Solidarny z Solidarnością – życie i działalność ks. bpa Antoniego Adamiuka
Rada Miasta Opole 29 grudnia 2016 roku podjęła uchwałę w sprawie nadania placowi publicznemu zlokalizowanemu na skrzyżowaniu dróg publicznych Księdza Stefana Baldego i Katedralnej nazwę „Skwer Biskupa Antoniego Adamiuka”. nWspółorganizatorem uroczystości jest Zarząd Regionu NSZZ „Solidarność” Śląska Opolskiego. nUroczystości odbędą się we wtorek 25 kwietnia 2017 r.
/ Region Śląsk Opolski
Prezydium Rady Miasta Opola ( w ramach obchodów 800-lecia Opola) wraz z Zarządem Regionu NSZZ „Solidarność” oraz Instytutem Historii Uniwersytetu Opolskiego zapraszają na konferencję pod patronatem Prezydenta Miasta Opola.
Termin: 25 kwietnia 2017 r (wtorek)
Program:
godz. 11.00 – uroczysta Msza św. w Katedrze pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Opolu
godz. 12.00 – uroczyste odsłonięcie tablicy na skwerze im. bpa Antoniego Adamiuka ( przy katedrze opolskiej)
godz. 13.00 – sesja w Instytucie Historii Uniwersytetu Opolskiego, sala im. prof. L. Kuberskiego
13.00 – Uroczyste otwarcie – Prezydent Opola, władze miasta, władze IH UO, przedstawiciel Zarządu Regionu NSZZ „Solidarność” Śląska Opolskiego, władze Kościoła.
godz. 13.15 – Ks. bp prof. dr hab. Jan Kopiec „Lwowski ksiądz na gruncie opolskim”.
Godz. 13.35 – Dr Antoni Maziarz „ Biskup Antoni we wspomnieniach sióstr szkolnych de Norte Dame”.
13.55 – Reprezentant Solidarności
14.15 – dyskusja
14.30 – przerwa
15.00 – Dr Adrian Dawid „ Laicyzacja Opolskiej służby zdrowia (1948 – 1968)”
15.20 – Dr Zbigniew Bereszyński - „Biskup Antoni Adamiuk i rewolucja Solidarności na Śląsku Opolskim”
15.40 Dr Mariusz Patelski - „Biskup Antoni Adamiuk w świetle dokumentów SB”,
16.00 – dyskusja i zakończenie konferencji.
KS. BISKUP ANTONI ADAMIUK ( 1913 – 2000 )
HONOROWY CZŁONEK NSZZ SOLIDARNOŚĆ
Biskup Antoni Adamiuk urodził się 18 grudnia 1913 r. w Stanach Zjednoczonych. Po powrocie do Polski mieszkał w Maksymówce w powiecie Zbaraż. Średnie wykształcenie zdobył w gimnazjum w Tarnopolu. W 1933 r. wybrał studia filozoficzno – teologiczne na lwowskim Uniwersytecie Jana Kazimierza, które ukończył zdobyciem magisterium z teologii i przyjęciem święceń kapłańskich 18 czerwca 1939 r. w katedrze lwowskiej z rąk arcybiskupa Bolesława Twardowskiego. Okres wojny przeżył w parafii Busk, gdzie z podziwu godną cierpliwością i odwagą posługiwał wiernym, także grekokatolikom. Wtedy też tragedię Sybiru przeżyła rodzina. Na początku czerwca 1944 r. musiał opuścić umiłowane strony. Przez kilka miesięcy duszpasterzował w parafii Strzelce Wielkie w powiecie Brzesko. Latem 1945 r. ks. Adamiuk przybył na Śląsk Opolski i w lipcu tego roku osiedlił się w Głubczycach, gdzie został katechetą w gimnazjum i liceum oraz obsługiwał parafie w Szonowie i Klisinie, w których osiedlili się ludzie z okolic Buska. W 1946 r. został dziekanem dekanatu głubczyckiego, mimo to pozostał nadal katechetą, ucząc każdego tygodnia 40 godzin religii, a także innych przedmiotów. Z chwilą przyjścia do Opola biskupa Franciszka Jopa, ks. Antoni został wizytatorem nauki religii, w rok później konsultorem diecezjalnym oraz – po śmierci ks. rektora Jana Tomaszewskiego – profesorem pedagogiki i katechetyki w Wyższym Seminarium Duchownym. W 1961 r. został kanclerzem Kurii. Organizował też kursy katechetyczne dla świeckich i sióstr zakonnych. Opracował „ Mały Katechizm” i „ Historię Biblijną” oraz „ Katechizm” dla dorosłych.
Dnia 7 czerwca 1970 r. ogłoszono nominację ks. Antoniego Adamiuka na biskupa pomocniczego diecezji opolskiej. Konsekracja biskupa miała miejsce w katedrze opolskiej w niedzielę 5 lipca 1970 r. Głównym konsekratorem był biskup F. Jop. Odtąd rozpoczęła się posługa biskupa związana przede wszystkim z wizytacjami parafii, udzielaniem sakramentu bierzmowania, sprawowaniem różnorodnych uroczystości. Chętnie podejmował się różnego rodzaju posług w myśl swojego zawołania biskupiego „ Fiat voluntas Tua – niech się stanie wola Boża”. Cenił sobie żywy kontakt z wiernymi. Umiał rozmawiać także z ludźmi niechętnymi Kościołowi i religii. Zaszczepiał w kazaniach miłość do tradycji historycznej i katolickiej, przestrzegał przed wyniszczeniem narodu przez systemy totalitarne. Znają go szczególnie wszyscy zatroskani o przywrócenie wewnętrznej suwerenności, którym nie szczędził zachęty, otuchy i pouczeń. Wszystko to przysporzyło Mu wiele szacunku i wzmacniało Jego autorytet jako biskupa reprezentanta Kościoła. Był członkiem Komisji Katechetycznej, do Spraw Trzeźwości oraz Duszpasterstwa Ludzi Pracy. Mimo przejścia w 1989 r. w stan spoczynku, nadal – o ile siły mu pozwalały – aktywnie uczestniczył w życiu diecezji.
W 1996 r. został Honorowym Członkiem NSZZ „ Solidarność”.
Utrudzony chorobą, zakończył swą ziemską wędrówkę 25 stycznia 2000 roku
w 86 roku życia.
Zgodnie z wolą śp. biskupa Antoniego Adamiuka, wyrażoną w testamencie, ciało jego został pochowane na cmentarzu OO. Franciszkanów na Górze Św. Anny.
Termin: 25 kwietnia 2017 r (wtorek)
Program:
godz. 11.00 – uroczysta Msza św. w Katedrze pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Opolu
godz. 12.00 – uroczyste odsłonięcie tablicy na skwerze im. bpa Antoniego Adamiuka ( przy katedrze opolskiej)
godz. 13.00 – sesja w Instytucie Historii Uniwersytetu Opolskiego, sala im. prof. L. Kuberskiego
13.00 – Uroczyste otwarcie – Prezydent Opola, władze miasta, władze IH UO, przedstawiciel Zarządu Regionu NSZZ „Solidarność” Śląska Opolskiego, władze Kościoła.
godz. 13.15 – Ks. bp prof. dr hab. Jan Kopiec „Lwowski ksiądz na gruncie opolskim”.
Godz. 13.35 – Dr Antoni Maziarz „ Biskup Antoni we wspomnieniach sióstr szkolnych de Norte Dame”.
13.55 – Reprezentant Solidarności
14.15 – dyskusja
14.30 – przerwa
15.00 – Dr Adrian Dawid „ Laicyzacja Opolskiej służby zdrowia (1948 – 1968)”
15.20 – Dr Zbigniew Bereszyński - „Biskup Antoni Adamiuk i rewolucja Solidarności na Śląsku Opolskim”
15.40 Dr Mariusz Patelski - „Biskup Antoni Adamiuk w świetle dokumentów SB”,
16.00 – dyskusja i zakończenie konferencji.
KS. BISKUP ANTONI ADAMIUK ( 1913 – 2000 )
HONOROWY CZŁONEK NSZZ SOLIDARNOŚĆ
Biskup Antoni Adamiuk urodził się 18 grudnia 1913 r. w Stanach Zjednoczonych. Po powrocie do Polski mieszkał w Maksymówce w powiecie Zbaraż. Średnie wykształcenie zdobył w gimnazjum w Tarnopolu. W 1933 r. wybrał studia filozoficzno – teologiczne na lwowskim Uniwersytecie Jana Kazimierza, które ukończył zdobyciem magisterium z teologii i przyjęciem święceń kapłańskich 18 czerwca 1939 r. w katedrze lwowskiej z rąk arcybiskupa Bolesława Twardowskiego. Okres wojny przeżył w parafii Busk, gdzie z podziwu godną cierpliwością i odwagą posługiwał wiernym, także grekokatolikom. Wtedy też tragedię Sybiru przeżyła rodzina. Na początku czerwca 1944 r. musiał opuścić umiłowane strony. Przez kilka miesięcy duszpasterzował w parafii Strzelce Wielkie w powiecie Brzesko. Latem 1945 r. ks. Adamiuk przybył na Śląsk Opolski i w lipcu tego roku osiedlił się w Głubczycach, gdzie został katechetą w gimnazjum i liceum oraz obsługiwał parafie w Szonowie i Klisinie, w których osiedlili się ludzie z okolic Buska. W 1946 r. został dziekanem dekanatu głubczyckiego, mimo to pozostał nadal katechetą, ucząc każdego tygodnia 40 godzin religii, a także innych przedmiotów. Z chwilą przyjścia do Opola biskupa Franciszka Jopa, ks. Antoni został wizytatorem nauki religii, w rok później konsultorem diecezjalnym oraz – po śmierci ks. rektora Jana Tomaszewskiego – profesorem pedagogiki i katechetyki w Wyższym Seminarium Duchownym. W 1961 r. został kanclerzem Kurii. Organizował też kursy katechetyczne dla świeckich i sióstr zakonnych. Opracował „ Mały Katechizm” i „ Historię Biblijną” oraz „ Katechizm” dla dorosłych.
Dnia 7 czerwca 1970 r. ogłoszono nominację ks. Antoniego Adamiuka na biskupa pomocniczego diecezji opolskiej. Konsekracja biskupa miała miejsce w katedrze opolskiej w niedzielę 5 lipca 1970 r. Głównym konsekratorem był biskup F. Jop. Odtąd rozpoczęła się posługa biskupa związana przede wszystkim z wizytacjami parafii, udzielaniem sakramentu bierzmowania, sprawowaniem różnorodnych uroczystości. Chętnie podejmował się różnego rodzaju posług w myśl swojego zawołania biskupiego „ Fiat voluntas Tua – niech się stanie wola Boża”. Cenił sobie żywy kontakt z wiernymi. Umiał rozmawiać także z ludźmi niechętnymi Kościołowi i religii. Zaszczepiał w kazaniach miłość do tradycji historycznej i katolickiej, przestrzegał przed wyniszczeniem narodu przez systemy totalitarne. Znają go szczególnie wszyscy zatroskani o przywrócenie wewnętrznej suwerenności, którym nie szczędził zachęty, otuchy i pouczeń. Wszystko to przysporzyło Mu wiele szacunku i wzmacniało Jego autorytet jako biskupa reprezentanta Kościoła. Był członkiem Komisji Katechetycznej, do Spraw Trzeźwości oraz Duszpasterstwa Ludzi Pracy. Mimo przejścia w 1989 r. w stan spoczynku, nadal – o ile siły mu pozwalały – aktywnie uczestniczył w życiu diecezji.
W 1996 r. został Honorowym Członkiem NSZZ „ Solidarność”.
Utrudzony chorobą, zakończył swą ziemską wędrówkę 25 stycznia 2000 roku
w 86 roku życia.
Zgodnie z wolą śp. biskupa Antoniego Adamiuka, wyrażoną w testamencie, ciało jego został pochowane na cmentarzu OO. Franciszkanów na Górze Św. Anny.
