Wojna na Bliskim Wschodzie trwa już miesiąc. Po tygodniach bombardowań i nalotów wojska Izraela próbują „zniszczyć” Hamas. Przywódcy Państwa Izrael stwierdzają, że mają tylko doraźny cel: zniszczyć Hamas. Tu nie można się dziwić – po tej rzezi, jaką młodzież z szeregów tej islamskiej formacji urządziła cywilnej ludności na obrzeżach Izraela, reakcja może być tylko jedna: zniszczyć Hamas. Tak jak tzw. cywilizowany świat pragnął całkiem niedawno „zniszczyć ISIS”. Niby zniszczył, ale właśnie na to miejsce mamy Hamas. To realistyczne stwierdzenie bywa nazywane islamofobią, co generalnie uniemożliwia racjonalną ocenę kryzysowej sytuacji nie tylko na Bliskim Wschodzie. Także sytuacji wynikającej z kulturowego zderzenia: islam i zachodnia konsumpcyjna cywilizacja. Na razie przysłoniętego zderzeniem islamofobia (rzekoma) kontra antysemityzm (realny) w łonie tej cywilizacji. Pokaz takiego zderzenia mieliśmy w ubiegłym tygodniu w Izbie Reprezentantów Kongresu USA. Kiedy większość deputowanych z udziałem 21 republikanów odrzuciła uchwałę potępiającą antysemicką działalność polityczną skrajnie lewicowej demokratki Rashidy Tlaib. Pani Tlaib otwarcie przyznaje rację Hamasowi w dążeniu do likwidacji Izraela. Bo przywódcy Hamasu – i nie tylko, bo także Hezbollahu i np. Iranu – otwarcie głoszą, że ich celem jest zlikwidować Izrael. W taki sposób, jaki zademonstrowali terroryści Hamasu 7 października. Popierają ich liczne propalestyńskie siły w większości krajów Zachodu, a także w Rosji, czasem nawet czynnie dając niebywały pokaz „antysemityzmu” jak w...

"Ciężkie walki"

Tymczasem na Bliskim Wschodzie trwa wojna, która może ogarnąć nie tylko cały ten region, ale całe sąsiedztwo. Gdy oddajemy do druku ten numer „Tygodnika Solidarność”, wojska Izraela po tygodniach nieludzkich bombardowań i nalotów mających na celu przetestowanie oporu Hamasu próbują zacisnąć pętlę wokół tych sił. Wojska izraelskie przemieszczają się wokół miasta Gaza od północy i w kierunku Wadi Gaza na południu z celem zamknięcia w okrążeniu sił Hamasu wciąż rządzącego całą Strefą Gazy.

Izraelscy analitycy wojskowi opisują wtargnięcie izraelskich sił zbrojnych (IDF) do Gazy jako „ostrożny konieczny atak”. Premier Beniamin Netanjahu wydał takie oświadczenie, stwierdzając 19 października, że siły Izraela idą „naprzód” przeciwko Hamasowi. Armia izraelska (IDF) miała „rozszerzyć wejście lądowe do Strefy Gazy. Uczyniła to w sposób wyważony, systematycznie krok po kroku” – powiedział Netanjahu. Dla przykładu: IDF 2 listopada stwierdziła, że w ciągu ostatnich 24 godzin uderzyła w ponad 600 celów, a jej żołnierze zabili dziesiątki terrorystów zabarykadowanych w budynkach i tunelach. Także Hamas doniósł o „ciężkich walkach” w północnej Gazie, dodając, że jego bojownicy zmusili izraelskie czołgi do wycofania się z południowych przedmieść miasta Gaza. Przywódcy Hamasu nie podali, że dane satelitarne informują o zniszczeniu sieci tuneli podziemnych w tej części miasta.

Niszczenie tuneli to wniosek Izraelczyków z doświadczeń wojny z 2014 r. „IDF uczy się na swoich błędach i dlatego stosuje ciężkie naloty nakierowane na poszczególne odcinki sieci tuneli. Przed atakami czołgów wojska izraelskie «oczyszczają» z tuneli obszary, na których będą walczyć” – przyznał portalowi The Telegraph jeden z byłych oficerów izraelskiego wywiadu wojskowego. Dowództwo Sił Wojskowych Hamasu wie o tym, dlatego jest mocno przeciwne ewakuacji ludności cywilnej z tych obszarów. Traktuje tę ludność, Palestyńczyków, jako żywe tarcze. A wiedząc, że izraelska armia nie może zrezygnować z bombardowania tuneli, zyskuje argument do oskarżeń wroga o mordowanie ludności cywilnej.

Manuel Trajtenberg, dyrektor wykonawczy Instytutu Studiów nad Bezpieczeństwem Narodowym (INSS) w Tel Awiwie, powiedział mediom, że strategia IDF musi także uwzględniać „kilka różnych zegarów, z których pokazuje inną godzinę”. I kontynuował: „Po pierwsze jest to zegar wojskowy, który kieruje się przesłankami operacji militarnych. Drugi zegar to kwestia ludności cywilnej oraz tych zakładników, których więzi Hamas. Trzeci to presja międzynarodowa, m.in. ONZ, wpływy Moskwy pod płaszczykiem ugrupowań propalestyńskich. Wreszcie czwarty zegar – presja gospodarcza. Największym wyzwaniem dla Izraela jest zsynchronizowanie tych wszystkich zegarów” – stwierdził izraelski analityk.

"Musimy zlikwidować Izrael"

Obecnie celem IDF w Gazie jest zniszczenie wojskowego skrzydła Hamasu i jego potężnej infrastruktury wojskowej, przede wszystkim ogromnej sieci podziemnych, wielopoziomowych tuneli. Tam są koszary Hamasu, zbrojownie, magazyny, obiekty do produkcji rakiet, składy broni i paliwa. Paliwo służy nie tylko do wentylacji systemu tuneli, ale także do wypompowywania wody, gdyż niektóre kilkupoziomowe tunele schodzą poniżej lustra wody. Po zrównaniu z ziemią kolejnych sektorów miasta Gaza IDF powoli przesuwa izraelskie oddziały szturmowe naprzód. Z tym że na pierwszej linii idą buldożery wyposażone w materiały wybuchowe do burzenia tuneli i bunkrów.

„Tylko dowództwo IDF w pełni wie, co się dzieje na liniach frontu. Można tylko ocenić, że taktyka jest celowa z wojskowego punktu widzenia” – powiedział analityk INSS Sima Shine. Cytowany już Trajtenberg powiedział 2 listopada, że izraelska operacja naziemna osiągnie szczyt za dwa tygodnie, a następnie będzie stopniowo ograniczana. Jednak potrwa jeszcze przez kilka miesięcy.

Nie są to optymistyczne perspektywy dla negocjacji pokojowych, choć wydaje się, że wspomniany już cel Izraela „zniszczenie Hamasu” nie wyklucza racjonalnego podejścia do negocjacji. Tylko z kim? Po drugiej stronie jest przecież właśnie Hamas.

A przedstawiciele Hamasu są nieustępliwi: – Musimy zlikwidować Izrael. Na naszej świętej ziemi nie ma miejsca dla Izraela. Musimy ich usunąć i będziemy to robić raz po raz. Jesteśmy zdeterminowani, by walczyć. Jeśli nie uciekną, to ich zlikwidujemy fizycznie” – powiedział libańskiemu serwisowi informacyjnemu Ghazi Hamad jeden z wysokich przedstawicieli Hamasu. Ten sam rozmówca stwierdził również, że morderstwa na festiwalu muzycznym w Re’im były wynikiem „taktyki koniecznej na miejscu”.

Inny przedstawiciel władzy Hamasu, Ali bin Hamad (prawdopodobnie pseudonim) powiedział agencji Anadolu: – Czy będziemy musieli za to zapłacić cenę? Tak, i jesteśmy gotowi ją zapłacić. Jesteśmy narodem islamskich męczenników i jesteśmy z tego dumni. Wszystko, co czynimy, czynimy w imię Allaha. I to samo istnienie Izraela jest przyczyną tego wszystkiego. Nikt nie powinien nas winić. Ani za 7 października, ani za kolejne podobne dni, które sprawimy. Wszystko, co robimy, jest uzasadnione – stwierdził Hamad. W zeszłym tygodniu ten sam przedstawiciel Hamasu demonstracyjnie przerwał wywiad dla BBC, gdy zapytano go o masakrę dokonaną 7 października przez Hamas na ludności cywilnej w Izraelu.

To nie są dobre perspektywy na rozpoczęcie negocjacji pokojowych i przerwanie wojny w Izraelu. Bo jak spełnić jedyne żądanie Hamasu i przenieść około 9 milionów Izraelczyków, aby islamiści nie powtórzyli Holokaustu...

Tekst pochodzi z 45 (1815) numeru „Tygodnika Solidarność”.