ekstremistycznych i terrorystycznych" – powiedział, witając uczestników obrad, sekretarz odpowiedzialny Rady ds. Kozactwa przy Prezydencie Rosji Aleksiej Kiriczenko.

W przemówieniu do zebranych wiceprzewodniczący Federalnej Agencji ds. Narodowości Stanisław Biedkin przypomniał, że prezydent Putin ogłosił bieżący rok Rokiem naszego dziedzictwa duchowego i kulturalnego. I działania, podejmowane w tym zakresie nie tylko wiążą się z kozactwem jako całością, ale też przeciwdziałają różnym ostrym zjawiskom negatywnym, do jakich "niestety dochodzi w naszym społeczeństwie".

Kozacy

Kozacy są dziś wieloetniczną grupą ludności Rosji, w której przeważa element ruski (rosyjski, częściowo ukraiński), zamieszkującą głównie południowe rejony Europejskiej Części Rosji, ale też niektóre obszary Syberii. W przeszłości (od XV w.) była to wolna ludność, np. zbiegli chłopi pańszczyźniani, niekiedy zubożali szlachcice, pospolici rozbójnicy i inni. Zasiedlali oni bezludne lub słabo zaludnione stepy na południe od księstw ruskich. Później mianem kozactwa określano też rodzaj osadnictwa wojskowego na pograniczu I Rzeczypospolitej i Rosji.

Pierwsi Kozacy Zaporoscy (nazwani tak, ponieważ osiedlali się "za porohami", to znaczy progami rzecznymi, na Dnieprze), czyli niżowi, pojawili się na przełomie XIV i XV w. na południowo-wschodnich ruskich kresach Wielkiego Księstwa Litewskiego (na Zaporożu), które od Unii Lubelskiej (1569) były częścią Korony.

Później w czasach Imperium Rosyjskiego Kozacy dzielili się na: zaporoskich, dońskich, kubańskich (od rzeki Kubań), terskich, astrachańskich, uralskich (jaickich), Siedmiorzecza, orenburskich, syberyjskich, zabajkalskich, amurskich, ussuryjskich, buskich, czarnomorskich i azowskich. Władze carskie stopniowo likwidowały niezależność samorządów kozackich, likwidując ją ostatecznie w 1764. Później kozactwo odrodziło się, ale w zupełnie nowym kształcie jako jedna z rosyjskich formacji wojskowych najbardziej oddanych reżymowi. Na ziemiach polskich w czasach rozbiorowych oddziały kozackie zasłynęły ze szczególnego okrucieństwa w tłumieniu zrywów narodowych.

Po przewrocie bolszewickim, w trakcie wojny domowej w Rosji (1918-20) Kozacy opowiedzieli się w większości po stronie Białych, toteż po jej zakończeniu byli mordowani i zsyłani do łagrów, a w 1918 komuniści znieśli resztki autonomii ziem kozackich.

Po zmianach politycznych w ówczesnym ZSRR, a zwłaszcza po jego rozpadzie w 1991 kozactwo zaczęło się odradzać, przede wszystkim w Rosji, w której odnawiane są tradycje wojsk kozackich. Współcześni Kozacy całkowicie popierają reżym kremlowski i są w swej masie tylko prawosławni.

Z drugiej strony, dzisiejsza Ukraina uznaje dzieje Kozaków zaporoskich za nieodłączną część własnej historii i jedno z najważniejszych źródeł ukraińskiej tożsamości narodowej. Bezpośrednie odniesienie do tradycji Kozaczyzny znalazło się nawet w hymnie Ukrainy, którego refren kończy się słowami: "I pokażemy, że jesteśmy braćmi z kozackiego rodu".