Karol Pionnier – konstruktor Syreny
Gdzieś na początku XX wieku z Francji do Polski przyjeżdża Leon Pionnier. Będzie uczył francuskiego w szkołach średnich. W roku 1913 w Mińsku Litewskim Leonowi rodzi się syn Karol Aimé Pionnier. Chłopiec postanawia zostać konstruktorem samochodów. Będzie przyszłym konstruktorem samochodu Syrena.
fot. nieznany / TS
W latach trzydziestych studiuje na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej, by w 1939 roku uzyskać tytuł naukowy inżyniera mechanika ze specjalnością budowy samochodów. W czasie studiów, w latach 1937-39, był asystentem prof. Stanisława Zwierzchowskiego w Katedrze Silników Wod. i Pomp. - Po uzyskaniu dyplomu rozpoczął pracę w Biurze Studiów Państwowego Zakładu Inżynierii w Warszawie (PZInż) jako konstruktor w dziale samochodów ciężarowych. Jeszcze przed wybuchem II wojny światowej zdążył opracować konstrukcję likwidującą „trzepotanie” kół pojazdów terenowych. W tym czasie pełnił również funkcję rzeczoznawcy samochodowego w Towarzystwie Ubezpieczeń. W czasie wojny pracował jako monter elektryk, a następnie był kierownikiem warsztatu napraw ciągników i maszyn rolniczych w Starachowicach – mówi TS historyk techniki i członek związku „S” Bartosz Zakrzewski. Po wojnie zorganizował Stację Obsługi i Napraw Samochodów Ciężarowych i był szefem produkcji w Państwowych Zakładach Samochodowych nr 8 w Kaliszu. W 1950 r. został powołany na stanowisko głównego konstruktora w FSO. Pracuje przy dostosowaniu samochodu Pabieda do polskich realiów oraz nad powstaniem i rozwojem Syreny.
Żalił się wypowiedziach, że podczas pracy napotyka na trudności, stawiane przez organizacje partyjne i koterie fabryczne: „Jesteśmy zasypywani radami przez wszystkich, a tylko niewiele z tych osób zdaje sobie sprawę, jak trudną sprawą jest konstrułowanie a później produkowanie samochodów. Konstruktor samochodu u nas bardzo często zazdrości konstruktorowi telewizora czy chemikowi pracującym nad nowym lekiem. Ludziom tym bowiem, poza uwagami prawdziwych fachowców, nikt nie usiłuje nawet udzielać wskazówek, co stwarza warunki spokojnej, pozbawionej nerwowości pracy”.
W 1960 r. odchodzi z FSO. - Działacze partyjni dopięli swego i spowodowali ustąpienie Pionniera ze stanowiska - twierdzi Zakrzewski.
W związku z pozyskaniem licencji na produkcję Fiata 126p wraca 1966 roku FSO. Zajmuje się się odbiorem i sprawdzaniem dokumentacji technicznej. Już rok później opuszcza fabrykę i rozpoczyna pracę w Instytucie Transportu Samochodowego. Karol Pionnier zmarł w 1984 roku w Warszawie.
AB
Żalił się wypowiedziach, że podczas pracy napotyka na trudności, stawiane przez organizacje partyjne i koterie fabryczne: „Jesteśmy zasypywani radami przez wszystkich, a tylko niewiele z tych osób zdaje sobie sprawę, jak trudną sprawą jest konstrułowanie a później produkowanie samochodów. Konstruktor samochodu u nas bardzo często zazdrości konstruktorowi telewizora czy chemikowi pracującym nad nowym lekiem. Ludziom tym bowiem, poza uwagami prawdziwych fachowców, nikt nie usiłuje nawet udzielać wskazówek, co stwarza warunki spokojnej, pozbawionej nerwowości pracy”.
W 1960 r. odchodzi z FSO. - Działacze partyjni dopięli swego i spowodowali ustąpienie Pionniera ze stanowiska - twierdzi Zakrzewski.
W związku z pozyskaniem licencji na produkcję Fiata 126p wraca 1966 roku FSO. Zajmuje się się odbiorem i sprawdzaniem dokumentacji technicznej. Już rok później opuszcza fabrykę i rozpoczyna pracę w Instytucie Transportu Samochodowego. Karol Pionnier zmarł w 1984 roku w Warszawie.
AB
