Co musisz wiedzieć
- Wszystko wskazuje na to, że porozumienie o wolnym handlu między Unią Europejską a Indiami może zostać sfinalizowane jeszcze w styczniu, przed planowanym szczytem UE-Indie.
- Friedrich Merz przebywa z wizytą w Indiach, gdzie spotkał się z premierem Narendrą Modim; podpisano 27 deklaracji współpracy, a niemiecki biznes naciska na szybkie zawarcie umowy handlowej.
- Kluczowe rozbieżności dotyczą m.in. rozdziałów o zrównoważonym rozwoju, mechanizmów rozstrzygania sporów oraz żądań Indii dotyczących wyjątków od unijnych regulacji klimatycznych, w tym podatku węglowego.
- Tłem sprawy jest świeżo przyjęta umowa UE-Mercosur, forsowana głównie przez Niemcy mimo sprzeciwu części państw UE i protestów rolników.
Kanclerz Niemiec w Indiach
To pierwsza wizyta Merza w Indiach od objęcia urzędu kanclerza w maju ub.r. Lider CDU przebywa w Ahmedabadzie w stanie Gudźarat, z którym związany jest indyjski premier Narendra Modi.
Po oficjalnym powitaniu Merza przez Modiego w poniedziałek na marginesie rozmów przywódców podpisano 27 deklaracji współpracy, od partnerstwa przy wydobyciu metali ziem rzadkich, przez wsparcie rozwoju młodzieżowego hokeja w obu krajach, po rekrutację w Niemczech wykwalifikowanych pracowników z Indii.
W dwudniowej, zaplanowanej do wtorku podróży Merzowi towarzyszy liczna delegacja biznesowa. Ze strony niemieckiego przemysłu pojawiają się apele o zawarcie umowy handlowej między UE a Indiami na wzór porozumienia uzgodnionego przez Unią z południowoamerykańskim blokiem Mercosur. Nacisk kładziony jest przede wszystkim na zniesienie ceł w branży motoryzacyjnej i chemicznej oraz zniesienie przez Indię części wymogów certyfikacyjnych.
Indie zajmują 23. miejsce wśród partnerów handlowych Niemiec, podczas gdy RFN jest najważniejszym partnerem handlowym Indii w Unii Europejskiej. Według prognoz do 2030 roku Indie mogą stać się trzecią największą gospodarką na świecie.
Kiedy umowa UE-Indie?
Według pierwotnych planów zarówno Komisja Europejska, jak i indyjski rząd liczyły, że ostateczny kształt porozumienia uda się wypracować do końca 2025 r. Tak się jednak nie stało; doniesienia medialne wskazują, że obecnym celem urzędników jest finalizacja rozmów przed szczytem UE-Indie, wstępnie planowanym na styczeń.
Według portalu Euractiv.pl najważniejszymi punktami spornymi pomiędzy UE a Indiami są rozdziały dotyczące handlu i zrównoważonego rozwoju. Celem negocjacji jest "zniesienie lub istotne obniżenie ceł, uproszczenie procedur oraz stworzenie stabilnych i przewidywalnych warunków dla firm".
Indie różnią się z UE w kwestii sposobu rozstrzygania sporów wynikających z naruszeń zobowiązań oraz stosowania ewentualnych sankcji. (…) Delhi domaga się także wyjątków od kluczowych przepisów klimatycznych Unii, w tym od mechanizmu granicznego podatku węglowego
- informuje serwis.
Umowa UE-Mercosur podpisana
Państwa UE zgodziły się, mimo sprzeciwu m.in. Polski i Francji, na zawarcie umowy handlowej z krajami Mercosuru. Decydujące dla zgody było poparcie Włoch. Dokument zostanie podpisany 17 stycznia. Jednocześnie w piątek przyjęto we wzmocnionej wersji klauzulę ochronną. Chodzi o mechanizm, który będzie mógł prowadzić do wyłączenia preferencji celnych dla producentów z Mercosuru, jeśli dojdzie do spadku cen produktów wrażliwych w UE lub jeśli na rynek trafi nagle zbyt duża ilość tych produktów.
Porozumienie o wolnym handlu z Mercosurem, budzące protesty rolników w Europie, wprowadzi preferencje celne dla niektórych produktów rolnych, w tym produktów wrażliwych: wołowiny, drobiu, nabiału, cukru i etanolu. W zamian rynki Mercosuru otworzą się na towary przemysłowe UE, takie jak samochody, maszyny i leki.
O co chodzi z umową z Mercosur?
Umowa z blokiem krajów Mercosur (Argentyna, Brazylia, Paragwaj, Boliwia, Urugwaj) ustanowi preferencje celne dla niektórych produktów rolnych z tych krajów, takich jak wołowina, drób, nabiał, cukier i etanol.
Zwolennikami umowy pomiędzy Unią a Mercosurem są przede wszystkim Niemcy oraz Hiszpania, które przewodzą koalicji 11 państw UE. W ramach strefy wolnego handlu do krajów Mercosur miałyby trafiać produkty niemieckiego przemysłu, a Europę miałyby zalać produkty rolnictwa krajów Mercosur.
Rolnicy alarmują, że napływ tanich produktów rolnych z Ameryki Południowej, nie zawsze spełniających europejskie normy jakościowe, zniszczy europejskie rolnictwo.
