Niedziela Chrztu Pańskiego - burzliwa historia ustanowienia daty tego święta
Co musisz wiedzieć:
- W pierwszą niedzielę przypadającą po uroczystości Objawienia Pańskiego obchodzone jest w Kościele katolickim święto Chrztu Pańskiego;
- Dawniej to osobne święto nie występowało w kalendarzu liturgicznym, bowiem celebracja Epifanii obejmowała także Chrzest Pański i Cud w Kanie;
- Opis ewangeliczny przestawia chrzest Jezusa jako przedstawienie Go przez Ojca jako Syn oraz posłanie dla dokonania dzieła odkupienia.
Historia święta
Dawniej w Kościele nie było osobnego święta Chrztu Pańskiego, bowiem pierwotnie uroczystość Objawienia Pańskiego, czyli Epifania, odwoływała się do trzech ewangelicznych obrazów objawienia się Chrystusa: pokłonu Trzech Króli, Chrztu Pańskiego i wesela w Kanie Galilejskiej, gdzie Jezus dokonał pierwszego publicznego cudu - zamiany wody w wino. W tym święcie celebrowano zatem bardziej nie tyle wspomnienia tych konkretnych trzech wydarzeń z osobna, co przede wszystkim samo objawianie się Chrystusa jako Mesjasza.
Z czasem Epifania zaczęła być jednak łączona najbardziej z Trzema Królami - Mędrcami ze Wschodu, stąd w Kościele zachodnim zaczęto z ich pokłonem kojarzyć uroczystość celebrowaną 6 stycznia.
Obecnie święto Chrztu Pańskiego ustanowione jest w Kościele katolickim na pierwszą niedzielę przypadającą po uroczystości Objawienia Pańskiego.
Zmiany daty obchodów
Najstarszej tradycji tego święta należy szukać w liturgii Kościoła wschodniego, ponieważ pomimo wyraźnego udokumentowania w Ewangeliach chrzest Jezusa nie posiadał w liturgii rzymskiej oddzielnego święta.
Dekretem Świętej Kongregacji Obrzędów z 23 marca 1955 r. ustanowiono na dzień 13 stycznia, w miejsce dawnej oktawy Epifanii, wspomnienie chrztu Jezusa Chrystusa. Posoborowa reforma kalendarza liturgicznego w 1969 r. określiła ten dzień jako święto Chrztu Pańskiego. Pominięto wyrażenie "wspomnienie" i przesunięto jego termin na niedzielę przypadająca po 6 stycznia.
- Papież: «Bóg zbawia» - nie ma innych intencji
- [Tylko u nas] Aleksandra Jakubiak OV: Gdzie jesteś, Gwiazdo?
- Dziś większość chrześcijan wschodnich obchodzi Boże Narodzenie
- Trwa Nadzwyczajny Konsystorz, czyli narada papieża z kardynałami
- "Oczekuję rzetelnych wyjaśnień". Stanowcza reakcja abp. Wojdy na profanację krzyża w Kielnie
- Protest mieszkańców przeciwko wrzuceniu krzyża do kosza w szkole
- Leon XIV do kardynałów: nie jesteśmy tu po to, aby promować ‘plany działania’
- Proboszcz z Grenlandii: jesteśmy ludźmi, nie kawałkiem ziemi do przejęcia
- Apel z Jerozolimy: Chrześcijanie, pielgrzymujcie do Ziemi Świętej
Związek liturgiczny w Epifanią
Teksty modlitw związane ze świętem Chrztu Pańskiego odzwierciedlają bardzo dokładnie i szczegółowo przekazy Ewangelii. Podkreślają przy tym związek tego święta z uroczystością Objawienia Pańskiego.
Przekaz Ewangelii
Chrystus już jako dorosły, 30-letni mężczyzna, przychodzi nad brzeg Jordanu, by z rąk Jana Chrzciciela, swojego poprzednika, przyjąć chrzest. Chociaż sam nie miał grzechu, nie odsunął się od grzesznych ludzi: wraz z nimi wstąpił w wody Jordanu, by dostąpić oczyszczenia. W ten sposób uświęcił wodę. Najbardziej szczegółowo zrelacjonował to wydarzenie św. Mateusz, choć opis chrztu Jezusa zostawili wszyscy trzej synoptycy.
W dniu chrztu Jezus został przedstawiony przez swojego Ojca jako Syn posłany dla dokonania dzieła zbawczego. Misję Chrystusa potwierdza swym świadectwem Bóg Ojciec. Zamknięte przez grzech Adama niebiosa otwierają się, na Jezusa zstępuje Duch Święty. Z nieba daje się słyszeć jednoznaczny głos: „Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie”.
op; adg




