M. Panic: Niespodzianka. Przyzwoity niemiecki tekst o reparacjach: "Arogancki Berlin"
A druga kwestia, to niezbyt co prawda głośne, ale jednak wyartykułowanie przez autora sugestii, aby powojenne okrojenie terytorialne Niemiec i wypędzenie Niemców Polska uznała za akt bezprawia, za "Unrecht", cokolwiek miałoby to w zamysłach autora znaczyć.
Ale zostawmy to. Tekst, nawet z tymi mankamentami, jest moim zdaniem bardzo sensowny. Przede wszystkim wydaje mi się szczery. W każdym razie nie czuje się w nim tej hipokryzji, tej zakłamanej pozy, która towarzyszy tym wszystkim mainstreamowym komentatorom, którzy jak mantrę powtarzają formułę: Tak, tak, byliśmy nikczemnikami; Polska przez nas bardzo wycierpiała, ale kwesta reparacji jest już dawno "juristisch" und "völkerrechtlich" załatwiona. Nic się już Polsce nie należy. A nawet jeśli należy, to jednak też nie, bo domaga się tego PiS, który wykorzystuje to jako instrument polityczny.
W tym tekście na szczęście jest inaczej. Autor co prawda też bynajmniej nie jest skłonny apelować, aby Bundesrepublika czym prędzej wyskoczyła z kasy i wypłaciła Polakom należne miliardy. Sugeruje raczej, aby w dłuższym okresie czasu przekazywać pieniądze na inwestycje infrastrukturalne: budowę i remont mostów na Odrze, regulacja dróg wodnych i tp. Przede wszystkim jednak domaga się, aby po prostu zacząć z Polakami rozmawiać i to nie z pozycji besserwisserów i arogantów, tylko pokornych negocjatorów. Ale optymistą nie jest:
"Zamiast tego, arogancki Berlin - co wszyscy znamy - nadal będzie pozostawać na kursie konfrontacyjnym i tworzyć atmosferę moralnej wyższości wobec sąsiada."
- stwierdza.
Jednak to, co mi się w tym tekście najbardziej podoba, to odkrycie przez autora skądinąd oczywistej przyczyny, dla której Polska akurat teraz wychodzi z tematem reparacji. Pisze tak:
"Ten kto zna nastroje za Odrą, doskonale wie, że Polska wcale aż tak ślepo przy tych reperacjach nie obstaje. Tylko mniej więcej połowa Polaków jest za tym. Żaden Polak nie poczuje się specjalnie bogatszy, gdy po wszystkich odliczeniach przypadnie mu na głowę te jakieś 1000 USD. Ową kartę reparacyjną rząd PiS wyciągnął przecież z rękawa głównie jako odpowiedź na mieszanie się Brukseli w wewnętrzne sprawy kraju: (prawo prasowe, reforma sądownictwa, wycinka w Puszczy Białowieskiej, wspieranie opozycji) i ma w tym za sobą większość społeczeństwa.
Zwycięstwo etapowe zostało już i tak osiągnięte: temat wypłynął wreszcie na wierzch i w niemieckim mainstreamie i nawet Angela Merkel będzie musiała nolens volens się jakoś do tego odnieść."
- kończy swój artykuł dr Viktor Heese – analityk finansowy, autor książek fachowych.
Marian Panic
