Zmarła Maria Szcześniak - korespondentka "TS", działaczka Solidarności. Redakcja składa kondolencje
16 czerwca 2020 r. w Chorzowie zmarła Maria Szcześniak, dziennikarka, działaczka „Solidarności“, autorka książki „Idź i zabij”, w której opisała proces sądowy zomowców uczestniczących w pacyfikacji kopalni „Wujek” 16 grudnia 1981 r.
/ pixabay.com
Maria Szcześniak urodziła się 18 stycznia 1965 r. w Katowicach. Ukończyła II Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Ligonia w Chorzowie. W latach osiemdziesiątych, jako studentka dziennikarstwa na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, współpracowała ze strukturami Niezależnego Zrzeszenia Studentów.
Po obronie pracy magisterskiej w 1989 r. rozpoczęła pracę w biurze prasowym NSZZ „Solidarność“. Działała w Chorzowskim Komitecie Obywatelskim, gdzie pełniła funkcję redaktor naczelnej „Górnoślązaka”. W 1990 r została uhonorowana medalem „Zasłużony dla Kultury” miasta Chorzowa.
Podczas pracy w Zarządzie Regionu Śląsko-Dąbrowskiej „Solidarności” była redaktor naczelną „Gazety Górniczej” i śląską korespondentką „Tygodnika Solidarność”. Relacjonowała w nim proces członków plutonu specjalnego ZOMO uczestniczącego w pacyfikacji Kopalni „Wujek” 16 grudnia 1981 r. Regularnie współpracowała z tygodnikiem „Nasza Polska”, redakcją „Naszego Dziennika” i Radiem Maryja.
Była znaną obserwatorką procesu zomowców uczestniczących w pacyfikacji kopalni „Wujek” 16 grudnia 1981 r. W 1999 r. wydała książkę „Idź i zabij”. Wykorzystała w niej zapiski z procesu dotyczącego pacyfikacji kopalni „Wujek”. Za tę książkę została nagrodzona dyplomem Literackiej Nagrody Solidarności przez NSZZ „Solidarność” oraz Stowarzyszenie Literatów Polskich. W 1999 r. publikacja została uznana za książkę roku.
Pełniła funkcję rzecznika prasowego Komitetu Budowy Pomnika ku czci Górników KWK „Wujek”. Była też rzecznikiem Komitetu Pamięci i rodzin ofiar.
W latach 1998–2002 należała do Zarządu Regionu Śląsko-Dąbrowskiej „Solidarności“ oraz była delegatką na Zjazd Krajowy. Była we władzach naczelnych Ruchu dla Rzeczpospolitej, a po 1995 r. była przewodniczącą Zarządu Wojewódzkiego RdR.
W 1998 r. została odznaczona Złotą Odznaką Honorową „Za Zasługi dla Województwa Śląskiego”, a w 2001 r. – Srebrnym Medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej, nadawanym przez Radę Ochrony Pamięci Walki i Męczeństwa.
Po śmierci matki rozchorowała się i od 2000 r. miała coraz większe problemy ze zdrowiem. Od 2006 r. była na rencie, od czerwca 2015 r. mieszkała wraz z ojcem w Domu Pomocy Społecznej im. K. Jaworka w Chorzowie.
Msza św. w intencji śp. Marii Szcześniak została odprawiona 23 czerwca 2020 r. w kaplicy pw. św. Jadwigi na cmentarzu w Chorzowie, przy ul. Drzymały. Po mszy św. trumna została odprowadzono na tamtejszy cmentarz. W uroczystości wziął udział dr Andrzej Sznajder, dyrektor Oddziału IPN w Katowicach.
źródło: ipn.gov.pl/ Tygodnik Solidarność
Po obronie pracy magisterskiej w 1989 r. rozpoczęła pracę w biurze prasowym NSZZ „Solidarność“. Działała w Chorzowskim Komitecie Obywatelskim, gdzie pełniła funkcję redaktor naczelnej „Górnoślązaka”. W 1990 r została uhonorowana medalem „Zasłużony dla Kultury” miasta Chorzowa.
Podczas pracy w Zarządzie Regionu Śląsko-Dąbrowskiej „Solidarności” była redaktor naczelną „Gazety Górniczej” i śląską korespondentką „Tygodnika Solidarność”. Relacjonowała w nim proces członków plutonu specjalnego ZOMO uczestniczącego w pacyfikacji Kopalni „Wujek” 16 grudnia 1981 r. Regularnie współpracowała z tygodnikiem „Nasza Polska”, redakcją „Naszego Dziennika” i Radiem Maryja.
Była znaną obserwatorką procesu zomowców uczestniczących w pacyfikacji kopalni „Wujek” 16 grudnia 1981 r. W 1999 r. wydała książkę „Idź i zabij”. Wykorzystała w niej zapiski z procesu dotyczącego pacyfikacji kopalni „Wujek”. Za tę książkę została nagrodzona dyplomem Literackiej Nagrody Solidarności przez NSZZ „Solidarność” oraz Stowarzyszenie Literatów Polskich. W 1999 r. publikacja została uznana za książkę roku.
Pełniła funkcję rzecznika prasowego Komitetu Budowy Pomnika ku czci Górników KWK „Wujek”. Była też rzecznikiem Komitetu Pamięci i rodzin ofiar.
W latach 1998–2002 należała do Zarządu Regionu Śląsko-Dąbrowskiej „Solidarności“ oraz była delegatką na Zjazd Krajowy. Była we władzach naczelnych Ruchu dla Rzeczpospolitej, a po 1995 r. była przewodniczącą Zarządu Wojewódzkiego RdR.
W 1998 r. została odznaczona Złotą Odznaką Honorową „Za Zasługi dla Województwa Śląskiego”, a w 2001 r. – Srebrnym Medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej, nadawanym przez Radę Ochrony Pamięci Walki i Męczeństwa.
Po śmierci matki rozchorowała się i od 2000 r. miała coraz większe problemy ze zdrowiem. Od 2006 r. była na rencie, od czerwca 2015 r. mieszkała wraz z ojcem w Domu Pomocy Społecznej im. K. Jaworka w Chorzowie.
Msza św. w intencji śp. Marii Szcześniak została odprawiona 23 czerwca 2020 r. w kaplicy pw. św. Jadwigi na cmentarzu w Chorzowie, przy ul. Drzymały. Po mszy św. trumna została odprowadzono na tamtejszy cmentarz. W uroczystości wziął udział dr Andrzej Sznajder, dyrektor Oddziału IPN w Katowicach.
Z ogromnym smutkiem
przyjęliśmy wiadomość o śmierci
śp. Marii Szcześniak
korespondentki „Tygodnika Solidarność”, działaczki Solidarności, autorki książki „Idź i zabij”, poświęconej procesowi sądowemu zomowców uczestniczących w pacyfikacji kopalni „Wujek”, za którą otrzymała dyplom Literackiej Nagrody Solidarności.
Wieczny odpoczynek racz jej dać, Panie.
Rodzinie i Przyjaciołom Zmarłej
składamy szczerze wyrazy współczucia.
Redakcja „Tygodnika Solidarność”
źródło: ipn.gov.pl/ Tygodnik Solidarność
![[Heweliusz] Kino katastroficzne jako opowieść o państwie](https://www.tysol.pl/imgcache/60x42/c/uploads/news/152973/17692745800d1ee3fed0b5dd6763547c.jpg){kind=small}
