W komunikacie skierowanym przez Komitet do pracowników nakreślono genezę konfliktu, który trwa od 2018 roku, kiedy NSZZ „Solidarność” wszczął spór zbiorowy. Z lektury komunikatu wynika, że prezes Wód Polskich w ramach sporu przez cztery lata tylko jeden raz uzgodnił z NSZZ „Solidarność” i zrealizował podwyższenie płac pracowniczych o około 1/4 kwoty żądanej w sporze.

Pod koniec 2019 roku, bez podpisania porozumienia ustalającego zasady podziału funduszu płac, pracodawca rozdysponował bezprawnie 6,8 mln zł, uzasadniając to koniecznością ich wydania w roku bieżącym, po czym wobec kontroli NIK w roku 2020 nie potrafił wyjaśnić nadwyżki funduszu płac w wysokości do 12,1 mln zł. „W roku 2020 wzrost kwoty funduszu wynagrodzeń w Wodach Polskich wyniósł 8,9 mln zł. Pracodawca wzrost ten zataił i nie podejmując jakichkolwiek czynności nakazanych prawem, środki zużytkował w nieznany nikomu sposób” – wskazuje NSZZ „Solidarność”. Komitet ma również uwagi do wynagradzania w ramach umów o dzieło i umów-zleceń, które wzrosły prawie czterokrotnie (z 2,1mln zł do 8,1mln w roku 2021 i 7,2 mln w 2022). Zdaniem NSZZ „Solidarność” pokazuje to kierunek postępowania pracodawcy, dążącego do uzupełniania niektórym osobom wynagrodzenia albo niekontrolowanej gratyfikacji normalnych prac etatowych. O przenoszeniu usług pełnionych w ramach etatów poza Wody Polskie świadczy fakt, że fundusz na usługi obce jest już obecnie prawie o połowę (200 mln zł) wyższy niż fundusz płac. „Nie dziwi więc brak dbałości pracodawcy o wynagrodzenia osób wykonujących rzeczywiste usługi w ramach nędznych etatowych płac” – czytamy w komunikacie.

Obecnie wzrost funduszu płac wynosi 54 mln zł. Z tej kwoty pracodawca na podwyższenie płac zasadniczych wszystkich pracowników przeznaczył kwotę 26 mln zł. Resztę środków skierował na płace pracowników mianowanych, koszty innych elementów wynagrodzenia oraz na nowe etaty i nieokreślone rezerwy, a także na cele, których pokrycie jest wskazane w odrębnych pozycjach planu finansowego. Na takie czynności nie ma zgody NSZZ „Solidarność”, który żąda jasnego i szczegółowego podziału całej kwoty wzrostu funduszu płac przyznanej ustawą budżetową oraz uczestnictwa organizacji w ustaleniu zasad podziału środków, zgodnie z ustawą o związkach zawodowych.

NSZZ „Solidarność” w Wodach Polskich trzykrotnie występował o uzgodnienie zasad podziału kwoty wzrostu na rok 2022 w ramach sporu zbiorowego, wskazując konieczność wypełniania warunków jego zakończenia. Wszystkie wnioski w tym zakresie zostały odrzucone. Przeprowadzony rozdział środków nie jest uzgodniony z NSZZ „Solidarność” jako organizacją reprezentatywną i nie jest przez nią akceptowany, a starania NSZZ „Solidarność” w Wodach Polskich o jednolity i motywacyjny system wynagrodzeń są blokowane, odrzucane i lekceważone. Zdaniem Komitetu pracodawca nie realizuje ustawy Prawo wodne w zakresie pokrywania z przychodów kosztów działalności, w skład których wchodzą wynagrodzenia i składki od nich naliczane. NSZZ „Solidarność” przypomina, że taki mechanizm samofinansowania był podstawowym celem powstania Wód Polskich, a jego brak skutecznie spycha większość pracowników i ich rodziny w strefę skrajnego ubóstwa, a związki zawodowe zmusza do corocznej walki o podwyższanie wynagrodzeń.

Komitet Protestacyjno-Strajkowy NSZZ „Solidarność” w Wodach Polskich wobec braku reakcji pracodawcy rozpoczął postępowanie w ramach sporu zbiorowego oraz zwrócił się z apelem do pracowników o wsparcie działań, które mają uporządkować sytuację w Wodach Polskich. W Regionie Rzeszowskim zarejestrowana jest Organizacja Podzakładowa NSZZ „Solidarność” Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Rzeszowie Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie.

Solidarność Rzeszów