Kraje muzułmańskie budują meczety na Zachodzie, prześladując u siebie chrześcijan
W 2025 r. francuska europosłanka Marion Maréchal stwierdziła, że organizacja została oskarżona o “promowanie separatystycznego islamu na wzór Bractwa Muzułmańskiego”:
Ta radykalna organizacja jest wykorzystywana przez reżim [prezydenta Turcji] Erdoğana do utrzymania kontroli nad tureckimi społecznościami imigrantów tutaj, w naszym kraju
- mówiła.
Maréchal dodała:
Francuscy i europejscy politycy, zarówno lewicowi, jak i prawicowi, rozłożyli czerwony dywan dla społeczności islamskich, udzielając dotacji, pozwoleń na budowę, pożyczek i ziemi —wszystko po to, aby kupić ich głosy w wyborach. Kompromis ten, otwarcie akceptowany po lewej stronie, czasami ukrywany po prawej, odbywa się kosztem naszego bezpieczeństwa, naszej tożsamości, sekularyzmu, spójności narodowej i oczywiście walki z islamizmem.
Misja islamizacyjna Turcji i Kataru
Ten duży projekt meczetu w Strasburgu to Meczet Sułtana Eyyub (zwany także Wielkim Meczetem w Strasburgu). Prace nad projektem rozpoczęły się w 2017 roku. Budowę projektu prowadzi niemiecka firma “Islamic Community National View” lub “Islamische Gemeinschaft Mili Görüş” (IGMG), która według doniesień otrzymuje wsparcie finansowe z Turcji i Kataru.
Meczet Sułtana Eyyub nie jest jedynym meczetem zbudowanym i zarządzanym na Zachodzie przy wsparciu finansowym zagranicznym. Rząd Turcji — a także Kataru i Iranu — ma misję budowy meczetów na całym Zachodzie w celu szerzenia islamu. Tymczasem surowo prześladują własnych chrześcijańskich obywateli.
Turcja, której obecny rząd wspiera Bractwo Muzułmańskie (MB), aktywnie angażuje się w budowę meczetów w USA, Europie, Ameryce Południowej, Azji, Afryce i innych regionach. Rząd Turcji wydaje setki milionów dolarów na budowę meczetów w ramach długoterminowych działań mających na celu globalną promocję islamu
- pisze European Conservative.
Państwowa prezydencja Turcji ds. religii, znana jako Diyanet, połączyła siły z Turecką Fundacją ds. Religii (TDV) w celu budowy meczetów, a także islamskich ośrodków edukacyjnych i kulturalnych na całym świecie — w takich miejscach jak USA, Rosja, Niemcy, Szwecja, Anglia, Wenezuela i Japonia
- dodaje.
Portal podaje przykład prezydenta Turcji Recepa Tayyipa Erdoğana. Który w 2016 roku otworzył w Maryland w USA gigantyczny meczet w stylu osmańskim. W 2018 roku Erdoğan zainaugurował kolejny meczet, „Meczet Centralny w Kolonii” w Niemczech. Meczet został zbudowany przez Turecko-Islamską Unię ds. Religii (DITIB) po ośmiu latach prac budowlanych.
DITIB prowadzi około 900 do 1000 meczetów w samych Niemczech, co czyni ją największą organizacją zrzeszającą meczety w kraju. Meczety te są połączone z Diyanet, który zapewnia imamom meczety DITIB.
Profanacje
Jednak w kraju Turcja jest zajęta profanacją lub nadużywaniem historycznych kościołów. Turcja zamieniła nawet największą katedrę świata w meczet. W 2020 roku prezydent Erdoğan nakazał przekształcenie prawie 1500-letniego greckiego kościoła prawosławnego z czasów bizantyjskich, Hagia Sophia, z powrotem w meczet po tym, jak sąd unieważnił dekret prezydencki z 1934 roku, który uczynił go muzeum.
Wewnątrz Hagia Sophia umieszczono dwie zielone flagi osmańskie. Flaga symbolizuje podboje militarne Imperium Osmańskiego, a trzy białe półksiężyce na niej symbolizują okupację Europy, Azji i Afryki przez Imperium Osmańskie.
W 2020 roku Turcja formalnie przekształciła inny grecki kościół z czasów bizantyjskich, kościół św. Zbawiciela w Chorze (znany po turecku jako Kariye), w meczet. Stało się to wkrótce po tym, jak Hagia Sophia stała się muzułmańskim domem modlitwy.
Liczne zabytkowe kościoły w Turcji zostały zamienione w stajnie, magazyny lub stodoły; wykorzystywane do innych celów świętokradzkich; lub pozostawione w ruinie. Zaniedbanie, brak ochrony i wandalizm tych kościołów doprowadziły do ich zniszczenia lub przekształcenia w inne cele, w tym schroniska dla zwierząt. Wiele kościołów zostało również zniszczonych lub uszkodzonych przez poszukiwaczy skarbów
- zauważa European Conservative.
Protestanci też mają problemy
Kościoły protestanckie w Turcji również napotykają poważne przeszkody w tworzeniu miejsc kultu, ponieważ nie są one oficjalnie uznawane przez rząd. Wiele kościołów protestanckich działa w nieuznawanych, wynajmowanych przestrzeniach, co prowadzi do gróźb zamknięcia, inwigilacji i problemów prawnych. Tymczasem wielu zagranicznych pastorów i członków kościoła zostało deportowanych z Turcji i odmówiono im ponownego wjazdu za stwarzanie “zagrożenia dla bezpieczeństwa narodowego” kraju.
Aktywność Kataru
Katar aktywnie finansuje także budowę meczetów i ośrodków islamskich w krajach zachodnich, szczególnie w Europie, za pośrednictwem organizacji takich jak Qatar Charity i Qatar Foundation. Według oficjalnej strony internetowej Qatar Charity, organizacji pozarządowej finansowanej przez katarską rodzinę królewską:
Jeśli chodzi o budowę meczetów, Qatar Charity wyznaczyła kamienie milowe w tej dziedzinie. Rozpoczęliśmy budowę łącznie 9063 meczetów na całym świecie, z czego przekazano 7896. Wzywamy wszystkich naszych muzułmańskich braci do pomocy w dokończeniu budowy pozostałego meczetu [meczetów]… Przekażcie darowiznę już teraz i szerzcie prawdziwe słowo islamu.
Według Qatar Papers z 2019 r., książki opublikowanej przez francuskich dziennikarzy Christiana Chesnota i Georges'a Malbrunota, Qatar Charity sfinansowała 140 projektów meczetów i ośrodków islamskich w Europie na kwotę 71 milionów euro. Najwięcej projektów (50) zrealizowano we Włoszech. Obaj autorzy oparli swoje informacje na wewnętrznych dokumentach, które wyciekły z Qatar Charity.
Katar jest dziś wiodącym fundatorem islamu w Europie
– powiedział Malbrunot w wywiadzie dla szwajcarskiej telewizji RTS w 2019 roku.
Dodał, że Katar robi to za pośrednictwem sieci powiązań bliskich Bractwu Muzułmańskiemu.
Polityka religijna Kataru
Jednak w kraju Katar ma zupełnie inną politykę wobec chrześcijan. Islam jest religią państwową Kataru, a polityka i kultura kraju są podyktowane szariatem. Rząd Kataru uważa chrześcijaństwo za obcy wpływ. W Katarze opuszczenie islamu (apostazja) jest prawnie uważane za przestępstwo zagrożone karą śmierci. Dlatego prozelityzm muzułmanów i rozpowszechnianie Biblii są surowo zabronione. Przestępstwa te mogą skutkować surowymi karami, w tym ściganiem i deportacją.
Jedynym miejscem, w którym chrześcijańscy migranci mogą legalnie gromadzić się na nabożeństwach w kraju, jest ściśle monitorowany „kompleks religijny” na obrzeżach stolicy Doha.
Kult chrześcijański ogranicza się do tego konkretnego, niepublicznego, wyznaczonego przez rząd obszaru zwanego Kompleksem Religijnym Mesaimeer. Publiczne eksponowanie symboli chrześcijańskich (takich jak krzyże czy wieże) jest zabronione, a kościoły nie mogą istnieć poza tym wyznaczonym kompleksem
- pisze European Conservative.
Podobnie jak Turcja i Katar, Iran również wykorzystuje sieć meczetów, ośrodków kulturalnych i instytucji islamskich zlokalizowanych w krajach zachodnich do promowania „miękkiej siły” i utrzymywania wpływów ideologicznych wśród diaspory szyickiej. Instytucje te często służą jako centra wspierania ideologii reżimu irańskiego.
Raport
Według nowego raportu Narodowego Związku na rzecz Demokracji w Iranie (NUFDI) Teheran spędził dziesięciolecia na budowaniu tego, co określa jako trwałą architekturę wpływów opartą na instytucjach w całych Stanach Zjednoczonych — jedną zbudowaną wokół nieruchomości, szkół, meczetów, rurociągów biurowych, programów dla młodzieży, organizacji non-profit i ekosystemów społecznych zaprojektowanych tak, aby przetrwać administrację, cykle sankcji i kontrolę mediów.
6 marca 2026 r. Instytut Studiów nad Bezpieczeństwem Narodowym (INSS) opublikował raport zatytułowany “Od Australii do Ameryki: upamiętnienie Chameneiego w zachodnich meczetach jako części irańskiej sieci wpływów”. Według raportu wiele meczetów i ośrodków szyickich w krajach zachodnich, takich jak Anglia, Niemcy i USA, upamiętnia śmierć ajatollaha Alego Chameneiego, drugiego najwyższego przywódcy Islamskiej Republiki Iranu:
Upamiętnienie Chameneiego w różnych meczetach na Zachodzie ilustruje głębię powiązań między częściami diaspory szyickiej a reżimem irańskim. Nawet gdy status regionalny Iranu jest atakowany i kwestionowany, instytucje islamskie w diasporze w dalszym ciągu służą jako arena zachowania jego legitymacji ideologicznej. Świadczy to o miękkiej sile Iranu na Zachodzie — sieć wpływów religijnych, która pomaga reżimowi utrzymać wpływy nawet w czasach kryzysu.
Prześladowania chrześcijan
Jednak w kraju Islamska Republika Iranu prześladuje swoich chrześcijańskich obywateli. Prawo szariatu uznaje przejście z islamu na chrześcijaństwo za apostazję i wiąże się z karą śmierci. Konwertyci są często oskarżani o moharebeh (wrogość wobec Boga) lub fisad fil-arz (korupcję na ziemi), które są przestępstwami zagrożonymi karą śmierci, ponieważ oskarża się ich o działanie przeciwko bezpieczeństwu narodowemu. Ponadto rozpowszechnianie Biblii w Iranie jest nielegalne i uważane za działalność przestępczą, szczególnie w odniesieniu do Pism w języku perskim. Reżim islamski postrzega szerzenie chrześcijaństwa jako zagrożenie dla islamu, prowadzące do surowych ograniczeń, konfiskaty materiałów chrześcijańskich i potencjalnego uwięzienia zaangażowanych osób. Konwertyci również zmagają się z ogromną presją, m.in. utratą miejsc pracy, nadzorem i nalotami na kościoły domowe.
Portal European Conservative podkreśla, że „na świecie nie ma ani jednego kraju z większością muzułmańską, w którym muzułmanie mogliby przejść na chrześcijaństwo i nadal żyć w sposób wolny i bezpieczny. Nawróceni chrześcijanie narażają się na dyskryminację, aresztowania, molestowanie, przemoc seksualną lub fizyczną, inwigilację ze strony władz, a nawet śmierć. Rządy muzułmańskie systematycznie ograniczają kult chrześcijański i dystrybucję Biblii, a nawet deportują chrześcijańskich migrantów lub pastorów, którzy nawracają muzułmanów. Te same rządy, które prześladują swoich chrześcijańskich i byłych muzułmańskich obywateli, zbudowały tysiące meczetów i ośrodków islamskich w krajach zachodnich — czasami nawet dzięki funduszom UE. Wygląda na to, że islam ma zdecydowaną misję podboju świata, a Zachód jest zajęty kłanianiem się mu”.
Liczba meczetów w Europie
W samej Europie Zachodniej i Środkowej znajduje się od 6000 do 9000 meczetów oraz sal modlitewnych, natomiast włączając kraje o charakterze transkontynentalnym, takie jak Rosja i Turcja, liczba ta gwałtownie rośnie. Dokładne statystyki zależą od definicji – badacze rozróżniają wolnostojące, tradycyjne budynki z minaretami od mniejszych domów modlitwy, centrów islamskich czy zaadaptowanych pomieszczeń (np. w halach czy kamienicach).
Silny wzrost cen gazu w Europie
Leon XIV: Papież jest za wszystkimi drużynami, ale Prevost jest za Realem Madryt
Ekspert: „Islamizm zagrożeniem dla demokracji”
Trump: Porozumienie z Iranem możliwe w ciągu tygodnia. Padła deklaracja ws. Ormuzu
Premier Włoch: Ryzyko islamskiego fundamentalizmu jest realne
