Caritas Diecezji Płockiej wydała oświadczenie dotyczące oddalenia przez Sąd Najwyższy w Warszawie dwóch skarg kasacyjnych, dotyczących sporu sądowego z PFRON. Chodzi o nieprawidłowości w realizacji 4 projektów z lat 2006-2008, finansowanych przez PFRON, a realizowanych przez Caritas.  

Czytaj także: Kościół wspomina dziś bł. Wincentego Kadłubka, pierwszego polskiego uczonego

Pełne Oświadczenie Caritas Diecezji Płockiej

W związku z wyrokami Sądu Najwyższego, które zapadły w dniach 23 maja 2024 roku i 6 sierpnia 2024 roku, oddalającymi skargi kasacyjne Caritas Diecezji Płockiej, należy najpierw przypomnieć historię sporu z Państwowym Funduszem Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON), który toczy się już od ponad 15 lat.

Należy podkreślić, że Caritas Diecezji Płockiej od początku zależy na transparentnym i pełnym wyjaśnieniu sytuacji. W latach 2006-2008 Caritas Diecezji Płockiej realizowała 4 projekty, które to były finansowane z środków PFRON. Jak się później okazało przy ich realizacji doszło do pewnych nieprawidłowości. Na skutek tych nieprawidłowości  PFRON skierował przeciwko Caritas Diecezji Płockiej dwa powództwa o zapłatę/zwrot przyznanych dotacji.

Oba postępowania sądowe zakończyły się wydaniem prawomocnych wyroków. W pierwszym postępowaniu wydaniem wyroku  Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2019 roku, a następnie wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 30 kwietnia 2021 roku na mocy którego: Caritas Diecezji Płockiej miała zapłacić na rzecz PFRON kwotę 11.382.099,40 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. W drugim z postępowań na mocy wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2019 roku oraz wyroku z dnia 21 września 2021 roku wydanego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie: Caritas Diecezji Płockiej została zobowiązana do zapłaty na rzecz PFRON kwoty 2.753.166,53 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Dodatkowo Caritas jest zobowiązana zapłacić 16% kosztów postępowania z I instancji.

Część zasądzonych należności została już przekazana przez Caritas Diecezji Płockiej na rzecz PFRON. Aktualnie prowadzone są rozmowy w celu ustalenia formy i czasu spłaty pozostałych zobowiązań.

Zależy nam, żeby na drodze polubownej wypracować odpowiednie porozumienie z PFRON w sprawie spłaty zasądzonych należności. Sprawą niezwykle ważną, mimo decyzji sądu, jest kontynuowanie działalności charytatywnej Caritas Diecezji Płockiej, a w konsekwencji uchronienie przed upadłością.

Należy także podkreślić, że pomimo powyższego sporu sprzed lat PFRON aktualnie współpracuje z Caritas Diecezji Płockiej i realizuje różne projekty (na przykład Warsztaty Terapii Zajęciowej w trzech ośrodkach: Płock, Żuromin, Płońsk czy Środowiskowy Dom Samopomocy w Żurominie). Zależy nam na utrzymaniu tych działań i ich rozwoju. Są to zadania PFRON o ważnym znaczeniu społecznym.

Wyrażamy głęboką nadzieję, że sprawa mająca swój początek prawie 15 lat temu zostanie doprowadzona do końca i zamknięta, tak by Caritas Diecezji Płockiej mogła nadal prowadzić swoją statutową działalność, niosąc pomoc ludziom w różnych formach, w tym również w zakresie zdrowia.

Pismo sygnowane jest przez ks. Radosława Zawadzkiego, dyrektora Caritas Diecezji Płockiej.

Czytaj także: Pierwszy maratończyk, który został kardynałem

Historia sprawy

W dniach 30 kwietnia 2021 r. oraz 21 września 2021 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie wydał prawomocne wyroki kończące postępowanie w sprawach dotyczących pozwów Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych wobec Caritas Diecezji Płockiej.

W pierwszym postępowaniu wydaniem wyroku  Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2019 roku, a następnie wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 30 kwietnia 2021 roku na mocy którego: Caritas Diecezji Płockiej miała zapłacić na rzecz PFRON kwotę 11.382.099,40 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. W drugim z postępowań na mocy wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2019 roku oraz wyroku z dnia 21 września 2021 roku wydanego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie: Caritas Diecezji Płockiej została zobowiązana do zapłaty na rzecz PFRON kwoty 2.753.166,53 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie.

Wyroki zapadły na tle realizowanych przez Caritas Diecezji Płockiej w latach 2006-2008 projektów, dofinansowanych ze środków PFRON, których prawidłowość wykonywania została przez PFRON zakwestionowana. Dyrektorem Caritas w latach 2006-2007 był ks. Jerzy Z. Jako dyrektor instytucji kościelnej przed złożeniem wniosków o 2 największe dotacje z PFRON powinien poprosić o zgodę Stolicę Apostolską, czego nie dopełnił. 

Sytuacja ta miała miejsce przed objęciem diecezji płockiej przez biskupa Piotra Liberę (objął ją kanonicznie 31 maja 2007 r.). Zarządzony przez niego audyt wykazał nieprawidłowości w rozliczaniu środków finansowych, otrzymanych przez Caritas Diecezji Płockiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.

Po ks. Jerzym Z. funkcję p.o. dyrektora Caritas objął ks. Janusz W., którego zadaniem było wdrożenie programu naprawczego, do czego jednak nie doszło. Ks. Jerzy Z, został skazany prawomocnie rocznym ograniczeniem wolności i pracami społecznymi przez 20 godzin miesięcznie - za wyłudzenie dotacji i niedopełnienie obowiązków. Kara jednak przedawniła się i ks. Jerzy Z. jej nie odbył. 

Należy zaznaczyć, że Sąd Apelacyjny w Warszawie nie uwzględnił sporządzonej na polecenie sądu I instancji opinii biegłego, który stwierdził, że z całej przyznanej przez PFRON sumy, wyłącznie kwota 1.986.250,03 zł wydana została przez Caritas niezgodnie z celem umów.

Caritas Diecezji Płockiej zwróciła się do Sądu Najwyższego o kasację obu wymienionych wyroków. Sąd Najwyższy w Warszawie na posiedzeniach w dniach 23 maja 2024 r. i 6 sierpnia 2024 r. oddalił obie skargi kasacyjne.

eg