Tȟašúŋke Witkó: Brutalne zapasy niemieckiej władzy

23.10.2026 19:39

Nord Stream — Źródło: fot. Wikimedia Commons/PjotrMahh1/CC-BY-SA-4.0

„Rosyjski aktyw numer 2”, czyli Gerhard Fritz Kurt Schröder był kanclerzem Niemiec od 27 października 1998 roku do 22 listopada roku 2005, a August Hanning został szefem Federalnej Służby Wywiadowczej w grudniu 1998 roku i pełnił tę funkcję do roku 2005, by stamtąd przenieść się na stanowisko sekretarza stanu w Federalnym Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. Odkładanie dat na osi czasu przynosi wnioski zaskakujące, ale jednocześnie prawie zawsze prawdziwe, więc tutaj możemy konkludować, że ci dwaj osobnicy latami szli w „jednym dyszlu”, ładując na swój prywatny wóz miliony euro i… rubli.

Niemieckie meandry kadrowe przy budowie złotych rur

Autor niniejszego felietonu nigdy nie zaliczał się w poczet matematycznych orłów, ale na najniższym poziomie rachuje bez problemu, toteż nie popełnił błędu przyporządkowując Schröderowi ten właśnie – „drugi” – numer. Dlaczego? Dlatego, że niemiecką palmę pierwszeństwa we współpracy z Moskwą dzierży od dekad Angela Dorothea Merkel i to ona jest i długo jeszcze pozostanie „rosyjskim aktywem numer 1”. Fakt, że Frau Bundeskanzlerin nie farbuje wyzywająco włosów, nie poddaje się zabiegom medycyny estetycznej i nie pluska w świetle reflektorów towarzyszącym kamerom stacji telewizyjnych wcale nie oznacza, iż zrobiła dla Kremla mniej, niż posiadający wszystkie cechy odpustowego amanta, Schröder. Wręcz przeciwnie!

W 2011 roku – za rządów Merkel właśnie – rozpoczęto budowę gazociągu „Nord Stream 2”, będącego kontynuacją dzieła zapoczątkowanego przez gabinet Schrödera, powszechnie znanego jako „Gazociąg Północny”. Jeśli ów potężny, dubeltowy niemiecko-rosyjski projekt energetyczny, będący jednocześnie gazową pętlą na szyje innych europejskich graczy, powstawał wbrew woli pozostałych krajów Starego Kontynentu, to jak Państwo sądzą – czym głównie zajmowały się wywiady Berlina i Moskwy? Naturalnie, że pozyskiwaniem informacji o wszystkich tych, którzy chcieli owej konstrukcji zaszkodzić, a następnie neutralizowaniem podobnych zakusów! Taka też była rola Augusta Hanninga i to na długo przed czasem samego rozpoczęcia budowy „Gazociągu Północnego”, na którą umowę podpisano 8 września 2005 roku. Następnie, kiedy w listopadzie roku 2005 Schröder ustąpił z fotela kanclerza i wskoczył na intratną posadę w konsorcjum budującym gazociąg, wtedy Hanning przeszedł na mało istotne stanowisko w niemieckim MSZ.

August Hanning, urodzony 16 lutego 1946 roku, pod koniec listopada roku 2005 miał prawie 60 lat. Jak Państwo sądzą – czy człek będący w takim wieku, grubo przez ponad pół dekady zajmujący eksponowane stanowisko szefa wywiadu, wiedzący wszystko o wszystkich, nagle zadowala się jakimś podrzędnym etacikiem w resorcie spraw wewnętrznych, z niewielkim gabinetem za załomem korytarza? Dlaczego osobnik z takimi możliwościami i znajomościami nie towarzyszył w dalszej drodze zawodowej Schröderowi, zarabiającemu pewnie miliony euro przy budowie gazowej „złotej rury”? Naturalnie, odpowiedź jest banalnie prosta – Hanning został w Berlinie, żeby na miejscu pilnować wszystkich spraw związanych z rosyjskim gazem i na bieżąco informować o ewentualnych możliwych zawirowaniach. Był wysuniętym czułkiem Schrödera w gabinecie Merkel, zapewne sowicie opłacanym pod stołem.

Teatr dla gawiedzi

Hanning został aresztowany przez policję 6 października 2026 roku pod zarzutem szpiegostwa dla państwa trzeciego. Oczywiście, wieść o tym obiegła lotem błyskawicy wszystkie media, wzbudzając powszechne oburzenie wśród gawiedzi. Przy sprawie owego zatrzymania niezwykle gorliwie i skwapliwie zaznaczano, że krajem dla którego pracował oficjel nie była Rosja. Wredne i cyniczne indywiduum klecące niniejszą powiastkę zaśmiało się tylko szyderczo, bowiem niczego głupszego Niemcy wymyśleć nie mogli. Zatrzymywanie własnego wywiadowcy pod zarzutem szpiegostwa dla obcych jest niczym innym, jak dostarczaniem prokuraturze ciężkiej roboty na lata, bowiem oskarżony będzie się skutecznie bronił, dowodząc, że jego czyny były niczym innym, jak wielopiętrową i wielopoziomową grą operacyjną. Tym bardziej, że Hanning ma już ponad 80 lat, więc dojdą szpitale, leczenia, opinie biegłych i inne rzeczy związane z jego wiekiem.

Gdyby naprawdę chciano zaszkodzić komukolwiek, wtedy oskarżono by go o współpracę z prawicowymi ekstremistami lub, co jeszcze gorsze, podrzucono by mu jakieś powszechnie nieakceptowalne treści o charakterze erotycznym. Tak, to oburzające, ale w walce o władzę nie ma żadnych pardonów.

Brutalne zapasy niemieckiej władzy

Dręczy Państwa pytanie, dlaczego zatrzymano osiemdziesięciolatka, nagłaśniając sprawę od Spitsbergenu do Przylądka Horn? Osobiście podejrzewam, że kanclerz Niemiec chce zastopować zakusy Moskwy, próbującej wysadzić go z siodła. Przypomnijmy, że 5 sierpnia 2026 roku na lotnisku Lipsku doszło do nieudanego ataku na samolot transportowy z użyciem uzbrojonego drona. O czyn ów oskarżono Rosję, która odpowiedziała Berlinowi groźbą wojny. Cała sytuacja wzbudziła gorącą dyskusję, na ile odporna jest niemiecka infrastruktura, a ludzie zwyczajnie zaczęli się bać. Prawdopodobnie, podobnych do lipskiego aktów sabotażu było więcej, co miało wprowadzić chaos przed wrześniowymi wyborami w landach, gdzie zwyciężyła prorosyjska Alternatywa dla Niemiec, chcąca wrócić do handlu z Moskwą. Friedrich Merz, próbując zastopować dalsze takie wyczyny, które obniżają mu i tak katastrofalne notowania, nagłośnił aresztowanie dziadka lat 80, po to, by teraz karmić opinię publiczną kolejnymi rewelacjami, jak to Putin chciał gazową rurą przejąć władzę nad światem. Ciąg dalszy historii zapowiada się niezwykle intersująco, a my będziemy owemu teatrowi przyglądać się bacznie.

Howgh!

Tȟašúŋke Witkó, 23 października 2026 r.

[Autor jest emerytowanym oficerem wojsk powietrznodesantowych. Miłośnik kawy w dużym kubku ceramicznym – takiej czarnej, parzonej, słodzonej i ze śmietanką. Samotnik, cynik, szyderca i czytacz politycznych informacji. Dawniej nerwus, a obecnie już nie nerwus]