70. rocznica Poznańskiego Czerwca. Członkowie „S” modlili się w intencji ofiar

15.06.2026 09:35

Msza Święta w intencji ofiar Poznańskiego Czerwca 1956 roku odprawiona została w kościele pw. Zmartwychwstania Pańskiego w Poznaniu.

Co musisz wiedzieć:

W tym roku przypada okrągła 70. rocznica Poznańskiego Czerwca ’56.
Był to pierwszy strajk generalny oraz pierwsze demonstracje uliczne w czasach PRL-u.
Obchody upamiętniające tamte wydarzenia rozpoczęły się w niedzielę 14 czerwca od Mszy Świętej, a zakończą się 28 czerwca pod Pomnikiem Poznańskiego Czerwca 1956 na placu Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Msza Święta w intencji ofiar

Od Mszy Świętej w kościele pw. Zmartwychwstania Pańskiego w Poznaniu rozpoczęły się tegoroczne obchody 70. rocznicy Poznańskiego Czerwca.

W Eucharystii sprawowanej w intencji ofiar wydarzeń z 1956 roku wzięli udział członkowie NSZZ „Solidarność”.

Wspólnie oddaliśmy hołd uczestnikom robotniczego protestu z 28 czerwca 1956 roku, którzy upomnieli się o godność, sprawiedliwość i wolność. Ich odwaga i determinacja stały się symbolem walki o prawa pracownicze oraz sprzeciwu wobec komunistycznego zniewolenia

– napisali związkowcy z Regionu Wielkopolskiego NSZZ „S”.

Podkreślili przy tym, że pamięć o ofiarach i uczestnikach tamtych wydarzeń jest ich obowiązkiem, a także zobowiązaniem wobec przyszłych pokoleń. „To dzięki ich postawie idea wolności i solidarności mogła przetrwać i rozwijać się w kolejnych latach” – zaznaczyli.

Poznański Czerwiec ’56

Wszystko zaczęło się rankiem 28 czerwca w tzw. czarny czwartek w zakładach H. Cegielskiego – największym wówczas przedsiębiorstwie w Poznaniu zatrudniającym około 13 tysięcy osób.

Robotnicy z Cegielskiego po rozpoczęciu strajku ruszyli w pochodzie w kierunku siedzib władzy – Miejskiej Rady Narodowej oraz Komitetu Wojewódzkiego PZPR.

Manifestacja z czasem przybierała na sile, gdy dołączali do niej pracownicy z innych zakładów pracy, m.in. z Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego, Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego czy Poznańskich Zakładów Przemysłu Odzieżowego im. Komuny Paryskiej.

Demonstranci domagali się poprawy warunków życia i pracy. Idąc przez miasto, tłum skandował takie hasła jak: „My chcemy chleba”, „Chcemy wolnej Polski”, „Precz z komunistami”, „My chcemy Boga”. Śpiewano także pieśni religijne, hymn oraz Rotę.

Z czasem doszło do walk ulicznych. Komunistyczne władze do pacyfikacji protestów użyły 10 tysięcy żołnierzy i 400 czołgów. Śmierć poniosło co najmniej 58 osób, a kilkaset zostało rannych. Spośród zabitych oraz zmarłych w wyniku poniesionych ran co czwarty nie miał ukończonych 18 lat. Najmłodszą ofiarą Poznańskiego Czerwca był 13-letni Roman Strzałkowski.