Protesty przeciwko polityce rządu i złej sytuacji gospodarczej w kraju będą się w najbliższym czasie nasilały. Pracownicy, ale również wiele innych grup społecznych, w dobrą wolę rządu już nie wierzą. Skoro zwykły dialog stał się niemożliwy, pozostają im inne formy wyrażenia swoich postulatów.

Czy zaciągnięcie kredytu bez wpływu na sposób wydawania pieniędzy można uznać za sukces i powód do zadowolenia? Okazuje się, że tak. Dowody dostarczyła nam właśnie Bruksela.

Jak to się stało, że muzycy przejęli władztwo nad duszami w Polsce? Że sterują zbiorowymi emocjami? Żeby tylko chodziło o małolatów, tradycyjnie podjaranych występami scenicznych guru, można by machnąć ręką. Gorzej, że muzycy, podobnie jak aktorzy, w ogólnopolskim odbiorze urośli do rangi wyroczni.

– Z punktu widzenia członkostwa w UE, działania międzynarodowych standardów i organizacji praw człowieka czy też bycia stroną międzynarodowych arbitraży mamy w Polsce do czynienia ze zdecentralizowanym systemem prawa. To oznacza, że nie ma jednego systemu wartości prawnych, który by nad tym miał pieczę i miał formę sterującą – mówi dr Michał Sopiński, rektor Akademii Wymiaru Sprawiedliwości w Warszawie, w rozmowie z Jakubem Pacanem.

Rząd Donalda Tuska wchodzi w okres narastających kryzysów, w którym jednocześnie uderzają w niego czynniki zewnętrzne, napięcia w koalicji i coraz wyraźniejsze pogorszenie sytuacji ekonomicznej zwykłych obywateli, co razem tworzy obraz władzy zmierzającej ku politycznemu przesileniu.

Gdy w połowie stycznia 2025 roku Grzegorz Braun został wykluczony z Konfederacji, wielu komentatorów chwaliło liderów ugrupowania za tę decyzję. Nowa, bardziej „casualowa” Konfederacja miała dalej być formacją o wyrazistym profilu ideowym, ale już pozbawioną niesfornych polityków lubujących się w politycznych ekscesach i często kontrowersyjnych, krzykliwych happeningach, które według kierownictwa partii zniechęcały do niej bardziej umiarkowany elektorat.

Każdy rząd ma swoich zwolenników i przeciwników, ale nie każdy jest tak zdeterminowany, by tych drugich intensywnie zwalczać metodami niegodnymi demokratycznego państwa w Europie w XXI wieku. Obecna ekipa próbuje jednak wykazać się w tym temacie. Rozliczenia – choćby za absurdalne przewiny – to jedyne, co ma do zaoferowania swoim oddanym sympatykom. Kogo innego ucieszyłby fakt, że legendarny, mający swoje lata i problemy ze zdrowiem bohater opozycji PRL Adam Borowski może trafić do więzienia, ponieważ podpadł Romanowi Giertychowi?

Nie spodziewałem się niczego dobrego po tym rządzie. Mimo to jestem zaskoczony skalą i zakresem jego antyspołecznych posunięć. A jest to rząd z lewicą w składzie.

Dzisiejsza sytuacja w Polsce skłania do gorzkiej diagnozy: kraj zwyczajnie zwija się pod ciężarem chaosu decyzyjnego, który stał się podstawowym narzędziem władzy.

– RFN nie przyjęła zasad norymberskich, które pozwalały oskarżać zbrodniarzy z lat II wojny światowej o zbrodnie przeciwko ludzkości. Argumentując m.in., że prawo nie działa wstecz, sądzono tych ludzi według niemieckiego Kodeksu karnego z 1871 roku. Kodeks ten nie był dostosowany do ścigania zbrodniarzy działających na masową skalę – mówi dr Filip Gańczak z IPN w rozmowie z Jakubem Pacanem.

W najnowszym numerze „Tygodnika Solidarność” 05/2026 redakcja stawia gorzką diagnozę państwa polskiego pod rządami Donalda Tuska. Redaktor naczelny Michał Ossowski w swoim wstępniaku alarmuje, że nasz kraj „zwyczajnie zwija się pod ciężarem chaosu decyzyjnego”, który stał się celowym i podstawowym narzędziem sprawowania władzy przez obecną ekipę. Ossowski podkreśla, że rządzenie poprzez mnożenie sprzecznych komunikatów, prowizorycznych rozwiązań i ignorowanie procedur prowadzi do niebezpiecznej erozji państwa, w którym obywatele tracą elementarne poczucie bezpieczeństwa, a prawo przestaje być przewidywalne.

Nie wiem jak Państwo, ale przynajmniej ja miałem zawsze tendencję do wyobrażania sobie PRL-u epoki Władysława Gomułki i Edwarda Gierka jako swego rodzaju politycznej zastoiny. Nic się nie dzieje, woda stoi, co najwyżej pod powierzchnią ospale podduszają się tłuste sumy, czyli koterie z Biura Politycznego. Ale to wszystko bez udziału kogokolwiek poza tymi sumami, czyli jeziorowej drobnicy i planktonu. Czyli społeczeństwa. A sumy są nie tylko tłuste i nieruchawe, ale też nie za mądre. I nie chodzi im o nic innego poza tym, żeby zeżreć konkurenta – żadnych wyższych celów w sposób oczywisty nie mają.

Przysłuchiwałem się kiedyś uczonej rozmowie na temat twórcy Ruchu Narodowo-Katolickiego, potem ONR, Bolesława Piaseckiego. Wielekroć padały w niej stwierdzenia, że obraz „Bola” został utrwalony jako karykatura. Tak na przykład Piasecki żadnym tam pałkarzem nie był, a tylko jego zastępca, Przetakiewicz (co za ulga). I tak dalej.

„Atlantydę”, ukraiński postapokaliptyczny film, widziałem pierwszy raz dawno temu – jak dziś się wydaje – w zupełnie innej rzeczywistości.

W rankingu popularności świętych znajduje się na szczycie. We Włoszech wystarczy powiedzieć „Il Santo” – i już wiadomo, o kogo chodzi, także w rejonach, gdzie oficjalny patronat sprawują inni święci. Zwracają się do niego nawet niedowiarki w sytuacji, kiedy odzyskanie jakiejś straty wydaje się beznadziejne.

Dla radykalnej lewicy jest bohaterką, ale w prawdziwym życiu zdecydowanie przegrywa. Nikt nie potrzebuje już ginekolog Gizeli Jagielskiej, która zasłynęła uśmierceniem dziecka w łonie matki będącej w 9. miesiącu ciąży. Presja społeczna sprawia, że szpitale omijają ją szerokim łukiem.

Dzień podpisania umowy UE – Mercosur może okazać się dla Polski jednym z najbardziej brzemiennych w skutki momentów ostatnich lat. Porozumienie to grozi bowiem ekonomiczną anihilacją ponadmilionowej (licząc razem z rodzinami) grupy pracowników sektora rolno-spożywczego. Jednocześnie może poważnie zachwiać podstawami bytu kolejnego miliona osób zatrudnionych w branżach powiązanych, np. przetwórstwie, transporcie, handlu czy innych usługach dla rolnictwa. Pojawia się jednak zasadnicze pytanie – czy ktokolwiek, poza samymi zainteresowanymi, ma jeszcze interes w ich obronie? Odpowiedź brzmi – tak, i jest to grupa znacznie większa, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka.

Bezradność Polski w przegranym sporze o „praworządność” z UE wynikała nie tylko z nierównowagi sił i braku jednolitej stanowczej strategii z naszej strony, ale także z tego, że Polska nie potrafiła walczyć argumentami prawnymi, zbudować zespołu renomowanych, znanych w świecie prawników, który stanowiłby skuteczną „grupę wypadową” na teren przeciwnika.

– W myśl art. 5 konstytucji Rzeczpospolita strzeże bezpieczeństwa obywateli. Umowa UE – Mercosur zagraża bezpieczeństwu żywnościowemu obywateli, a tym samym zagraża niepodległości państwa, której strzeżenie jest konstytucyjnym obowiązkiem Rzeczypospolitej – mówi prof. Ryszard Piotrowski w rozmowie z Barbarą Michałowską.

Prezydent Nawrocki podpisał ustawę budżetową, ale skierował ją do Trybunału Konstytucyjnego. Dlaczego? Z jednej strony po to, by brak jego podpisu nie stał się – jak sam mówi – „alibi dla bezczynności rządu”. Z drugiej – ponieważ widzi w tej ustawie drugie dna i pułapki, i chciałby, aby przyjrzał się jej trybunał.