Ks. Janusz Chyła: Pierwszy wpis

Pierwszy dzień września - choć w tym roku przypada w sobotę - kojarzy się nam z początkiem roku szkolnego. Mądry Kohelet pisał, że "wszystko ma swój czas…". Były wakacje, urlopy, a teraz czas do szkoły. Jedną z cech wspólnych okresu dziecięcego, młodzieńczego i dorosłości jest to, że na każdym z tych etapów musimy się uczyć. Nie ma chyba profesji, w której raz zdobyta wiedza i umiejętności, pozwolą zaprzestać dalszej edukacji. Słusznie stare przysłowie mówi, że człowiek uczy się przez całe życie, a i tak głupim umiera. Nasza witalność - duchowa i fizyczna - wiąże się ze zdolnością do poznawania rzeczy nowych. Dobrze w ten kontekst wpisuje się przypowieść Jezusa o talentach, czytana w tym roku 1 września. W większej lub mniejszej ilości każdy z nas je otrzymał. Pomnażanie ich wiąże się z ludźmi i podarowanym nam czasem. Coraz mniej jest wśród nas świadków tragicznego września 1939 roku. Jeśli to tylko możliwe warto odrobić lekcje historii poprzez zasłuchanie się we wspomnienia uczestników tych wydarzeń. Dużo łatwiej dotrzeć do osób, którym zawdzięczamy zryw solidarności z sierpnia 1980 roku. Ich pamięć - to też swoisty talent - umożliwia lepsze zrozumienie teraźniejszości i odważne podążanie ku przyszłości.
Na koniec tego pierwszego wpisu pozwolę sobie na krótkie usprawiedliwienie obecności na tym forum. U początku kapłańskiej posługi byłem wikariuszem w Łebie. Powtarzałem wówczas, że najważniejsze jest słowo żywe, głoszone z ambony, w konfesjonale i szkole. Po latach wiem, że nie można się ograniczyć do tych przestrzeni. Liczne są areopagi, na których kapłani powinni być obecni. Należy do nich także Internet. Zachęcony przez Pana Cezarego Krysztopę, rozpoczynam aktywność na tym forum. Będę pisał teksty dłuższe niż na Twitterze, ale z oczywistych względów rzadziej. Zakres podejmowanych tematów - teologicznych, duszpasterskich, moralnych i społecznych - będzie się mieścił w nauczaniu Kościoła. Postaram się odczytywać znaki czasu w świetle wiary.