Ekspert: Celem Rosji jest tworzenie tła informacyjnego do wzmocnienia agresji przeciwko NATO

- Stanisław Żaryn ocenia, że Rosja prowadzi operacje informacyjno-psychologiczne przeciwko państwom wschodniej flanki NATO.
- Celem tych działań ma być destabilizacja regionu i budowanie uzasadnienia dla agresywnych działań Rosji.
- Jako przykład wskazuje wypowiedzi przedstawicieli rosyjskiego MSZ dotyczące państw bałtyckich.
- Ekspert zwraca uwagę na rosyjskie regulacje dopuszczające użycie siły pod pretekstem ochrony obywateli poza granicami kraju.
Operacje wywiadowcze
Operacje wywiadowcze sięgające po manipulacje i dezinformacje mają na celu wzmocnienie wrogości Rosjan wobec krajów wschodniej flanki NATO, izolowanie regionu we wspólnocie Zachodu, a także obarczenie winą krajów wschodniej flanki NATO za kryzys w relacjach Zachodu z Rosją. Celem działań rosyjskich jest wywieranie presji na kraje NATO i ich destabilizowanie, ale także tworzenie tła informacyjnego potrzebnego do wzmocnienia agresji przeciwko Sojuszowi, a nawet potencjalnie do ataku kinetycznego na kraj NATO. Rosja stara się wykazywać sojusznikom Zachodu, że agresja rosyjska jest uzasadniona, a kraje wschodniej flanki „zasłużyły sobie na wrogość”
- wylicza Żaryn.
Ekspert wskazuje, że jednocześnie Moskwa pozyskuje poparcie społeczne dla agresywnych operacji przeciwko Zachodowi.
Retoryka Kremla
W ostatnich dniach w ramach opisywanych operacji nacisku Grigorij Łukjancew, dyrektor Departamentu Współpracy Wielostronnej ds. Praw Człowieka MSZ Rosji, przy okazji prezentacji rosyjsko-białoruskiego raportu o prawach człowieka, oskarżył państwa bałtyckie o zamiar „ostatecznego rozwiązania rosyjskiego problemu” poprzez deportację mieszkających tam Rosjan. Depeszę podał m. in. TASS, a następnie powieliły ją liczne agregatory rosyjskojęzyczne. Celem było oskarżenie krajów bałtyckich o opresyjne wobec Rosjan działania tamtejszych władz. Uwagę zwraca użycie słownictwa nawiązującego go Holokaustu („ostateczne rozwiązanie”), co wpisuje oskarżenia w mit budowany przez Moskwę od czasów II wojny światowej. Sugestia oznacza de facto oskarżenie władz republik bałtyckich o neo-nazizm, co jest typową taktyką propagandową Kremla przeciwko wybranym państwom Zachodu
- analizował sytuację Żaryn.
Mechanizm presji
Podkreślił przy tym, iż „retoryka użyta przez rosyjskiego polityka to kolejny element mechanizmu presji opisanego na wstępie, ale także budowa pretekstów do ingerencji w atakowane państwa. Rosja wprowadziła bowiem ostatnio przepisy, które uzasadniają użycie sił wojskowych i agresywnych działań kinetycznych w obronie interesów Rosjan poza granicami Federacji. Z uwagi na przepisy oraz utrzymującą się agresywność Kremla tego typu oskarżenia propagandowe generują realne zagrożenia”.
Podłoże prawne
Rosja w ostatnich latach przyjęła regulacje i dokumenty doktrynalne, które dopuszczają wykorzystanie sił zbrojnych w celu ochrony interesów państwa oraz obywateli i ludności określanej jako „Rosjanie” poza granicami Federacji Rosyjskiej.
Doktryna Wojskowa Federacji Rosyjskiej podpisana przez Władimira Putina 25 grudnia 2014 r. to jeden z najważniejszych dokumentów strategicznych. Stanowi, że Rosja uznaje za dopuszczalne użycie Sił Zbrojnych m.in. w celu ochrony swoich obywateli przebywających poza granicami Federacji Rosyjskiej, zgodnie z interpretacją prawa międzynarodowego przyjmowaną przez Moskwę.
- Koncepcja Polityki Zagranicznej Federacji Rosyjskiej (2023) – dokument strategiczny przyjęty dekretem prezydenta wskazuje, że jednym z priorytetów rosyjskiej polityki zagranicznej jest ochrona praw, interesów i tożsamości rosyjskich obywateli oraz „rodaków za granicą”. Pojęcie „rodaków” jest szersze niż obywatele Rosji i obejmuje również osoby utożsamiane z rosyjską kulturą lub językiem.
- Federalna ustawa o polityce państwa wobec rodaków za granicą (1999, wielokrotnie nowelizowana) – definiuje, kim są „rodacy za granicą”, oraz zobowiązuje państwo rosyjskie do ochrony ich praw i wspierania ich interesów. Sama ustawa nie upoważnia do użycia siły zbrojnej, ale tworzy podstawę prawną dla polityki ochrony „rodaków”, która później była wykorzystywana w uzasadnieniach działań Rosji.
- Ustawa federalna „O obronie” (1996, z późniejszymi zmianami) – określa zasady użycia Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej poza granicami kraju. Decyzję o takim użyciu podejmuje prezydent Rosji zgodnie z procedurami przewidzianymi w prawie.
- Z kolei nowelizacja ustaw z 2025 r. (weszła w życie w 2026 r.) – rozszerzyła podstawy prawne użycia rosyjskich sił zbrojnych poza granicami kraju, przewidując możliwość ich wykorzystania w celu ochrony obywateli rosyjskich m.in. w przypadku zatrzymania, aresztowania lub ścigania przez państwa obce albo sądy międzynarodowe, których jurysdykcji Rosja nie uznaje.
Tego rodzaju zapisy stanowią element szerszej strategii polityki bezpieczeństwa, w której Moskwa uzasadnia możliwość prowadzenia działań wojskowych, w tym operacji o charakterze kinetycznym, potrzebą obrony swoich interesów oraz ochrony rodaków przebywających za granicą. Krytycy wskazują, że takie podejście może służyć jako podstawa do legitymizowania interwencji zbrojnych w państwach sąsiednich, co budzi poważne kontrowersje z punktu widzenia prawa międzynarodowego oraz zasady poszanowania suwerenności państw.
Komentarze
Wybuchy w Damaszku podczas wizyty Macrona

Słowacja nie zgadza się na pomoc wojskową dla Ukrainy

Ukraińskie media: Rosyjska FSB rozpoczęła kampanię dezinformacyjną dotyczącą Wołynia

Ekspert: Polska nie podchodzi należycie do zagrożeń

Anna Dąbrowska-Banaszek: Zełenski działa z pełną świadomością







