Dmowski i Paderewski na konferencji w Wersalu. Salut w chwili gdy Clemanseau rzucił słowo „Pologne"

Jak poinformował na Twitterze wiceminister spraw wewnętrznych i administracji Błażej Poboży, Rada Warszawy przyjęła petycję ws. zmiany nazwy Rondo Dmowskiego na Rondo Praw Kobiet. Decyzja warszawskich radnych rozwścieczyła internautów.

9 sierpnia 1864 r. urodził się Roman Dmowski - polityk, dyplomata i współtwórca niepodległej Polski.

Na murach kościoła Matki Bożej Loretańskiej na stołecznej Pradze odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą Romanowi Dmowskiemu, jednemu z ojców polskiej niepodległości. Poświęcił ją ordynariusz warszawsko-praski bp Romuald Kamiński.

- Patriotyzm Dmowskiego jest wciąż nieodrobioną lekcją dla Polski i Polaków - uważa Robert Winnicki, poseł i prezes Ruchu Narodowego, w wywiadzie udzielonym Marcinowi Koziestańskiemu. Z rozmowy można dowiedzieć się również, jakie plany RN ma na najbliższy rok i jakie stosunki panują między ugrupowaniem a nowym wiceministrem cyfryzacji Adamem Andruszkiewiczem, który niegdyś pełnił przecież funkcję prezesa Młodzieży Wszechpolskiej.

Roman Dmowski polityk i publicysta, zarazem twórca jednej z opcji polskiej państwowości, które ścierały się u progu odzyskania przez Polskę niepodległości i po ukształtowaniu się II Rzeczpospolitej. W jego biogramie czytamy: \n"minister spraw zagranicznych, poseł na Sejm Ustawodawczy II Rzeczypospolitej, poseł II i III Dumy Państwowej Imperium Rosyjskiego. Współzałożyciel Narodowej Demokracji (endecji, ruchu narodowego), główny ideolog polskiego nacjonalizmu. Polski działacz niepodległościowy, postulujący w pierwszym etapie zjednoczenie wszystkich ziem polskich i uzyskanie autonomii w ramach Imperium Rosyjskiego, a później odzyskanie niepodległości w oparciu o sojusz z Rosją i ententą, zaś w opozycji do państw centralnych (w szczególności Niemiec). Związany z ruchem neoslawistycznym. Pod koniec I Wojny Światowej stał na czele Komitetu Narodowego Polski, który był uznany przez państwa Ententy za namiastkę rządu polskiego na emigracji i przedstawicielstwo interesów Polski[1]. Delegat Polski na konferencję paryską w 1919 i sygnatariusz traktatu pokojowego w Wersalu. Zagorzały przeciwnik polityczny Józefa Piłsudskiego i jego projektu tworzenia państwa federacyjnego – wizji wielowyznaniowej i wielonarodowościowej Polski, twórca inkorporacyjnej koncepcji państwa narodowego, zakładającej polonizację ludności niepolskiej".