Niemieckie media nie ustają w szczuciu. Znowu o samospaleniu Piotra Szczęsnego

23.12.2020 21:40

- Spektakl „Marienplatz” oparty jest na prawdziwym przypadku samospalenia w Monachium. Premiera pokazana została na streamie Residenztheater - pisze na łamach internetowej wersji Sueddeutsche Zeitung Egbert Tholl o spektaklu "Marienplartz". Jest to dla niego pretekstem do odwołania do kilku przypadków samospaleń w Europie.

Po pierwsze samospalenia niezidentyfikowanego mężczyzny w Monachium w 2017 roku, po drugie Zdenka Adamca w Pradze w 2003 roku i po trzecie Piotra Szczęsnego w 2017 roku. Jak się później okazało, Szczęsny, choć jako "szary człowiek" stał się symbolem "walki o demokrację" miał problemy psychiatryczne.

Natomiast, co za pech, spośród wymienionych, Egbert Tholl może wymienić jedynie motywacje Piotra Szczęsnego, co skwapliwie czyni.

- Kiedy pojawia się tutaj to zdanie, to może ono, ale nie musi, wiele wyjaśniać. Brzmi "esse est percipi" - "istnieć znaczy być postrzeganym". Wczesnym rankiem 19 maja 2017 r.,gdy noc przeszła w dzień, pewien mężczyzna podjeżdża na Marienplatz w Monachium, wylewa na siebie benzynę i podpala się. Umiera - i nikt nie wymienia jego nazwiska. Umiera, a nikt prawie nie był świadkiem tego czynu. Znany jest jego wiek, nic poza tym. I temu bezimiennemu poświęcona została sztuka teatralna pt. "Marienplatz" Beniamina M. Bukowskiego w streamowej premierze w Residenztheater. "Esse est percipi". W odniesieniu do tej premiery George Berkeley, bo to on sformułował tę tezę, ma trochę racji.

W tym samym roku, kilka miesięcy później, przed Pałacem Kultury w Warszawie spalił się Piotr Szczęsny, na znak protestu przeciwko polityce rządzącej partii PiS w Polsce, przeciwko wyprzedaży wolności, sprawiedliwości i praw obywatelskich. Można się tego dowiedzieć z broszury programu. A rano 6 marca 2003 r. 18-letni Zdeněk Adamec spalił się na schodach Muzeum Narodowego na placu Wacława w Pradze - w miejscu, gdzie w 1969 r. spalili się Jan Palach i Jan Zajíc. Popełnili ten czyn w proteście przeciwko inwazji wojsk radzieckich i stłumieniu praskiej wiosny. Powody Adamca są właściwie niejasne, w każdym razie bardziej zagmatwane. Nie dało się ich ustalić, dlatego popadł w zapomnienie, aż do momentu kiedy Peter Handke nie przywrócił go tego lata do pamięci społecznej.

- pisze Tholl.

Z niemieckiego tłumaczył Marian Panic

Z całością artykułu można się zapoznać tutaj

cyk

Tagi

Data publikacji: 23.12.2020 21:40

Źródło: Sueddeutsche.de

Mit o rzekomych „200 tysiącach Żydów zabitych podczas wojny przez Polaków” został rozpowszechniony w światowej opinii publicznej przy udziale „badacza Holokaustu” prof. Jana Grabowskiego. W 2017 roku izraelski „Haaretz” opublikował tekst, w którym opierając się na słowach historyka Jana Grabowskiego, stwierdził, że Polacy „zamordowali 200 tys. Żydów”. Ten mit był wielokrotnie powielany przez media na całym świecie. Miało to wynikać z ustaleń historyka Holokaustu Szymona Datnera. Jak się jednak okazało, co wykazał ówczesny ambasador RP w Szwajcarii Jakub Kumoch, niczego podobnego w jego publikacjach nie odnaleziono, co przyznał w 2019 roku „Jerusalem Post”. Sam Grabowski w końcu twierdził, że „nigdy nie mówił o 200 tysiącach Żydów zamordowanych własnoręcznie przez Polaków”, tylko że „Polacy mogą być odpowiedzialni lub współodpowiedzialni za śmierć większości tych ludzi”. Sęk w tym, że w artykule „Haaretz” wygląda to inaczej, a mit oparty na jakichś „szacunkach” Grabowskiego funkcjonuje na świecie. To prof. Jan Grabowski razem z prof. Barbarą Engelking są autorami pozycji „Dalej jest noc”, w której zawarli informacje na temat sołtysa Edwarda Malinowskiego, które to sąd uznał za nierzetelne.

Czytaj więcej

Nie jest niczym nowym jednostronność niemieckich mediów w opisywaniu sytuacji w Polsce. W zasadzie nie ma tam, może poza niszowymi mediami, prób ukazywania spraw w Polsce z innego punktu widzenia, niż znany nam z TVN czy Gazety Wyborczej. Nie cytuje się nikogo spoza środowisk lewicowo-liberalnych, a właściwie wręcz skrajnie lewicowych. Jednym z wiodących w tego typu publicystyce autorów jest warszawski korespondent SZ Florian Hassel, który tym razem opublikował w Sueddeutsche Zeitung histeryczny tekst pt. "Policja jako instrument partii" - Coraz częściej policja jest wykorzystywana przeciwko pokojowo demonstrującym krytykom rządu. Krytycy mówią o sytuacji podobnej do tej z czasów stanu wojennego z lat 80. - pisze Hassel.

Czytaj więcej

Opinie na temat uzgodnionego w Brukseli kompromisu są w Niemczech podzielone - Uzgodniony na szczycie UE mechanizm praworządności przychodzi za późno i jest całkowicie rozwodniony - pisze tradycyjnie w sprawach polskich jednostronny Florian Hassel na łamach Sueddeutsche Zeitung

Czytaj więcej

Kiedy wstępowaliśmy do Unii Europejskiej, hasłem, które jej przyświecało, była schumanowska "Europa ojczyzn". W ciągu kilkunastu lat w Brukseli przewagę zdobyli neomarksistowscy zwolennicy "superpaństwa", któremu przyświecają z kolei idee włoskiego komunisty Altiero Spinellego, sprzeczne z głęboko chrześcijańską myślą Ojców Założycieli zjednoczonej Europy. To glajszachtowanie państw narodowych jest również na rękę Niemcom, którym ekonomicznie służą takie projekty jak strefa euro. Z punktu widzenia pozbawionych demokratycznej legitymacji brukselskich elit i ich berlińskich patronów ambicje zachowania suwerenności przez Polskę czy Węgry, są śmiertelnym zagrożeniem - Teraz problemy są bardziej kompleksowe i mogą doprowadzić do bolesnego załamania. Weto Polski i Węgier w sprawie budżetu i związanego z nim mechanizmu praworządnościowego ma podstawy ideologicznie. Prawicowe rządy narodowe zrozumiały, że atak na ich suwerenność może również oznaczać koniec ich populistyczno-nacjonalistycznej doktryny władzy. Jeśli zgodziliby się na mechanizm praworządności, podpisaliby na siebie wyrok śmierci. - pisze Stefan Kornelius w internetowej wersji Sueddetsche Zeitung

Czytaj więcej