Zmarła Teresa Brodzka, zasłużona działaczka Solidarności Regionu Śląsko-Dąbrowskiego
W wieku 80 lat 15 sierpnia 2019 r. odeszła Teresa Brodzka, przedstawicielka Komitetu Helsińskiego na Region Śląsko-Dąbrowski, autorka listy osób represjonowanych w województwie katowickim, odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Uroczystość pogrzebowa odbędzie się 22 sierpnia o godz. 13.00 na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie (ul. Rakowicka 26).
/ pixabay.com
Teresa Brodzka urodziła się 18 II 1939 w Bucniowie (obecnie Ukraina). Absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, w 1981 doktorat na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
W 1956 uczestniczka akcji zbiórki pieniędzy dla powstańców węgierskich organizowanej przez studentów Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. 1970-1977 nauczyciel akademicki na Politechnice Śląskiej w Gliwicach, w 1977 zwolniona „z uwagi na niezadowalające postępy w pracy ideowo-wychowawczej oraz brak nadziei na ich poprawę”, 1978-1980 zatrudniona w Zakładzie Wychowawczym i Domu Dziecka nr 1 w Gliwicach, 1980-1984 w ZOZ w Zabrzu.
Od IX 1980 w „S”, od IX 1980 przewodnicząca Komitetu Założycielskiego w ZOZ Zabrze, następnie KZ.
19 XII 1981 internowana w Ośr. Odosobnienia w Lublińcu, Darłówku i Gołdapi, zwolniona 14 VII 1982; zwolniona z pracy, 1983 postanowieniem Sądu Pracy przywrócona. VIII 1982 – 1984 z własnej inicjatywy, poza strukturami „S”, prowadziła ewidencję represjonowanych w Regionie Śląsko-Dąbrowskim, 1984-1985 przekazywała rodzinom pomoc finansową z funduszu śląskiej RKW; kolporterka wydawnictw podziemnych. 1984-1990 kierowniczka pracowni instruktażowo-metodycznej w Pałacu Młodzieży w Katowicach. 1984-1989 przedstawicielka Komitetu Helsińskiego na Region Śląsko-Dąbrowski; w VIII 1988 członek sztabu wspomagającego strajki, znajdującego się w kościele NMP Matki Kościoła w Jastrzębiu-Zdroju.
1990-1992 zatrudniona w Kuratorium Oświaty i Wychowania w Katowicach, 1992-1995 ponownie w Pałacu Młodzieży, od 1995 na emeryturze. Od 1990 członek Społecznego Komitetu Pamięci Górników KWK Wujek Poległych 16 Grudnia 1981. 1990-1992 przewodnicząca, następnie członek Prezydium Zarządu Wojewódzkiego PC. 1997-2009 członek Stowarzyszenia Represjonowanych w Stanie Wojennym Regionu Śląsko-Dąbrowskiego. Posiada największe archiwum nt. represji l. 80. w Regionie Śląsko-Dąbrowskim.
Odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2009).
19 X 1983 – 30 I 1990 rozpracowywana przez MUSW w Zabrzu/Wydz. III-1 WUSW w Katowicach w ramach KE/SOR krypt. Opiekun.
Źródło: Ipn.gov.pl
W 1956 uczestniczka akcji zbiórki pieniędzy dla powstańców węgierskich organizowanej przez studentów Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. 1970-1977 nauczyciel akademicki na Politechnice Śląskiej w Gliwicach, w 1977 zwolniona „z uwagi na niezadowalające postępy w pracy ideowo-wychowawczej oraz brak nadziei na ich poprawę”, 1978-1980 zatrudniona w Zakładzie Wychowawczym i Domu Dziecka nr 1 w Gliwicach, 1980-1984 w ZOZ w Zabrzu.
Od IX 1980 w „S”, od IX 1980 przewodnicząca Komitetu Założycielskiego w ZOZ Zabrze, następnie KZ.
19 XII 1981 internowana w Ośr. Odosobnienia w Lublińcu, Darłówku i Gołdapi, zwolniona 14 VII 1982; zwolniona z pracy, 1983 postanowieniem Sądu Pracy przywrócona. VIII 1982 – 1984 z własnej inicjatywy, poza strukturami „S”, prowadziła ewidencję represjonowanych w Regionie Śląsko-Dąbrowskim, 1984-1985 przekazywała rodzinom pomoc finansową z funduszu śląskiej RKW; kolporterka wydawnictw podziemnych. 1984-1990 kierowniczka pracowni instruktażowo-metodycznej w Pałacu Młodzieży w Katowicach. 1984-1989 przedstawicielka Komitetu Helsińskiego na Region Śląsko-Dąbrowski; w VIII 1988 członek sztabu wspomagającego strajki, znajdującego się w kościele NMP Matki Kościoła w Jastrzębiu-Zdroju.
1990-1992 zatrudniona w Kuratorium Oświaty i Wychowania w Katowicach, 1992-1995 ponownie w Pałacu Młodzieży, od 1995 na emeryturze. Od 1990 członek Społecznego Komitetu Pamięci Górników KWK Wujek Poległych 16 Grudnia 1981. 1990-1992 przewodnicząca, następnie członek Prezydium Zarządu Wojewódzkiego PC. 1997-2009 członek Stowarzyszenia Represjonowanych w Stanie Wojennym Regionu Śląsko-Dąbrowskiego. Posiada największe archiwum nt. represji l. 80. w Regionie Śląsko-Dąbrowskim.
Odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2009).
19 X 1983 – 30 I 1990 rozpracowywana przez MUSW w Zabrzu/Wydz. III-1 WUSW w Katowicach w ramach KE/SOR krypt. Opiekun.
Źródło: Ipn.gov.pl
