Setna rocznica śmierci Henryka Sienkiewicza
Sto lat temu, dokładnie 15 listopada 1916 roku, w Vevey w Szwajcarii zmarł Henryk Sienkiewicz.
Kazimierz Mordasewicz, Portret Henryka Sienkiewicza (1899) / Wikipedia.pl
Henryk Sienkiewicz jest autorem takich dzieł jak „Quo Vadis”, „Krzyżacy” i „W pustyni i w puszczy”. Był powieściopisarzem, nowelistą, dziennikarzem oraz publicystą. W 1905 roku otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury za całokształt twórczości.
Ten wybitny polski twórca urodził się 5 maja 1846 roku w lubelskiej wsi Wola Okrzejska w biednej rodzinie ziemiańskiej herbu Oszyk. Miał cztery siostry i brata. Rodzina Sienkiewiczów mieszkała m.in. Grotkowie, Wygnanowie, Wężyczynie. Na stałe w Warszawie osiedli w 1961 roku.
Pierwszą nagrodę za swoją twórczość Henryk Sienkiewicz otrzymał już w szkole. Doceniono jego wypracowanie pt. „Mowa Żółkiewskiego do wojska pod Cecorą". Jako dziennikarz zadebiutował w 1869 roku w „Przeglądzie Tygodniowym”, gdzie napisał recenzję sztuki teatralnej.
W 1873 roku zaczął współpracę z „Gazetą Polską”. W latach 1876–1878 był korespondentem gazety w Ameryce Północnej. Wyjazd był „lekarstwem” po nieszczęśliwym zakochaniu w Marii Kellerównie. Do Europy Henryk Sienkiewicz powrócił w 1878 roku. Przebywał m.in. w Londynie i Paryżu.
18 sierpnia 1881 roku ożenił się z Marią Szetkiewiczówną, która zmarła cztery lata później na gruźlicę. Małżeństwo miało dwoje dzieci: Henryka Józefa i Jadwigę Marię.
Henryk Sienkiewicz swoją twórczość literacką rozpoczął od pisania nowel (np. „Janko Muzykant”, „Za chlebem”, „Latarnik”). Jednak największą popularność przyniosły mu powieści. W latach 1883–1886 na łamach "Słowa" pisarz opublikował w odcinkach „Ogniem i mieczem”, „Potop” i „Pana Wołodyjowskiego”. W 1894 roku powstały pierwsze rozdziały „Quo vadis”. Od roku 1896 pisarz rozpoczął prace nad nową powieścią „Krzyżacy”, którą ukończył po czterech latach w roku 1900.
Do Szwajcarii wyjechał po wybuchu I wojny światowej. Zmarł 15 listopada 1916 w Vevey. Tam też został pochowany. Prochy pisarza uroczyście sprowadzono do Polski w 1924 roku. Hołd szczątkom Sienkiewicza oddawano nie tylko w Szwajcarii i Polsce, ale także w Austrii i Czechach.
W 1924 roku, już w wolnej Polsce, prochy pisarza uroczyście sprowadzono do Polski. W drodze przez kraje Szwajcarii, Austrii, Czech składano mu hołd. Trumna w sarkofagu złożona została w Warszawie w podziemiach katedry pw. Męczeństwa Jana Chrzciciela. Po Ii wojnie światowej odbudowano zniszczony przez Niemców w czasie Powstania Warszawskiego sarkofag.
Sejm RP ustanowił rok 2016 rokiem Henryka Sienkiewicza.
IK
Ten wybitny polski twórca urodził się 5 maja 1846 roku w lubelskiej wsi Wola Okrzejska w biednej rodzinie ziemiańskiej herbu Oszyk. Miał cztery siostry i brata. Rodzina Sienkiewiczów mieszkała m.in. Grotkowie, Wygnanowie, Wężyczynie. Na stałe w Warszawie osiedli w 1961 roku.
Pierwszą nagrodę za swoją twórczość Henryk Sienkiewicz otrzymał już w szkole. Doceniono jego wypracowanie pt. „Mowa Żółkiewskiego do wojska pod Cecorą". Jako dziennikarz zadebiutował w 1869 roku w „Przeglądzie Tygodniowym”, gdzie napisał recenzję sztuki teatralnej.
W 1873 roku zaczął współpracę z „Gazetą Polską”. W latach 1876–1878 był korespondentem gazety w Ameryce Północnej. Wyjazd był „lekarstwem” po nieszczęśliwym zakochaniu w Marii Kellerównie. Do Europy Henryk Sienkiewicz powrócił w 1878 roku. Przebywał m.in. w Londynie i Paryżu.
18 sierpnia 1881 roku ożenił się z Marią Szetkiewiczówną, która zmarła cztery lata później na gruźlicę. Małżeństwo miało dwoje dzieci: Henryka Józefa i Jadwigę Marię.
Henryk Sienkiewicz swoją twórczość literacką rozpoczął od pisania nowel (np. „Janko Muzykant”, „Za chlebem”, „Latarnik”). Jednak największą popularność przyniosły mu powieści. W latach 1883–1886 na łamach "Słowa" pisarz opublikował w odcinkach „Ogniem i mieczem”, „Potop” i „Pana Wołodyjowskiego”. W 1894 roku powstały pierwsze rozdziały „Quo vadis”. Od roku 1896 pisarz rozpoczął prace nad nową powieścią „Krzyżacy”, którą ukończył po czterech latach w roku 1900.
Do Szwajcarii wyjechał po wybuchu I wojny światowej. Zmarł 15 listopada 1916 w Vevey. Tam też został pochowany. Prochy pisarza uroczyście sprowadzono do Polski w 1924 roku. Hołd szczątkom Sienkiewicza oddawano nie tylko w Szwajcarii i Polsce, ale także w Austrii i Czechach.
W 1924 roku, już w wolnej Polsce, prochy pisarza uroczyście sprowadzono do Polski. W drodze przez kraje Szwajcarii, Austrii, Czech składano mu hołd. Trumna w sarkofagu złożona została w Warszawie w podziemiach katedry pw. Męczeństwa Jana Chrzciciela. Po Ii wojnie światowej odbudowano zniszczony przez Niemców w czasie Powstania Warszawskiego sarkofag.
Sejm RP ustanowił rok 2016 rokiem Henryka Sienkiewicza.
IK
