We wtorek pogrzeb Żołnierza Wyklętego mjr. Andrzeja Kiszki ps. Dąb

Andrzej Kiszka ps. Dąb zmarł 14 czerwca. Msza św. pogrzebowa sprawowana będzie pod przewodnictwem JE ks. abp. Andrzeja Dzięgi, metropolity szczecińsko-kamieńskiego w kościele pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Nowogardzie. Początek Eucharystii o godz. 13.00. Wcześniej, bo o godz. 12.00 w kościele zostanie wystawiona trumna z ciałem zmarłego bohatera.'

Po mszy św. "Dąb" zostanie odprowadzony na wieczny spoczynek, a jego szczątki spoczną na cmentarzu komunalnym w Rogowie (parafia Rogowo Małe, woj. zachodniopomorskie). W uroczystości pogrzebowej weźmie udział Kompania Honorowa Wojska Polskiego.

Mjr Andrzej Kiszka ps. Dąb urodził się 21 listopada 1921 roku w Maziarni na Podkarpaciu. Od 1941 roku był żołnierzem Batalionów Chłopskich używając pseudonimu "Leszczyna". Był w szeregach Narodowej Organizacji Wojskowej - Armii Krajowej. W sierpniu 1944 roku otrzymał rozkaz podjęcia pracy na posterunku Milicji Obywatelskiej w Hucie Krzeszowskiej. Pracował tam do listopada 1944 roku. Z obawy przed aresztowaniem uciekł i powrócił do rodzinnej wsi, gdzie się ukrywał. Wstąpił do Narodowej Organizacji Wojskowej - Narodowego Zjednoczenia Wojskowego.Na mocy amnestii z 1947 roku ujawnił się, ale musiał wrócić do konspiracji.

Przez kolejnych 15 lat skutecznie wymykał się Służbie Bezpieczeństwa. Smaodzielnie wykonał bunkier ziemny w okolicy wsi Ciosmy, w którym spędził osiem lat. Bezpieka dokonała jego aresztowania w grudniu 1961 roku. Zanim doszło do aresztowania SB zwerbowała kuzyna Andrzeja Kiszki w swoje szeregi. To on ujawnił bezpiece, gdzie ukrywa się "Dąb". Andrzej Kiszka usłyszał 13 zarzutów. Został skazany, a w więzieniu spedził dziewięć lat. Na wolność wyszedł w sierpniu 1971 roku i od tamtej pory mieszkał na Pomorzu Zachodnim.

Prezydent Lech Kaczyński w sierpniu 2007 roku odznaczył Andrzeja Kiszkę Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W maju ubiegłego roku decyzją ministra obrony narodowej Antoniego Macierewicza "Dąb" otrzymał awans na stopień majora.

Izabela Kozłowska