[Nasz Wywiad] Witold Gadowski po ujawnieniu taśm Komisji Millera: Przed śledczymi powinni stanąć...
![[Nasz Wywiad] Witold Gadowski po ujawnieniu taśm Komisji Millera: Przed śledczymi powinni stanąć...](https://tysol.pl/storage/files/2026/3/1/731a02e9-b52e-473e-b4b8-539987ef1817/13250.jpg?p=article_hero_mobile)
Nie milkną echa publikacji przez Telewizję Republika stenogramów rozmów członków komisji Millera. O komentarz poprosiliśmy Witolda Gadowskiego, dziennikarza śledczego.
Małgorzata Wasserman powiedziała, że ma nadzieję, że autorzy nieprawdziwych dokumentów, w tym przypadku raportu Millera, staną przed wymiarem sprawiedliwości. Można na to liczyć?
Chciałbym przede wszystkim, żeby przed organami śledczymi państwa stanął Tomasz Turowski (kierownik wydziału politycznego w Ambasadzie RP w Moskwie), pan Tomasz Arabski (szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów), Paweł Graś (sekretarz stanu KRPM) i Donald Tusk. Później członkowie komisji Millera i cała reszta ludzi, którzy robili wszystko, żeby zaciemniać obraz sytuacji, by społeczeństwo nie mogło poznać prawdy po tej katastrofie.
Tuska kreowano na przyszłego lidera opozycji, może kandydata na prezydenta, jednak kolejne jego wizyty w Polsce nie wzbudzają entuzjazmu, powoli też zdaje się ciążyć instytucjom unijnym…
Tusk jest ciężarem dla opozycji, ale nie sądzę, żeby był ciężarem dla Europy lub dla Niemiec, bo im się gorliwie wysługuje. Rzeczywiście to oddala możliwość powrotu Tuska do polityki krajowej, chyba, że znowu nastąpi tąpnięcie i jakaś degeneracja polskiej polityki. Wtedy osoby pokroju Tuska mogą znaleźć się na górze. Mam nadzieję, że Polacy na tyle wiedzą i przemyśleli pewne rzeczy, że Tusk nie ma powrotu do polskiej polityki. Zresztą sposób w jaki opuścił polską politykę dyskredytuje go kompletnie. Rzucił stanowiskiem premiera po to, żeby zostać europejskim urzędnikiem.
To była forma ucieczki przed słabnącym poparciem i spodziewaną porażką?
To była forma poszukania lepszych zarobków i pokazania, że Polskę tak naprawdę ma w nosie.
Chciałbym przede wszystkim, żeby przed organami śledczymi państwa stanął Tomasz Turowski (kierownik wydziału politycznego w Ambasadzie RP w Moskwie), pan Tomasz Arabski (szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów), Paweł Graś (sekretarz stanu KRPM) i Donald Tusk. Później członkowie komisji Millera i cała reszta ludzi, którzy robili wszystko, żeby zaciemniać obraz sytuacji, by społeczeństwo nie mogło poznać prawdy po tej katastrofie.
Tuska kreowano na przyszłego lidera opozycji, może kandydata na prezydenta, jednak kolejne jego wizyty w Polsce nie wzbudzają entuzjazmu, powoli też zdaje się ciążyć instytucjom unijnym…
Tusk jest ciężarem dla opozycji, ale nie sądzę, żeby był ciężarem dla Europy lub dla Niemiec, bo im się gorliwie wysługuje. Rzeczywiście to oddala możliwość powrotu Tuska do polityki krajowej, chyba, że znowu nastąpi tąpnięcie i jakaś degeneracja polskiej polityki. Wtedy osoby pokroju Tuska mogą znaleźć się na górze. Mam nadzieję, że Polacy na tyle wiedzą i przemyśleli pewne rzeczy, że Tusk nie ma powrotu do polskiej polityki. Zresztą sposób w jaki opuścił polską politykę dyskredytuje go kompletnie. Rzucił stanowiskiem premiera po to, żeby zostać europejskim urzędnikiem.
To była forma ucieczki przed słabnącym poparciem i spodziewaną porażką?
To była forma poszukania lepszych zarobków i pokazania, że Polskę tak naprawdę ma w nosie.

Treść redakcyjna
Komentarzy: 0
Udostępnij:
Tagi
Data publikacji: 14.11.2017 18:44
Komentarze
Marsz, który może zatrzymać Tuska
10.11.2026 06:00

Komentarzy: 0
Do tej pory głównym celem Marszu Niepodległości było podtrzymywanie temperatury uczuć narodowych. W tym roku kontekst polityczny wyraźnie podbija stawkę. Liczebność i determinacja uczestników mogą wpłynąć na rozstrzygnięcie kwestii kluczowych dla polskiego ustroju, a co za tym idzie – dla naszej suwerenności.
Czytaj więcej
Rafał Woś: Marsz musi być rekordowo liczny i głośny
10.11.2026 06:00
Zdzisław Krasnodębski: O co chodzi w walce o Trybunał Konstytucyjny?
10.11.2026 06:00

Komentarzy: 0
Czy potrzebna jest sądowa kontrola konstytucyjności prawa? Kto ma stać na straży konstytucji? Czy na pewno sądy? A jeśli tak, to czy potrzebny jest specjalny Trybunał Konstytucyjny? Wydaje się oczywiste, że odpowiedź na te wszystkie pytania powinna być twierdząca. Ale tak jest dopiero od niedawna. Przed II wojną światową sądy konstytucyjne istniały tylko w Austrii (od 1919 r.), Czechosłowacji (od 1920 r.), Lichtensteinie (od 1921 r.), Grecji (od 1927 r.) i bardzo krótko (od 1931 r.) w Hiszpanii. Ich kompetencje były jednak najczęściej dosyć ograniczone. Po II wojnie Trybunały Konstytucyjne również istniały tylko w nielicznych krajach – początkowo jedynie we Włoszech, w Niemczech, a potem we Francji, w Hiszpanii, Portugalii i Belgii. Uderzające jest to, że prawie we wszystkich przypadkach chodziło o państwa niestabilne, nowo utworzone lub takie, które wyszły z endogennej dyktatury. Model ustrojowy, w którym Trybunały Konstytucyjne – mające możliwość kontroli konstytucyjności ustaw i innych aktów prawnych – uznawane są za niezbędny element demokracji, stał się dominujący dopiero po upadku realnego socjalizmu.
Czytaj więcej
Boštjan Marko Turk: Polska i Słowenia: wymiar sprawiedliwości jako narzędzie władzy politycznej
09.11.2026 19:51

Komentarzy: 0
Wydarzenia wokół polskiego Trybunału Konstytucyjnego pod koniec października 2026 roku rodzą pytania wykraczające daleko poza zwykłe spory polityczne. Konflikt między rządem Donalda Tuska a konserwatywną opozycją skupioną wokół Prawa i Sprawiedliwości (PiS) dotyka samych fundamentów państwa demokratycznego: relacji między władzą polityczną, wymiarem sprawiedliwości a legitymacją konstytucyjną.
Czytaj więcej
MEN kontroluje szkołę po okrzykach „Nie bać Tuska”. Podwójne standardy
09.11.2026 15:38

Komentarzy: 0
Kuratorium Oświaty w Lublinie prowadzi czynności kontrolne w związku z udziałem uczniów niepublicznego liceum mundurowego z Zamościa w demonstracji przed Trybunałem Konstytucyjnym, podczas której skandowano hasło „Nie bać Tuska”. Szkoła kwestionuje część informacji o zachowaniu nauczycieli i zapowiada przedstawienie dodatkowych wyjaśnień. Cezary Krysztopa pyta, czy podobne standardy oceny wulgarnych haseł stosowano wcześniej wobec innych środowisk politycznych.
Czytaj więcej

