Niemal bez echa przeszła okrągła rocznica jednej z najważniejszych decyzji politycznych.

Unijny system handlu emisjami ETS jest wampirem. Różnica tylko taka, że w XIX-wiecznej powieści mistrza grozy Brama Stokera hrabia Dracula wysysał krew z szyi żywych istot ludzkich. XXI-wieczny zielony Dracula żywi się zaś sokami życiowymi gospodarek Unii Europejskiej. I jednego, i drugiego demona wykończyć trzeba dokładnie w ten sam sposób. Należy mu wbić w serce osinowy kołek. Inaczej nie zaznamy spokoju nigdy.

Większość normalnych ludzi brzydzi się świata celebrytów. Nie bez słuszności. To jeden z najbardziej załganych, nabzdyczonych, bezmyślnych i bezużytecznych elementów większości społeczeństw. Ale lekceważyć go nie wolno.

"Dobry ETS to martwy ETS" - tę tezę stawiamy w najnowszym numerze "Tygodnika Solidarność" i udowadniamy ją analizując dotychczasowe skutki polityki klimatycznej oraz prezentując jej możliwe dalsze następstwa.

Polska Rzeczpospolita Ludowa, prowincja sowiecko-rosyjskiego imperium, była brzydka, nudna, zniewolona, uboga. Od tzw. Zachodu dzieliła ją przepaść cywilizacyjna. Ale po latach ujawniają się nieoczekiwanie pewne jej przewagi nad współczesną Rzeczpospolitą Polską.

– Na problem bezrobocia można patrzeć z różnych stron. Z jednej – to gaszenie pożarów, walka o istniejące miejsca pracy i to rola związków zawodowych. Z drugiej – trzeba myśleć, jak zapobiegać bezrobociu w niedalekiej przyszłości i projektować szkolnictwo pod rynek już na poziomie powiatu – mówi dr Waldemar Jakubowski, przewodniczący Krajowej Sekcji Oświaty i Wychowania NSZZ „Solidarność”, w rozmowie z Jakubem Pacanem.

Szok, niedowierzanie, tysiące interpelacji bez odpowiedzi. Politycy sceptyczni wobec centralizacji Unii Europejskiej trwają w stanie permanentnego osłupienia na kolejne ogłoszenia Brukseli coraz bezczelniej uderzające nie tylko w kompetencje państw członkowskich, ale i swobody ich obywateli. Nie mamy tu jednak do czynienia z eurokratycznym szaleństwem, wręcz przeciwnie. Eurokraci realizują po prostu nową doktrynę: adaptację chińskich metod zarządzania społeczeństwem.

Rewolta sześciu republikanów z Izby Reprezentantów, którzy wbrew linii partii i, przede wszystkim, żądaniom Donalda Trumpa zagłosowali za zablokowaniem wprowadzonych przez prezydenta ceł na handel z Kanadą, sama w sobie, potraktowana jako fotografia pewnego epizodu, może nie znaczyć wiele. Natomiast potraktowana jako kadr z filmu pokazującego dynamikę, ciąg wydarzeń, może w przyszłości być uznana za punkt zwrotny.

„Pojedynek” Łukasza Palkowskiego to bardzo dobry film, który pokazując fabularną wizję małego wycinka historii Polski, równocześnie nakreśla nasze losy i dylematy niezmienne od setek lat. Pytania, które stawia Palkowski, są niestety aktualne również dziś. Jak mówi sam reżyser – nawet bardziej niż wtedy, gdy kilka lat temu rodził się pomysł „Pojedynku”.

Miał przejść do historii jako dyrektor TVP Info, który przywróci stacji uczciwość i wysokie standardy. Zapisał się jednak jako ten, za którego kadencji antena straciła trzy czwarte widowni.

Pytanie: Niedawno otrzymałem niekorzystną decyzję ZUS. Odmówiono mi w niej przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy. Nie zgadzam się z tym stanowiskiem i chciałbym się odwołać. Jakie są moje prawa, jakie dokumenty muszę przygotować i w jakim terminie mogę złożyć odwołanie?

Przed taką próbą Karol Nawrocki jeszcze nie stanął. Decyzja o podpisie lub zawetowaniu ustawy wprowadzającej w Polsce program SAFE będzie miała decydujące znaczenie dla jego prezydentury. Zgoda oznacza utratę zaufania prawicy, sprzeciw – wściekły atak mediów z Polski i znacznej części Europy.

Spór o Izrael stał się dla Polski testem realizmu, pamięci historycznej i wierności wartościom.

Historia kpt. Emilii Malessy to opowieść o wierze w honor, zdradzie komunistycznej bezpieki i dramatycznych konsekwencjach decyzji podjętych w imię ratowania podziemia. Dziś powraca w sporze o pamięć Żołnierzy Wyklętych.

Rosnące od miesięcy w niepokojącym tempie bezrobocie nie jest z pewnością dobrą wiadomością. Jednak kompletna bierność rządzących udających, że nie ma problemu, jest jeszcze gorsza.

Wystarczyła chwila nieobecności Jarosława Kaczyńskiego, by politycy PiS publicznie skoczyli sobie do gardeł. I choć sam spór w tak dużym obozie jest czymś naturalnym, to pozostają pytania o jego cel i konsekwencje. Wyborcy, co pokazują ostatnie sondaże, także mają swoje granice.

Zwolnienia grupowe przetaczają się przez wszystkie branże, łącznie z sektorem IT. Najbardziej gorzkie są jednak zwolnienia w przemyśle, o które Solidarność oskarża unijną politykę klimatyczną. Dla związkowców cięcia pracownicze to ostateczność, a nie najlepszy sposób na ratunek dla firmy.

Drogie Czytelniczki, drodzy Czytelnicy i Przyjaciele „Tygodnika Solidarność”, są takie momenty w życiu człowieka, kiedy warto na chwilę zatrzymać się w biegu codzienności i spojrzeć na drogę, którą przeszło się razem z innymi. Dla mnie takim momentem jest ten tekst. Szczególny także dlatego, że w tym roku „Tygodnik Solidarność” obchodzi swoje 45-lecie. To piękny jubileusz pisma, które od samego początku było czymś więcej niż tylko gazetą: było głosem wolności, ludzi pracy, godności i wspólnoty. I dziś, po tylu latach, widać wyraźnie, że ta tradycja nie jest zamkniętym rozdziałem, lecz zobowiązaniem, by solidarnościowe media dalej się rozwijały i odpowiadały na wyzwania współczesności.

Od marca nowym redaktorem naczelnym "Tygodnika Solidarność" będzie Rafał Woś. Zastąpi on w tej roli Michała Ossowskiego, który kierował redakcją "TS" od 2018 roku.

Tej grupy nie dotyczą masowe zwolnienia – bo to wolny zawód, zawsze obarczony ryzykiem. Mimo to w PRL-u twórcy-freelancerzy właśnie tę wolność uważali za przywilej. Tak, na początku trzeciego tysiąclecia, kiedy minęła „wolnościowa” euforia, zrozumieli, jak bardzo są zagrożeni socjalnie.