Ewangelia na XXXIII Niedzielę Zwykłą z komentarzem

Ewangelia

Mt 25, 14-30

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść:

«Podobnie jest z królestwem niebieskim jak z pewnym człowiekiem, który mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał. Zaraz ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł, puścił je w obieg i zyskał drugie pięć. Tak samo i ten, który dwa otrzymał; on również zyskał drugie dwa. Ten zaś, który otrzymał jeden, poszedł i, rozkopawszy ziemię, ukrył pieniądze swego pana.

Po dłuższym czasie powrócił pan owych sług i zaczął rozliczać się z nimi.

Wówczas przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów. Przyniósł drugie pięć i rzekł: „Panie, przekazałeś mi pięć talentów, oto drugie pięć talentów zyskałem”. Rzekł mu pan: „Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana!”

Przyszedł również i ten, który otrzymał dwa talenty, mówiąc: „Panie, przekazałeś mi dwa talenty, oto drugie dwa talenty zyskałem”. Rzekł mu pan: „Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana!”

Przyszedł i ten, który otrzymał jeden talent, i rzekł: „Panie, wiedziałem, że jesteś człowiekiem twardym: żniesz tam, gdzie nie posiałeś, i zbierasz tam, gdzie nie rozsypałeś. Bojąc się więc, poszedłem i ukryłem twój talent w ziemi. Oto masz swoją własność!” Odrzekł mu pan jego: „Sługo zły i gnuśny! Wiedziałeś, że żnę tam, gdzie nie posiałem, i zbieram tam, gdzie nie rozsypałem. Powinieneś więc był oddać moje pieniądze bankierom, a ja po powrocie byłbym z zyskiem odebrał swoją własność. Dlatego odbierzcie mu ten talent, a dajcie temu, który ma dziesięć talentów. Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane, tak że nadmiar mieć będzie. Temu zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. A sługę nieużytecznego wyrzućcie na zewnątrz – w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”».

Czytaj również

Ewangelia na XXVIII Niedzielę Zwykłą z komentarzem

Ewangelia na XXVII Niedzielę Zwykłą z komentarzem

Papież: "Kościół budujemy lub niszczymy poprzez nasze wybory"

Ewangelia na XXVI Niedzielę Zwykłą z komentarzem

„Celebrujmy życie”. Wstrząsająca, ostatnia refleksja śp. ks. Draba

Aleksandra Jakubiak OV: Człowiek to nie maszyna do wytwarzania dóbr

Komentarz

W komentarzu do dzisiejszych czytań o. Mieczysław Łusiak SJ - publikujący na youtube'owym kanale Akademia Szczęśliwego Życia - Mieczysław Łusiak SJ - zauważa znaczenie ostatnich słów Jezusa z powyższego fragmentu Ewangelii i wyjaśnia, że według niego "zupełnie nieuprawnionym jest kojarzenie talentów z przypowieści z tym, co my nazywamy talentami".

Tu nie chodzi o jakieś talenty muzyczne czy artystyczne, czy talent do opiekowania się chorymi etc. (...) Każdy z nas ma bardzo dużo talentów. Wielu z nich nie zdążymy odkryć. To jest normalne, że nie wszystkie talenty wykorzystamy (...) W tej Ewangelii nie o te talenty chodzi 

- podkreśla duchowny.

Kaznodzieja przypomina, że dzisiejszy fragment Ewangelii jest bezpośrednią kontynuacją czytania z zeszłego tygodnia o pannach mądrych i głupich, gdzie oliwą, o której mówił Jezus jest miłość i umiejętność kochania. 

Moim zdaniem talenty z tej dzisiejszej przypowieści to jest dokładnie to samo - stwierdził jezuita. - Znowu Jezus mówi o umiejętności kochania, która jest mocno powiązań z tym, ile miłości my sami otrzymaliśmy i w jakiej formie otrzymaliśmy, dlatego w tej dzisiejszej przypowieści jeden człowiek otrzymał pięć talentów, drugi dwa, a inny jeden, bo taka jest rzeczywistość. Każdy z nas w życiu doświadcza mniej lub więcej miłości. Nigdy nie będzie tu między nami w tej kwestii równości. Jesteśmy różnie obdarowani miłością

- zauważa o. Łusiak.

Duchowny podkreśla jednak, że najważniejsze w tym, co mówi dziś Jezus jest to, że "obojętnie, ile tej miłości mamy, w jakiej formie doznaliśmy miłości, w jakiej formie poznaliśmy miłość, kluczowe jest to, żebyśmy całą tą naszą miłość puścili w obrót".

To znaczy, żebyśmy na miarę naszych możliwości, kochali

- powiedział.

Mówiąc o słudze, który nie pomnożył miłości, kaznodzieja zwraca uwagę, że co prawda nie otrzymał on zbyt wiele miłości, ale też "w ogóle się nią nie podzielił". Zauważa on, że ludzie którzy nie zaznali wiele miłości mają skłonność, by zamknąć się na innych i być przekonanym o swojej krzywdzie. Według o. Łusiaka Jezusowi nie chodzi tu o potępienie ludzi, którzy przyjęli taką bolesną postawę, ale o zwrócenie uwagi na niebezpieczeństwo skupienia się na tym, że otrzymaliśmy mniej miłości niż inni. Bowiem nie jest ważne to, ile dostałem, leczy próbuję się dzielić tym, co mam.

Duchowny zadaje pytanie sobie i słuchaczom, czy na pewno dzielimy się "całą miłością, którą otrzymaliśmy od ludzi i Boga"?

Ta przypowieść jest o tym, że możemy w pełni doświadczyć miłości, dopiero wtedy, gdy samo też kochamy

- podkreśla o. Łusiak, dodając, że często czekamy na miłość i myślimy, że dalibyśmy więcej, gdybyśmy więcej dostali, ale zapominamy, że doświadczamy miłości bardziej, gdy sami kochamy.

Kaznodzieja zauważa, że to właśnie znaczą słowa, że ów pan "chce zbierać tam, gdzie nie posiał", że Bóg chce byśmy my też kochali. Nie znaczy to, że Bóg będzie nas rozliczał z liczby dobrych uczynków. Ani nie po to mamy kochać, by innych ludzi, czy tym bardziej Boga zadowolić. Dzielenie się miłością pozwala pełniej doświadczyć miłości.