W e-mailu czekała jednak na mnie niespodzianka w postaci linku do pewnej piosenki… Melodia nie była żywiołowa, wręcz przeciwnie nostalgiczna, ale już pierwsze jej takty hipnotyzowały. Uwagę przyciągała wyraźna perkusja i gitara, a całość spinały szczerze wyśpiewane słowa. To wszystko sprawiło, że na chwilę przeniosłam się myślami gdzieś poza zimową Warszawę. Ta niezwykła barwa męskiego głosu, delikatność muzyki i przenikliwy spokój przemawiały do mnie, budując niezwykłą, magiczną otoczkę. „Naprawdę nie chce żyć bez ciebie… naprawdę nie umiem żyć bez ciebie, sam” – skończył głos pozostawiając mnie w ciszy z przedziwnym uczuciem. Słuchając piosenki miałam nieoparte wrażenie, że jestem świadkiem intymnego wyznania zakochanego do szaleństwa mężczyzny. Nie pomyliłam się.

Piosenka pt. „Opowiem ci o mnie”, której słuchałam, jest tytułową na debiutanckiej płycie Pawła Domagały. Album – jak sam autor podkreśla – jest jego intymnym zwierzeniem. Ukazał się w listopadzie ubiegłego roku i szybko zyskał uznanie słuchaczy. Nic dziwnego, ponieważ Domagała, autor tekstów i muzyki, zaprasza odbiorców w podróż przy cudownych dźwiękach gitar: basowej, akustycznych i elektrycznych, skrzypiec, flugelhornu, instrumentów klawiszowych i perkusji. Wszystko dobrane, wyważone w idealnie spójną całość. Paweł Domagała przy współudziale Łukasza Borowieckiego oddał słuchaczom kompozycję mocno zapadającą w pamięć, wzruszającą, cieszącą i zmuszającą do refleksji.

Repertuar został doskonale dobrany do barwy głosu wokalisty, której ciepło i miękkość wręcz malują w przestrzeni muzyki najpiękniejsze obrazy. Co więcej Domagała zaprasza do tego swoich słuchaczy. Dzięki jego piosenkom odbiorcy mogą stworzyć własny świat, odnaleźć się w słyszanych słowach. Tym, co przyciąga, to siła tekstu i wybrzmiewająca w głosie artysty szczerość. Poruszona w utworach tematyka do prostych nie należy. Piosenki mówią o miłości, wierze, nadziei, przebaczeniu, życiu. W każdym z utworów wyczuwalne jest wyraźne „liryczne ja”. Nieważne czy artysta śpiewa o Hiobie, Ikarze i Dawidzie, opowiada o sobie, czy wyznaje miłość, słuchacz może z bohaterem utworu stworzyć pewną więź. A autobiograficzne kompozycje są tak zaaranżowane, aby każdy słuchacz odnalazł w nich wymarzoną przez siebie rzeczywistość, aby odkrył to, za czym tęskni jego serce.

Utworem, który otwiera album jest „Zuza”. Nie trudno domyśleć się, że chodzi o żonę Pawła Domagały – Zuzannę Grabowską. Piosenka jest wyrazistym otwarciem, który już w pierwszych wersach zachęca do przesłuchania całego albumu. „Nie proszę cię o miłość, bo wiem o miłość muszę walczyć sam. Nie proszę cię o szansę, bo wiem, że na szansę muszę zasłużyć sam” – wyśpiewuje Domagała wprowadzając słuchacza w najgłębsze fragmenty swojego serca. W kolejnym utworze pt. „Hiob” opowiada historię Ikara zwracając uwagę na siłę swojego charakteru, że nie poddaje się mimom trudności. Kolejne trzy piosenki „Gdybyś była”, „Nie zdejmuj rąk” i „Opowiem ci o mnie” są magicznymi podróżami po życiu artysty. Tworzą niepowtarzalny klimat, mimo że poznajemy historię samotnego i tęskniącego mężczyzny, zakochanego i być może nieco nieśmiałego. Żywiołowym, bardzo pozytywnym utworem jest „Szczęście”. Piosenka przepełniona nadzieją, że warto czekać na prawdziwe szczęście, które przyjdzie do każdego. „Jestem tego wart” i „Nie okalecz mnie” ponownie zapraszają słuchaczy w podróż po trudnym gruncie, jakim jest przebaczenie i miłość, na którą w bohaterze utworów jest „tyle miejsca”.

Paweł Domagała opowiada piosenkami o tym, czego w życiu doświadczył. Nie wstydzi się przyznać do strachu przed samotnością, śmiercią. Ostatnie dwie kompozycje spinają klamrą cały album. W „Warszawie” Domagała opisuje dzień z życia stolicy Polski. Jego uwadze nie umknęli przytuleni zakochani, samotni mający nadzieję na miłość oraz starsi ludzie siedzący na ławkach i młodzi żądni podbicia świata. Znajome sceny, czyli nic nadzwyczajnego, a jednak tak zostały przedstawione, że każdy w trakcie utworu widzi oczami wyobraźni prezentowane obrazy. Kompozycją zamykającą album jest „Tu i teraz”, w której artysta zapewnia, że mimo trudności nie będzie się bał.

Domagała jest znanym polskim aktorem filmowym, serialowym i teatralnym. Jednak w jego utworach trudno znaleźć cechy piosenki aktorskiej. W jednym z wywiadów artysta wyznał, że przy tworzeniu albumu inspirował się m.in. Johnem Mayerem i Paolo Nutinim.

Album „Opowiem ci o mnie” jest bardzo osobisty, ale zawiera świeże popowe brzmienia. Paweł Domagała odkrywa w nim siebie, opowiada o swoim życiu i zaprasza do poznania jego emocji, uczuć i myśli. Mimo że każdy utwór jest inny, to ich dobranie tworzy dopasowaną kompozycję z najwyższej półki. Płytę polecam tym, którzy lubią ambitne teksty i dobrą muzykę przy której można się zrelaksować.