Zmarł Eugeniusz Szumiejko - jedna z ikon dolnośląskiej i ogólnopolskiej Solidarności
Z głębokim żalem informujemy o śmierci Eugeniusza Szumiejko.
/ Fot. Paweł Chabiński
Od września 1980 w strukturach „Solidarności”. Był w 1981 delegatem na Walne Zebrania Delegatów Regionu Dolny Śląsk, sekretarzem Prezydium Zarządu Regionu, delegatem na I Krajowy Zjazd Delegatów i członkiem Prezydium Komisji Krajowej. Po ogłoszeniu stanu wojennego współzałożyciel, organizator i członek Krajowego Komitetu Strajkowego „S” w Porcie Gdańskim, następnie w Stoczni Gdańskiej im. Lenina. Od 16 XII 1981 w ukryciu w Trójmieście. Założyciel Ogólnopolskiego Komitetu Oporu „S”. Doprowadził do nawiązania współpracy podziemnych struktur „S” regionów Pomorza Zachodniego i Gdańskiego, Bydgoszczy, Małopolski, Dolnego Śląska oraz z działaczami „S” za granicą (w połowie 1982 zorganizowali Biuro Koordynacyjne „S” w Brukseli). W IV 1982 uszedł w Gdańsku z obławy zorganizowanej przez funkcjonariuszy SB (zsunął się po piorunochronie z 8 piętra). W l.1982 – 1984 członek ogólnopolskiej podziemnej Tymczasowej Komisji Koordynacyjnej „S”, organizator zespołu łączników merytorycznych, rady programowej, poczty międzyregionalnej oraz spotkań kierownictwa TKK; okresowo koordynator spraw zagranicznych. Od 1984 przebywał ponownie we Wrocławiu, gdzie ujawnił się. W latach 1987–1988 był przewodniczącym dolnośląskiego Regionalnego Komitetu Strajkowego Dolny Śląsk. Sceptyczny wobec porozumień Okrągłego Stołu.. Od 1981, w związku ze swoją działalnością opozycyjną, rozpracowywany przez SB.
Po 1989r. członek KZ w Biurotechnice/Infobiurze. W latach 1990-96 delegat na kolejne WZD Regionu Dolny Śląsk, 1990-1994 członek ZR. Odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2006).
Niech spoczywa w pokoju.
Po 1989r. członek KZ w Biurotechnice/Infobiurze. W latach 1990-96 delegat na kolejne WZD Regionu Dolny Śląsk, 1990-1994 członek ZR. Odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2006).
Niech spoczywa w pokoju.
