Na zakończenie sobotniego spotkania kierownictwa CDU w Hamburgu, Friedrich Merz odnosząc się do rychłego zaprzysiężenia Donalda Trumpa, stwierdził, że "nie patrzy na to jak królik na węża". Merz jest zdania, co zresztą wielokrotnie powtarzał w ostatnich tygodniach prekampanii i on i ludzie z jego otoczenia, że przyszłe kontakty z nową administracją w Waszyngtonie powinny się odbywać bardziej na zasadzie Europa-Trump niż bilateralnie. I w sumie nie ma się co Merzowi dziwić. Samym Niemcom nie będzie łatwo gładko wejść w relacje z Trumpem, w grupie będzie raźniej. "Nie pomoże wygrażanie palcem, tu trzeba koordynacji, współpracy i własnej strategii" - dodał lider CDU w Hamburgu w kontekście możliwego wstrzymania amerykańskiej pomocy dla Ukrainy przez administrację Trumpa. Według Merza Europa jest w stanie zbudować partnerskie stosunki z nowym-starym prezydentem USA, ale tylko wtedy, gdy będzie mówiła jednym głosem. Choć nie do końca, ponieważ jak podkreślił Merz:
- Jeżeli Europa połączy swoje siły, będzie silna a, jeżeli Niemcy - tak jak to jest aktualnie - nie przejmą roli wiodącej w Unii Europejskiej - będzie słaba
Czyli jedność jednością, ale rola wiodąca ma przypaść Niemcom, nawet jeżeli walczą z rozległym i wielopoziomowym kryzysem a ich relacje z Trumpem najlepiej oddaje szarża Elona Muska namaszczającego AfD na X na jedynego obrońcę Niemiec przed ich własną biurokracją, błędami politycznymi i wokeizmem.
Tak czy inaczej Friedrich Merz jeszcze próbuje lawirować między "konstruktywną krytyką" zabiegów Muska na rzecz wsparcia AfD uprawianego również na niemieckim podwórku medialnym, a złośliwościami pod adresem kanclerza Scholza, który postanowił publicznie skrytykować Trumpa za jego ostatnie podchody do Grenlandii.
- Nie sądzę by prezydent USA w jakimkolwiek stopniu był pod wrażeniem kilkuminutowego przemówienia Olafa Scholza
- skwitował Merz.
Scholz kandydatem
W ten sam weekend socjaldemokraci oficjalnie zatwierdzili Scholza na swojego kandydata na kanclerza. Bez wyraźnego entuzjazmu, ale jednak. Do tej pory było tak, że ten, kto walczył o drugą kadencję miał zapewniony tzw. Kanzlerbonus, czyli przewagę wynikającą z faktu, że już stał na czele rządu. W przypadku Scholza jego kanclerstwo działa na niekorzyść kandydata, bo i bilans marny i poparcie społeczne topniejące. Według sondażu przeprowadzonego przez Barometr Polityczny Grupy Badawczej ds. Wyborów (źródło: Statista.de) na początku stycznia 2025 r. około 33 proc. respondentów było zadowolonych z pracy kanclerza Olafa Scholza. 62 procent oceniło jego pracę jako kanclerza jako złą. I fakty (przynajmniej na poziomie sondaży) wyglądają dziś tak, że w rankingach popularności prowadzi minister obrony, Boris Pistorius (a nie Merz czy Scholz), największe szanse na utworzenie kolejnego rządu federalnego mają chadecy a 85 proc. respondentów źle ocenia prace rządu, nie tylko samego kanclerza.
Co ciekawe, jak spojrzymy na wspomniany ranking popularności polityków (źródło: ZDF Politbarometer) w którym pierwsze miejsce zajmuje Pistorius, to na drugim miejscu jest Henrik Wüst, chadek od 2021 r. piastujący urząd premiera Nadrenii - Północnej Westfalii, największego landu Niemiec, na trzecim miejscu plasuje się Markus Söder, jowialny szef CSU i premier Bawarii, tuż za nim zielony minister gospodarki Robert Habeck a dopiero za nim Friedrich Merz…Annalena Baerbock i Olaf Scholz. Już po samym rankingu widać jak dalece kandydaci na kanclerza rozjeżdżają się ze społecznymi gustami. Tylko, że nikt siłą Scholza nie zamieni na Pistoriusa a Merz tak długo czekał na to by zająć miejsce po Angeli Merkel, że nie da sobie wydrzeć szansy przez Södera. I tak to się kręci.
Musk i Alice
Alice Weidel zamyka wspomniany ranking, co nie znaczy, że nie cieszy się poparciem. Również ona została w sobotę oficjalnie ogłoszona jako kandydatka AfD na kanclerza Niemiec i jest tym samym pierwszą kobietą na tzw. skrajnej prawicy wytypowaną do walki o Kanzleramt. I tu ciekawostka ukazująca złożoność kampanii wyborczej. Nawet jeżeli Weidel jest ostatnia w rankingu ZDF to już w zestawieniu najbardziej popularnych polityków na Facebooku Weidel zajmuje miejsce drugie (539 tys. polubień profilu) tuż po Sahrze Wagenknecht z BSW, której profil lubi 748 tys. użytkowników Fb. Dane zostały zebrane w październiku 2024 r, ale wskazują na pewien trend. Skrajna lewica i skrajna prawica zdecydowanie lepiej niż pozostałe partie radzi sobie w mediach społecznościowych, na Tiktoku i na X. A ta ostatnia platforma stała się również areną dla Alice Weidel.
150 urzędników unijnych miało wedle informacji z Brukseli przysłuchiwać się rozmowie liderki AfD i Elona Muska na Platformie X. Po tym jak Musk poparł AfD w swoim felietonie opublikowanym dwa tygodnie temu w "Welt am Sonntag", następnym krokiem miała być rozmowa na żywo Weidel i Muska. Zanim doszło do tego spotkania przez media niemieckie przetoczył się tabun ekspertów lamentujących nad ingerencją amerykańskiego krezusa w niemiecką kampanię wyborczą i nagle się okazało, że w Niemczech i w ogóle w UE takich rzeczy robić nie wolno. To znaczy nie wolno każdemu.
Jak w 2020 r. George Soros radził brukselskim instytucjom by wyemitować wieczyste obligacje i tym samym "obejść polskie i węgierskie veto", nikt się nie oburzał, że oto nastąpiła "ingerencja z zewnątrz". Muskowi jednak nie wolno. A jak wypadła sama rozmowa? Zdecydowanie poniżej możliwości Alice Weidel, która zazwyczaj jest sprawna retorycznie i potrafi wprawić w zakłopotanie swoich oponentów. Tu zmysł retoryczny Alice nie oczarował chyba nikogo. Jeszcze pierwsze dwa kwadranse rozmowy były w miarę ciekawe. Poruszono temat rozbuchanej do granic niemieckiej biurokracji, błędów polityki imigracyjnej i transformacji energetycznej, Musk opowiadał, jak kazano mu przy okazji zakładania fabryki Tesli w Brandenburgii drukować tysiące stron z pozwoleniami, Weidel narzekała na długi czas oczekiwania na załatwienie podstawowych spraw w urzędach etc. Kiedy jednak zeszło na opowieści o dinozaurach, lotach na Marsa, gnostycyzmie Weidel i tego, że jej zdaniem "Hitler był komunistą", rozmowa się posypała. Weidel coraz częściej mówiła "Yes. Yes" ewidentnie szukając frazy po angielsku, Musk wydawał się być nieco już znudzony a słuchacze mogli się poczuć miejscami zażenowani nerwowym śmiechem liderki AfD, która z twardej zawodniczki spadła do poziomu początkującej influencerki. Komu ta rozmowa zaszkodziła? Nikomu. AfD wykorzysta migawki z konwersacji, w których Musk namawia do głosowania na AfD a Musk zagrał na nosie niemieckiemu establishmentowi. I o to chodziło.
Swoją drogą, warto już będąc przy temacie AfD i USA wspomnieć o wniosku złożonym w Bundestagu przez klub parlamentarny AfD w listopadzie tego roku, bo pojawił się tam również watek Polski. Otóż w tym dokumencie posłowie AfD żądali zaprzestania finansowania niemiecko-amerykańskich organizacji pozarządowych ze środków niemieckiego MSZ-u powołując się np. na to, że te organizacje m.in. organizowały wydarzenia (prawdopodobnie panele) lub publikowały artykuły związane "z rzekomą erozją praworządności na Węgrzech i w Polsce za rządów narodowokonserwatywnych" lub "ingerujące w wybory do Parlamentu Europejskiego poprzez ostrzeganie przed partiami prawicowymi". To ciekawy wątek, bo pokazuje dwie strony medalu. Niemiecki mainstream medialny oburzony na Muska za ingerowanie w kampanię wyborczą w Niemczech i partię Weidel oburzoną na NGOsy amerykańsko-niemieckie za…ingerencję w sprawy europejskie. A żeby jednak przypomnieć sobie, że Niemcy to zawsze Niemcy, zauważmy deklarację Pani Weidel o konieczności powrotu do użytkowania Nord Streamu. Ciekawe co na to Amerykanie od Trumpa, którzy chcą zalać Europę gazem "made in USA"?
