Mieczysław Gil dla "TS": Gorycz odsunięcia

Z całą pewnością głosy te są wynikiem bezsilności i braku spójnej koncepcji politycznego funkcjonowania opozycji. Potwierdza to przeprowadzony w ostatnich dniach na zlecenie "Wprost" sondaż, w którym reprezentatywną grupę Polaków zapytano, kogo widziałaby jako lidera opozycji. Wyniki są wielce wymowne, bowiem 52 proc. ankietowanych stwierdziło, że nie ma takiej osoby! Nawet Donalda Tuska, ostatnią nadzieję odsuniętych od władzy działaczy Platformy Obywatelskiej, wskazało zaledwie niecałe 14 proc. badanych. Za Tuskiem uplasował się Jerzy Owsiak (9 proc.), co jest bardziej docenieniem jego działalności w WOŚP niż ukłonem w stronę jego politycznych talentów. Grzegorz Schetyna bezdyskusyjnie może porzucić sny o potędze, a lider Nowoczesnej udać się na jakieś zamorskie wakacje. Lech Wałęsa choć niemal podwoił swoje notowania od czasu ostatnich wyborów prezydenckich, w jakich brał udział (2000 r. - 1 proc. poparcia), to jednak wciąż nie jest to wynik, który by kogokolwiek satysfakcjonował, z nim samym włącznie.

Dawny czar Frasyniuka bezpowrotnie minął, jednym słowem - mizeria! W mig puszczono w obieg hasło "szukamy młodych"! Jak wypadnie ten casting, nietrudno przewidzieć, zwłaszcza że młodzi już dali się poznać podczas grudniowego puczu w sejmie. I nie była to ich najjaśniejsza strona... Pozostaje więc epatowanie przyszłymi represjami. Trybunałem i więzieniami. To nośne hasło. Wynagradza trudy stawiania się do dyspozycji, wynagradza gorycz pozbawienia apanaży. Czy jednak jest to hasło bez pokrycia? A casus Mariusza Kamińskiego? Desperacja opozycji jest ogromna i gdyby udało jej się przejąć władzę, będzie usiłowała wrócić do tego, co było. By do tego nie doszło, rządzący muszą pamiętać o swoich powinnościach. To wystarczy, ale i jest nieodzowne.

Mieczysław Gil

Artykuł pochodzi z najnowszego numeru "TS" (29/2017) do kupienia w wersji cyfrowej tutaj.