Sektor rolno-spożywczy apeluje do prezydenta ws. ustawy o zdrowiu publicznym

Szerokie grono producentów z branży rolno-spożywczej apeluje do prezydenta Karola Nawrockiego, by zawetował zmianę ustawy o zdrowiu publicznym. Ustawa ta uderza, według organizacji, nie tylko w producentów napojów, ale również w fundamenty polskiego rolnictwa i krajowego przetwórstwa rolno-spożywczego. Apel popiera Sekretariat Przemysłu Spożywczego i Rolnictwa NSZZ „Solidarność”.

Zwracamy się z apelem o skorzystanie z prerogatywy prezydenckiego weta wobec ustawy o zmianie ustawy o zdrowiu publicznym uchwalonej na 67. Posiedzeniu Sejmu RP w dniu 22 października br. (druk sejmowy 3155) przewidującej znaczące podwyższenie stawek tzw. podatku cukrowego w napojach. Ustawa uderza nie tylko w producentów napojów, ale również w fundamenty polskiego rolnictwa i krajowego przetwórstwa rolno-spożywczego, w szczególności w sadownictwo, plantatorów buraków cukrowych, przemysł cukrowniczy oraz powiązane z nimi przedsiębiorstwa i miejsca pracy 

– czytamy w piśmie.

W ocenie producentów proponowane zmiany są nieproporcjonalne do polskich realiów gospodarczych, prowadzą do wzrostu cen i dodatkowego obciążenia konsumentów, a jednocześnie osłabiają konkurencyjność krajowych przedsiębiorstw i ograniczają popyt na polskie surowce rolne.

Budzą także poważne wątpliwości w kontekście stabilności prawa, zasadności dalszego zwiększania obciążeń fiskalnych oraz braku rzetelnej oceny efektów obowiązującej od 2021 r. opłaty cukrowej.

Szczególnie niepokojące jest to, że koszty tej regulacji poniosą przede wszystkim polscy rolnicy, przedsiębiorcy i konsumenci, podczas gdy jej deklarowane korzyści zdrowotne i fiskalne pozostają nieudowodnione. W sytuacji rosnących kosztów produkcji, presji konkurencyjnej oraz wyzwań stojących przed krajowym rolnictwem i przemysłem spożywczym państwo powinno wzmacniać bezpieczeństwo żywnościowe i potencjał produkcyjny Polski, a nie wprowadzać rozwiązania prowadzące do ich osłabienia

– czytamy w apelu.

Co ważne, proponowane zmiany nie sprowadzają się wyłącznie do podwyższenia stawek opłaty cukrowej napojów.

Równolegle dochodzi do objęcia opłatą cukrową koncentratów niezależnie od ich postaci oraz rozszerzenia zakresu regulacji na nowe kategorie produktów. Oznacza to, że część przedsiębiorców będzie musiała zmierzyć się nie tylko ze wzrostem obciążeń dla napojów, ale również z objęciem opłatą kategorii produktów, które dotychczas pozostawały poza jej zakresem. To nie jest zwykła korekta stawek, lecz zasadnicze zaostrzenie całego systemu opłaty cukrowej. W konsekwencji polscy producenci i konsumenci mogą zostać objęci jednymi z najwyższych obciążeń fiskalnych w Unii Europejskiej

– tłumaczą sygnatariusze.

Branża wyraża zdecydowany sprzeciw wobec zmian

Organizacje, w tym Solidarność spożywców wyjaśnia, dlaczego nie zgadza się na proponowane zmiany:

• Proponowane zmiany są nadmierne i szkodliwe gospodarczo, a ich skuteczność zdrowotna i fiskalna nie została wykazana.
• Jednym z kluczowych zagrożeń wynikających z podwyżki podatku cukrowego jest spadek produkcji napojów o 15%–30% i likwidacja nawet 20 tys. miejsc pracy.
• Ustawa uderzy w polskich sadowników i krajowe przetwórstwo owocowe.
• Ustawa osłabi konkurencyjność krajowej branży cukrowniczej. Polska, będąca jednym z największych producentów cukru w UE, nie powinna dodatkowo osłabiać własnego potencjału produkcyjnego i krajowego łańcucha dostaw poprzez nakładanie obciążeń fiskalnych, które pogłębią nierówności konkurencyjne wobec producentów z państw, gdzie podobne obciążenia nie występują.
• Ustawa poważnie zagrozi kondycji polskiego handlu detalicznego, szczególnie małych, rodzinnych sklepów.
• Ustawa niesłusznie obejmuje opłatą produkty zreformułowane zgodnie z duchem obecnie obowiązującej ustawy.
• Dodatkowe obciążenie jest tym bardziej nieuzasadnione, że branża napojowa ponosi już wysokie koszty nowych regulacji.
• Planowane stawki są rażąco nieproporcjonalne do polskich warunków społeczno-
  gospodarczych.
• Podwyżka nie gwarantuje wyższych i stabilnych wpływów publicznych.
• Środki z opłaty cukrowej nie są wydatkowane w sposób wystarczająco przejrzysty i zgodny z pierwotnymi założeniami.