Zaproszenie na obchody Strajku Lubelskich Kolejarzy

– Mamy dziś podział na kastę ludzi, którzy są uprzywilejowani i resztę, która ma na nich po prostu tyrać i najlepiej byłoby, gdyby się nie odzywali. (…) Tak jak wtedy [w lipcu 1980 roku – przyp. B.M.] zbulwersowani ludzie wyszli na ulicę, mam nadzieję, że teraz też coś podobnego się stanie – mówił dziś w programie „Klub Republiki” na antenie TV Republika Bartłomiej Mickiewicz, zastępca przewodniczącego Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”.

Jednym z najbardziej wyrazistych akcentów Lubelskiego Lipca był strajk pracowników Lokomotywowni Pozaklasowej i paraliż całego Lubelskiego Węzła Kolejowego. Trwał od 16 do 19 lipca 1980 roku.

Strajk w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego Świdnik rozpoczął się 8 lipca 1980 roku. Trwał cztery dni. 11 lipca podpisano pierwsze od powstania PRL porozumienie pomiędzy pracownikami a władzą.

W środę, 1 lipca, odbyło się spotkanie przedstawicieli NSZZ „Solidarność” działających w kluczowych spółkach Grupy Azoty: Kędzierzyn, Police, Puławy, Siarkopol, Tarnów. Związkowcy alarmują, że w Grupie Azoty systematycznie ograniczana jest możliwość prowadzenia normalnej działalności związkowej. Przedstawiciele załogi są marginalizowani, a zamiast partnerskich relacji zarząd stosuje politykę faktów dokonanych.

Przez dekady była świadkiem ciężkiej, stoczniowej pracy, by w sierpniu 1980 roku stać się areną wydarzeń, które zmieniły bieg historii Polski, a może nawet całej Europy. Choć krajobraz wokół Młodego Miasta dynamicznie się zmienia, historyczna Sala BHP Stoczni Gdańskiej niezmiennie trwa jako depozytariusz naszej narodowej pamięci. Jak dawny magazyn torped stał się żywym muzeum i dlaczego to właśnie tutaj bije serce Solidarności?