[Tylko u nas] Ks. Janusz Chyła: Oczekując nowego nieba i nowej ziemi

Aktualnie świat znajduje się w stanie pośrednim, pomiędzy stworzeniem, a dopełnieniem. Oczekując "nowego nieba i nowej ziemi" (Ap 21,1) jesteśmy świadkami i głosicielami nadziei. Modląc się każdego dnia o przyjście Królestwa Bożego, prosimy o przyjście Zbawiciela. Ale już teraz karmiąc się Eucharystią przekraczamy czas i przestrzeń, uczestniczymy w szczęściu przyszłego świata. Choć trudno sobie wyobrazić, co nas czeka, bo jak św. Paweł pisał: "ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jak wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują" (1 Kor 2,9).

Kształt przyszłego świata zależy także od naszego tu i teraz. Ludzka twórczość i praca są przekształcaniem świata, uczestnictwem w ciągłym stwarzaniu (creatio continua). O odpowiedzialności za wieczność poprzez doczesne zaangażowanie pisał Cyprian Kamil Norwid: "Bo piękno na to jest, by zachwycało. Do pracy - praca, by się zmartwychwstało". Doczesny wysiłek to inwestowanie w wieczność. Nieprawdą więc jest, że chrześcijaństwo wyobcowuje. Jest wręcz przeciwnie. W doczesności tworzy się nasza wieczność.