Ewangelia

Mt 4, 12-23

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: «Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło».

Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie».

Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, Jezus ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi». Oni natychmiast, zostawiwszy sieci, poszli za Nim.

A idąc stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci: Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim.

I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.

Oto słowo Pańskie.

Komentarz biblisty

Czym różnił się Jezus od Jana Chrzciciela w podejściu do ludzi?
Postawy Jezusa i Jana w stosunku do ludzi były odmienne, uzupełniały się. Do Jana przychodzili ludzie z różnych zakątków pobożnej Judei. Jezus szedł do tych, którzy byli daleko nie tylko w sensie geograficznym, ale przede wszystkim duchowym. Naśladowanie Jezusa to wyjście do drugiego człowieka z dobrym słowem, życzliwością i troską także o życie duchowe, o czym pisze biblista ks. dr Paweł Rytel-Andrianik w komentarzu do niedzielnej Ewangelii z 22 stycznia.
 
1. Wstęp
Jan Chrzciciel zapowiadał przyjście Jezusa. Wskazywał na Niego. Jednak różnili się w podejściu do ludzi. Te różnice jednak nie polegają na przeciwstawianiu się sobie, ale na wzajemnym uzupełnianiu się. Pokazuje to dobrze dzisiejsza ewangelia.
 
2. Słowa Klucze
 
I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.
 
Jezus szukał człowieka. On obchodził całą Galileę. To znaczy tę część Izraela, która była daleko od Jerozolimy, od świątyni, na północy kraju. Nie chodzi tu tylko o odległość, ale o sposób życia, który dość często był daleki od Boga. Stąd mówi się „Galilea pogan”. Jezus wychodził do ludzi, którzy byli na peryferiach wiary, daleko od Boga. Co więcej, on dalej szuka człowieka zagubionego. 
 
Jan Chrzciciel nie tyle wychodził do ludzi, co ludzie przychodzili do niego jak jest napisane w Ewangelii wg św. Mateusza: „Przychodzili do niego mieszkańcy Jerozolimy, całej Judei i całej okolicy nadjordańskiej”. On czekał na człowieka. A jego misja była skupiona nie tyle na mieszkańcach „Galilei pogan” co na tych, którzy mieszkali w świętym mieście i na terenie znanej z wierności Bogu Judei. 
 
To pokazuje, że osoby będące blisko Boga przyjdą do Niego, ale trzeba szukać – jak Jezus – tych, którzy są daleko od Pana. 
 
 
Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie. Jezus i Jan Chrzciciel wzywają do jednego, do nawrócenia. Papież Franciszek w komentarzu do tego fragmentu Ewangelii podkreśla, że to nawrócenie to zmiana myślenia. Nie chodzi o to, aby zmieniać się zewnętrznie, ale wewnętrznie.
 
3. Dziś

Czasami czekamy, aż ktoś do nas przyjdzie, aby mu pomóc. Jezus jednak nie czeka, ale sam wychodzi do ludzi. Skoro Bóg szuka człowieka, to tym bardziej każdy z nas nie powinien czekać na telefon czy emaila. Naśladowanie Jezusa to właśnie wyjście do drugiego człowieka z dobrym słowem, życzliwością i troską także o życie duchowe. Jak często wychodzę do drugiego człowieka? Jak często dzwonię do tych, którzy potrzebują mojej pomocy czy dobrego słowa? 
 
Ks. Paweł Rytel-Andrianik

Kazanie