Ta czynność zwiększa ryzyko raka

Zespół z University of Glasgow przeanalizował dane na temat ponad 91 tys. uczestników projektu UK Biobank, poświęconego zdrowiu, Chcieli sprawdzić powiązania między długotrwałym siedzeniem a nowotworami.

Ta czynność zwiększa ryzyko raka

Jak pokazały wyniki, każda dodatkowa godzina długotrwałego, nieprzerwanego siedzenia w ciągu dnia wiąże się aż z dziewięcioprocentowym wzrostem ryzyka zgonu z powodu nowotworu.

Wzrastała też ogólna zapadalność na nowotwory, zapadalność na nowotwory związane z otyłością (np. raka przełyku, wątroby, nerki, trzustki, jelita grubego, piersi, jajnika i tarczycy) oraz nowotwory związane z cukrzycą typu 2.

Kluczowe jest słowo „nieprzerwanego”. Przerwy w siedzeniu działały bowiem odwrotnie.

Zastąpienie jednej godziny dziennie długotrwałego siedzenia lekką aktywnością fizyczną wiązało się z dwunastoprocentowym obniżeniem ryzyka zgonu z powodu nowotworu.

Czytaj również

Pałac Buckingham. Nowe doniesienia ws. księżnej Kate

Nie żyje Agnieszka Maciąg. Odeszła po długiej chorobie

Marek Migalski choruje na raka. "Nie zwlekajcie"

Nie żyje legendarna aktorka

Znana piosenkarka bardzo chora. Poruszające wyznanie

Lekarz bez badania wydał opinię o Ziobrze. Naczelna Izba Lekarska reaguje po interwencji europosła

Już wcześniejsze badania wykazały, że dłuższy łączny czas siedzenia, a także półleżenia lub leżenia w czasie czuwania, wiąże się z gorszymi wynikami zdrowotnymi. Jednak, jak podkreślają naukowcy, większość zaleceń dotyczących siedzącego trybu życia koncentruje się na całkowitym czasie spędzanym w pozycji siedzącej lub leżącej, a nie na tym, czy czas ten składa się z wielu krótkich odcinków, czy z mniejszej liczby długich, nieprzerwanych okresów.

Analiza ochotników z UK Biobank

Badacze przyznają, że ich analiza objęła jedną kohortę ochotników z UK Biobank, u których znane jest zjawisko tzw. efektu zdrowego ochotnika i którzy mają wyższy poziom aktywności fizycznej niż ogólna populacja Wielkiej Brytanii. To oznacza, że wyniki mogą nie odpowiadać ogólnej populacji ludzkiej, a także nie dowodzą związku przyczynowego.

Mimo tego wskazują na istotne znaczenie rezultatów.

Nasze wyniki sugerują, że zdrowotne skutki siedzenia czy leżenia mogą zależeć nie tylko od całkowitego czasu spędzanego w pozycji siedzącej lub leżącej, ale także od tego, czy czas ten kumuluje się w długich, nieprzerwanych okresach, czy jest przerywany aktywnością

– podsumowują uzyskane rezultaty autorzy pracy opublikowanej w magazynie „PLOS Medicine.

Taki wzorzec jest biologicznie prawdopodobny – badania eksperymentalne wykazały, że przerywanie długotrwałego siedzenia krótkimi okresami aktywności może poprawiać odpowiedzi metaboliczne w porównaniu z nieprzerwanym siedzeniem

– wyjaśniają.