[Tylko na Tysol.pl] Waldemar Żyszkiewicz: Na skrzyżowaniu Lennona z Lenina

Odpisałem zaraz: Bardzo dziękuję, Panie Andrzeju, za pamięć i rysunek. Odnotowuję z sympatią, ze mój pomysł z wczesnych lat 70. nadal się nie zestarzał, choć może fakt, iż wciąż bywa potrzebny, powinien nas (jako wspólnotę) raczej martwić :)

Wiersz, o którym mowa, mógł się ukazać drukiem dopiero w zbiorze Pieśni między mężczyzną (Baran i Suszczyński, 1994), pomimo tego że np. Krzysztofa Karaska ujął naprawdę od razu...

Ale i dziś, przy okazji niełatwych bojów o pamięć historyczną, o oczyszczenie przestrzeni publicznej z symboli obcej dominacji oraz usunięcie emblematycznych postaci kojarzonych z komunistyczną opresją, zwykłą kolaboracją czy przyzwoleniem na demontaż granic między normą a anomią, ten wiersz może stanowić jakąś podpowiedź...

Przykłady? Ulica Kaczyńskiego czy jednak Armii Ludowej? Pomnik Mazowieckiego czy raczej Olszewskiego. Wciąż jeszcze wiele tego. Taki lajf.



Na skrzyżowaniu Lennona z Lenina

gdzie ruch jest duży i nietrudno o wypadek
studenci spotkali się z klasą robotniczą
w szczerej i przyjaznej atmosferze
zatwierdzono projekt bezkolizyjnego przejścia do historii
po przerwie dla uświetnienia imprezy
wystąpiła grupa Liliputów z strojach regionalnych
niestety w zamieszaniu jeden z malców zaginął
szukano go wszędzie Lennona zamknięto
a Lenina wzięto pod obserwację

bez rezultatu
wyobraźnia podsuwa czasem lepsze rozwiązania


(1971)


Waldemar Żyszkiewicz