Ks. Janusz Chyła: Jezus jest Panem
Po wyznaniu wiary w jednego Boga, który jest Ojcem, od którego pochodzi wszelkie stworzenie widzialne i niewidzialne, Symbol nicejsko-konstantynopolitański naucza o osobie i dziele Jezusa Chrystusa. Część Jemu poświęcona jest obszerniejsza od dwóch pozostałych, odnoszących się do Ojca i Ducha Świętego.
/ Pixabay / @Couleur
Wierzymy w „Jednego Pana Jezusa Chrystusa, Syna Bożego Jednorodzonego”. Codziennie używany zwrot pan, ma również szerokie zastosowanie w Biblii, modlitwie indywidualnej i wspólnotowej. Na początku Mszy św., a także przed Ewangelią, w prefacji i przy końcowym błogosławieństwie, słyszymy pozdrowienie: „Pan z wami”. Co to znaczy, że Jezus Chrystus jest Panem?
Pomimo identycznego – z formą grzecznościową – brzmienia tego zwrotu, w języku religijnym nie ma on jednak znaczenia kurtuazyjnego. Grecki przekład Starego Testamentu Boże imię objawione Mojżeszowi – JAHWE (JESTEM, KTÓRY JESTEM) oddaje tytułem Kyrios (Pan). W Nowym Testamencie tytuł ten jest odnoszony do Ojca, a także do Syna. Jezus wielokrotnie jest tak nazywany, a cudami i znakami potwierdza, że nie uzurpuje sobie Boskiej godności. Tak jak Ojciec i Duch Święty jest jedynym Bogiem, czyli Panem. Wyznanie wiary przypisywane św. Atanazemu głosi: „Panem Ojciec, Panem Syn, Panem Duch Święty; i jednak nie trzej, lecz jeden jest Pan”.
Boże panowanie ogarnia cały świat i wszystko, co w nim istnieje. Także więc Jezusowi Chrystusowi jako Panu, podlega niebo i ziemia, życie i śmierć, czas i wieczność. Dzięki wierze możemy doświadczać Jego mocy i za Apostołem Tomaszem powtarzać: „Pan mój i Bóg mój!” (J 20,28). A także z całym Kościołem wołać słowami ostatniej księgi Nowego Testamentu: „Amen. Przyjdź, Panie Jezu!” (Ap 22,20). Słowa te wyrażają tęsknotę za spełnieniem obietnicy ponownego przyjścia Chrystusa i za jego ostatecznym panowaniem.
Pomimo identycznego – z formą grzecznościową – brzmienia tego zwrotu, w języku religijnym nie ma on jednak znaczenia kurtuazyjnego. Grecki przekład Starego Testamentu Boże imię objawione Mojżeszowi – JAHWE (JESTEM, KTÓRY JESTEM) oddaje tytułem Kyrios (Pan). W Nowym Testamencie tytuł ten jest odnoszony do Ojca, a także do Syna. Jezus wielokrotnie jest tak nazywany, a cudami i znakami potwierdza, że nie uzurpuje sobie Boskiej godności. Tak jak Ojciec i Duch Święty jest jedynym Bogiem, czyli Panem. Wyznanie wiary przypisywane św. Atanazemu głosi: „Panem Ojciec, Panem Syn, Panem Duch Święty; i jednak nie trzej, lecz jeden jest Pan”.
Boże panowanie ogarnia cały świat i wszystko, co w nim istnieje. Także więc Jezusowi Chrystusowi jako Panu, podlega niebo i ziemia, życie i śmierć, czas i wieczność. Dzięki wierze możemy doświadczać Jego mocy i za Apostołem Tomaszem powtarzać: „Pan mój i Bóg mój!” (J 20,28). A także z całym Kościołem wołać słowami ostatniej księgi Nowego Testamentu: „Amen. Przyjdź, Panie Jezu!” (Ap 22,20). Słowa te wyrażają tęsknotę za spełnieniem obietnicy ponownego przyjścia Chrystusa i za jego ostatecznym panowaniem.
