Szukaj
Konto

Nie żyje legenda polskiej piłki ręcznej

Nie żyje legenda polskiej piłki ręcznej
Źródło: pixabay | Licencja: pixabay licence | Świece
Komentarzy: 0
Smutne informacje przekazał Związek Piłki Ręcznej w Polsce. Nie żyje Stanisław Majorek – jeden z najważniejszych trenerów w historii polskiej piłki ręcznej. Miał 88 lat.
Co musisz wiedzieć:
  • Nie żyje Stanisław Majorek, wybitny trener piłki ręcznej.
  • Miał 88 lat, a jego śmierć potwierdził Związek Piłki Ręcznej w Polsce.
  • Był współtwórcą jednego z największych sukcesów reprezentacji Polski – medalu olimpijskiego w 1976 roku.
  • Przez lata szkolił zawodników i rozwijał polską piłkę ręczną.

Nie żyje legenda polskiej piłki ręcznej

Największym sukcesem w karierze Majorka było zdobycie brązowego medalu igrzysk olimpijskich podczas letnich Igrzysk Olimpijskich w 1976 roku. Wówczas wspólnie z Januszem Czerwińskim poprowadził reprezentację Polski do jednego z największych osiągnięć w dziejach tej dyscypliny w kraju.

W oficjalnym komunikacie związek podkreślił jego ogromne zasługi dla sportu:

Z głębokim smutkiem żegnamy Stanisława Majorka – wybitnego trenera i jedną z najważniejszych postaci w historii polskiej piłki ręcznej. Współtwórca sukcesu reprezentacji Polski, która w 1976 roku sięgnęła po brązowy medal olimpijski w Montrealu. Przez lata swojej działalności kształtował kolejne pokolenia zawodników i trenerów, pozostając oddanym rozwojowi tej dyscypliny w Polsce. Jego wiedza, pasja i zaangażowanie na zawsze pozostaną częścią naszej sportowej tożsamości. Rodzinie i Bliskim składamy szczere wyrazy współczucia.

 

Kim był Stanisław Majorek?

Stanisław Majorek urodził się w Pleśnej koło Tarnowa i był absolwentem krakowskiej uczelni wychowania fizycznego. Swoją drogę sportową zaczynał jako zawodnik AZS Kraków, jednak szybko poświęcił się pracy szkoleniowej. Już w latach 60. prowadził kadrę juniorów, a później przez wiele lat współpracował z pierwszą reprezentacją Polski.

Z drużyną narodową osiągał także dobre wyniki na mistrzostwach świata – czwarte miejsce w 1974 roku oraz szóste w 1978. W swojej karierze pracował również za granicą, prowadząc reprezentację Luksemburga, a także kluby takie jak Stal Mielec czy Unia Tarnów.

Po zakończeniu pracy trenerskiej pozostał aktywny w strukturach związku, gdzie przez lata pełnił ważne funkcje szkoleniowe i doradcze. Za swoje osiągnięcia został uhonorowany m.in. Krzyżem Kawalerskim oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

 

 

 

Komentarzy: 0
Data publikacji: 23.04.2026 06:20
Źródło: Eurosport Polska / wikipedia.org