Przemysław Miller

Bardzo mało gatunków ryb pozostaje przez całe swoje życie tylko w jednym miejscu, dlatego wszystkie rodzaje wędrówek: tarłowe, pokarmowe i zimowe znajdują się w ścisłej zależności, tzn. są wynikiem poprzedniego okresu życia ryby i przygotowują jej następny okres.

Wędrówki
U większości gatunków ryb rozpoczęcie wędrówki tarłowej jest związane z osiągnięciem określonego stadium gruczołów rozrodczych i gruczołów wydzielania wewnętrznego. Reagują wtedy na niewidzialne dotąd bodźce środowiska zewnętrznego, które wysyłają sygnały do rozpoczęcia takiej wędrówki. Dla odmiany rozpoczęcie podróży na zimowiska wiąże się z tym, że ryby nagromadziły w swoim ciele odpowiednie zapasy potrzebnego tłuszczu. Natomiast bezpośrednim, a zarazem najważniejszym czynnikiem odpowiedzialnym za rozpoczęcie wędrówki na żerowiska jest zwiększone zapotrzebowanie na pokarm po wyczerpującym tarle lub długim okresie zimowania.
Rybie wędrówki mogą być bierne lub czynne. Pierwsze są wędrówkami w ścisłym tego słowa znaczeniu i dotyczą głównie przemieszczania się małego narybku za pośrednictwem prądów, które unoszą je w określonym kierunku. Charakteryzują się małym zasięgiem, niemniej zdarzają się w tej grupie wyjątki. Np. larwy węgorza europejskiego przemieszczają się z prądem zatokowym z okolic Bermudów do północnych i wschodnich wybrzeży Europy, a taka podróż trwa przeszło 3 lata.
Wędrówki czynne to aktywne przemieszczanie się ryb, w ściśle określonym kierunku na skutek wewnętrznego pobudzenia związkami chemicznymi czy feromonami. Sygnałem do rozpoczęcia długiej, niebezpiecznej, często śmiertelnej podróży jest pomocny impuls ze świata natury, np. prąd wodny, który może być czynnikiem kierującym ryby w określone rejony. Duże znaczenie odgrywają tu też czynniki zewnętrzne takie jak: temperatura, światło, zawartość gazów, zasolenie wody oraz dojrzewanie produktów płciowych u ryb.
W podziale tym wyróżnia się dodatkowo jeszcze: diadromiczne, potamodromiczne i oceanodromiczne.



#REKLAMA_POZIOMA#