Michał Ossowski, red. naczelny TS: Przeszliśmy od polityki sterowanej autorytarnie do polityki niesterowanej w ogóle

System nie działa

Rządzenie przez chaos polega na ciągłym mnożeniu sprzecznych komunikatów, prowizorycznych rozwiązań i doraźnych decyzji, które nie tworzą spójnej całości. Prawo zmienia się z dnia na dzień, często bez konsultacji, bez refleksji nad skutkami. W takiej rzeczywistości instytucje publiczne przestają być przewidywalne, a obywatele tracą elementarne poczucie bezpieczeństwa.

Obecny rząd jest najbardziej skrupulatny w tropieniu i karaniu przeciwników politycznych. Robi to często, w sposób wątpliwy traktując prawo i ustalone w społeczeństwie zasady. Brak dialogu społecznego, o którym alarmował nieraz Piotr Duda, jest jednym z przejawów rządzenia za pomocą chaosu. Gdy władza ignoruje prawo, omija procedury i traktuje konsultacje jako zbędny rytuał, wysyła jasny sygnał: reguły nie obowiązują. W efekcie każdy zaczyna czuć się panem własnych działań. Obywatel uczy się omijać system, bo system nie działa. To nie tylko rozkład administracji publicznej, lecz erozja samego państwa.

• Wyłączenia prądu. Ważny komunikat dla mieszkańców Dolnego Śląska
• TVN kontra szef Telewizji Republika. Sąd zdecydował
• Komunikat dla mieszkańców Warszawy
• Komunikat dla mieszkańców woj. małopolskiego
• PKP Cargo w ciągu dwóch lat pozbyło się prawie 5 tysięcy pracowników. Od dziś spółka ma nowego prezesa
• Tragiczny wypadek na Mazowszu. Nie żyje trzech pacjentów jadących na dializy
• Problemy z KSeF. Jest pilny komunikat
• "Nie ma drugiego takiego w Europie". Polska podpisała umowę na system antydronowy San
• Żurek szykuje zamach na TK? Chce przejąć kontrolę nad Trybunałem w drodze sejmowej uchwały

Logika zysku

Donald Tusk doskonale wie, co robi i jakie decyzje przynoszą mu doraźne korzyści polityczne. Umiejętnie porusza się w konflikcie, potrafi zarządzać emocjami elektoratu i grać na podziałach, które wzmacniają jego pozycję. Problem polega na tym, że ta skuteczność dotyczy wyłącznie logiki politycznego zysku, a nie interesu państwa. To, co pomaga mu utrzymać władzę, nie przekłada się na stabilność instytucji. Państwo na takiej strategii nie ma szansy zyskać - jest jedynie narzędziem w bieżącej grze, a nie celem odpowiedzialnego rządzenia.

W ciągu ostatnich trzydziestu siedmiu lat przeszliśmy długą drogę od polityki sterowanej autorytarnie do polityki niesterowanej w ogóle. Problem polega na tym, że ani w jednej, ani w drugiej nie ma miejsca na szacunek do obywateli. Brak koordynacji, brak odpowiedzialności i brak jasnych celów sprawiają, że demokracja traci swój sens.

Państwo rządzone w ten sposób wystawia się na działania sił, które mu nie sprzyjają. Ale przede wszystkim - rozsypuje się samo.