Kościół wspomina dziś św. Szarbela Makhloufa, pustelnika i cudotwórcę

Historia życia

Jusuf Antun Makhlouf urodził się w 1828 roku na północy Libanu. Mając 23 lata wstąpił do maronickiego klasztoru w miejscowości Annaya i przyjął zakonne imię Charbel [spolszczone jako Szarbel - przyp. red.]. Po odbyciu studiów teologicznych i przyjęciu sakramentu święceń przebywał w rodzimym klasztorze św. Marona, skąd w wieku 47 lat przeniósł się do eremu.

Przez kolejne 23 lata wiódł życie pustelnicze wypełnione radykalną ascezą, modlitwą i innymi praktykami religijnymi. Zmarł w Wigilię Bożego Narodzenia, doznając udaru mózgu w czasie odprawiania Mszy świętej.

Rozwój kultu

Po jego śmierci zaczęło dochodzić do zjawisk o charakterze nadprzyrodzonym, co szybko rozprzestrzeniało w okolicy kult zmarłego mnicha. Najpierw nad jego grobem unosić się miała jasna łuna. Następnie okazało się, że ciało złożone w ziemi nie uległo rozkładowi i zachowało parametry charakterystyczne dla żywego organizmu. Po przeniesieniu zwłok do klasztoru odkryto, że ciało Szarbela wydzielać miało specyficzną substancję, uznaną później za relikwię.

Miejsce spoczynku zmarłego pustelnika zaczęli nawiedzać liczni pielgrzymi z terenu całego Bliskiego Wschodu. Przy tej okazji dochodziło do uzdrowień po kontakcie z cieczą wydzielaną przez jego ciało. W latach dwudziestych XX wieku Kościół maronicki zaczął starania o wszczęcie procesu beatyfikacyjnego, co zaowocowało gruntownym badaniem medycznym jego doczesnych szczątków.

W latach pięćdziesiątych XX wieku ponowne otwarcie grobowca potwierdziło nie tylko doskonały stan ciała Ojca Makhloufa, ale także zachowanie temperatury żywego ludzkiego organizmu.

Szarbel Makhlouf został ogłoszony beatyfikowanym 5 grudnia 1965 roku przez papieża Pawła VI na zakończenie obrad soboru watykańskiego II. 12 lat później, 9 października 1977 roku, ten sam papież kanonizował go w Watykanie. 

Czytaj również

Kościół wspomina dziś Najświętszą Maryję Pannę z Guadalupe

Papież zawierzył Liban opiece św. Charbela

Kościół wspomina dziś św. Katarzynę Aleksandryjską

Kościół wspomina dziś św. Marcina z Tours

Kościół i świat wspominają dziś Jana Pawła II

W Rzymie odbędą się obchody rocznicy wyboru św. Jana Pawła II i jego wspomnienia liturgicznego

Uzdrowienia i cuda

Od czasu kanonizacji popularność świętego stale rośnie, co związane jest z licznymi opisami uzdrowień i cudów, które dziać się miały z jego udziałem lub za sprawą modlitw za jego pośrednictwem. 

W drugiej i trzeciej dekadzie XXI wieku święty zdobył ogromną rozpoznawalność również w Polsce. Wiele polskich kościołów posiada relikwie Szarbela.

Do chwili obecnej zarejestrowano kilkadziesiąt tysięcy uzdrowień za jego wstawiennictwem i uznawany jest on powszechnie za jednego z największych cudotwórców w historii Kościoła. Co roku jego grób - w klasztorze św. Marona w Annai - odwiedza około cztery miliony pielgrzymów.

Symbol jedności

Święty Szarbel jest również postacią traktowaną przez Kościół jako symbol jedności.

Eremita z gór Libanu zaliczony zostaje do grona błogosławionych. To pierwszy wyznawca pochodzący ze Wschodu, którego umieszczamy wśród błogosławionych według reguł obowiązujących aktualnie w Kościele katolickim. Symbol jedności Wschodu i Zachodu! Znak zjednoczenia, jakie istnieje między chrześcijanami całego świata! Jego przykład i wstawiennictwo są dzisiaj bardziej konieczne, niż były kiedykolwiek 

- powiedział papież Paweł VI w czasie jego beatyfikacji w 1965 roku.

Szarbel jednoczy nie tylko chrześcijański Wschód z Zachodem, ale stanowi także symbol pojednania międzyreligijnego, bowiem od samego początku niemałą grupą pielgrzymów są muzułmanie.