Odkrycie podczas remontu w Warszawie. Archeolodzy badają teren

- Podczas przebudowy ulicy Okrzei w Warszawie robotnicy natrafili na ludzkie szczątki. Prace w tym miejscu zostały natychmiast wstrzymane, a sprawą zajęły się policja, prokuratura oraz archeolodzy.
- Istnieje duże prawdopodobieństwo, że odkrycie związane jest z dawnym cmentarzem przykościelnym z XVII wieku, który należał do nieistniejącego już dziś miasteczka Skaryszew.
- Teren ten ma bogatą historię – znajdował się tam kościół, szkoła, szpital parafialny oraz miejsce pochówku mieszkańców.
Zaskakujące odkrycie podczas remontu w Warszawie
Prace w miejscu odkrycia musiały zostać wstrzymane. O znalezisku poinformowana została policja, a kości zabezpieczyła prokuratura.
Kości zostały znalezione tuż pod chodnikiem. „Inwestycja objęta jest nadzorem archeologicznym. Jednak to odkrycie spowodowało, że tryb nadzoru już nie wystarczy. Konieczne będą dokładne badania archeologiczne. Musimy sprawdzić, co kryje się pod świeżo rozkopaną nawierzchnią. W sprawę włączyliśmy także Stołecznego Konserwatora Zabytków. Trop prowadzi do nieistniejącego już dziś miasteczka i przykościelnego cmentarza, który zniknął przykryty kolejnymi warstwami miejskiej zabudowy” – poinformował ZDM.
Na tym terenie (skrzyżowanie dzisiejszych ulic Wrzesińskiej i Okrzei) mieściła się jurydyka Skaryszew – obszar w dawnej Polsce (XV–XVIII w.), wyłączony spod administracji i sądownictwa władz miejskich, a należący do szlachty, magnaterii lub duchowieństwa. W 1644 roku zbudowano tu drewniany kościół pw. św. Stanisława Biskupa Męczennika.
Jurydyka Skaryszew na kilka lat przed Pragą – już w 1641 roku, jako pierwsza na prawym brzegu Wisły, otrzymała prawa miejskie.
Dzisiejsza ulica Wrzesińska nieprzypadkowo nazywała się niegdyś Kościelną. Początkowo kościół stanowił świątynię filialną parafii św. Stanisława w pobliskim Kamionie
– napisał ZDM.
Skaryszewski kościół otoczony był dzwonnicą, szkołą i szpitalem parafialnym, a także kapliczką pogrzebową i cmentarzem, który przez dwa wieki przyjmował kolejnych zmarłych.
Może się okazać, że robotnicy podczas przebudowy ul. Okrzei natrafili na fragment dawnego cmentarza – miejsca pochówku mieszkańców Pragi i Skaryszewa.
ZDM, powołując się na źródła, zaznaczył, że znany jest dokument z wizytacji parafii, która odbyła się w 1694 roku – wynika z niego, że wówczas parafia liczyła 2 tysiące wiernych. Przebywał tu na stałe proboszcz, trzech księży, organista, kantor, zakrystian i bakałarz, który prowadził szkołę.
W XVIII wieku swoje ołtarze w kościele skaryszewskim miały cechy: ślusarzy z Pragi i Skaryszewa, kuśnierzy z Pragi, szewców ze Skaryszewa, garbarzy z Golędzinowa i Pragi. Przy parafii działało również Bractwo Aniołów Stróżów, którego celem było niesienie pomocy potrzebującym. Tradycyjnie aż do końca XVIII wieku odbywały się wspólne procesje na Wielkanoc i Zielone Świątki ze Skaryszewa do Kamiona.
Oba kościoły, zarówno skaryszewski, jak i kamionowski, zostały zniszczone w czasie potopu szwedzkiego w połowie XVII wieku. W pełni jednak odbudowano tylko skaryszewski, który w 1656 roku zyskał rangę parafialnego. Kilkukrotnie ulegał zniszczeniom, jednak za każdym razem był odbudowywany.
Dziś ulica Okrzei prowadzi do kładki pieszo-rowerowej, a kiedyś wówczas ulica Brukowa prowadziła do mostu łyżwowego – tzw. mostu Ponińskiego, zbudowanego w 1775 roku.
Nie było go jeszcze, gdy swoją panoramę malował Canaletto, ale funkcjonował już od jakiegoś czasu, gdy w 1779 roku Michał Groll wydał „Plan Miasta Warszawy z Przedmieściami”. Widoczny jest na nim także Skaryszew i kościół pw. św. Stanisława
– przekazał ZDM.
Historia Skaryszewa
Skaryszew był miasteczkiem z uporządkowaną siatką ulic, rynkiem i ratuszem. Został zlikwidowany jako osobny byt prawny wraz z pozostałymi jurydykami w 1791 roku, stając się częścią Warszawy.
W 1807 roku, wraz z powstaniem Księstwa Warszawskiego i planami ufortyfikowania tego terenu przez wojskowych inżynierów Napoleona rozebrano kościół św. Stanisława i wszystko, co znajdowało się w odległości kilkuset metrów od zabudowań fortecznych, które przebiegały m.in. przez dzisiejszą ulicę Okrzei. Podczas nadzoru nad przebudową Okrzei archeolodzy natknęli się również na fragmenty fortecznego szańca.
Kiedy zniknął kościół, cmentarz, szkoła, szpital parafialny i ratusz, zniknął też cały Skaryszew i część Pragi: wyburzono niemal 200 budynków. W praktyce fort okazał się inwestycją bez historii bojowej: nie odegrał żadnej większej roli. Twierdza na krótko odzyskała znaczenie w czasie Powstania Listopadowego. Wówczas jej pozostałości zostały odbudowane. Po klęsce powstania Rosjanie rozpoczęli ostateczne niszczenie umocnień.
W 1813 roku postawiono na miejscu dawnego kościoła pamiątkowy krzyż, który nie zachował się do naszych czasów. Jest jednak widoczny na planie Lindleya z lat 1897–1901.
Istnienie tego miasteczka, najstarszego na terenie prawobrzeżnej Warszawy, upamiętnione jest jedynie w nazwach Parku Skaryszewskiego oraz ulicy Skaryszewskiej.
Jeżeli okaże się, że natknęliśmy się na XVII-wieczny cmentarz, prace w tym miejscu będą musiały zostać wstrzymane do czasu przeprowadzenia dokładnych badań archeologicznych. Na razie za wcześnie, by stwierdzić, ile mogą potrwać takie badania
– przekazali drogowcy.
Zaznaczyli, że archeolodzy jeszcze nie odnaleźli żadnych przedmiotów, które mogłyby pomóc precyzyjnie datować pochówki. Podkreślili, że niewykluczone, że kopiąc dalej, w kierunku ulicy Wrzesińskiej, natrafią na kolejne groby.
Prace będą w związku z tym kontynuowane na innych odcinkach.
Pożar hali w Warszawie. Trwa akcja strażaków

Tajemniczy obiekt w lesie. Są nowe informacje

"Owoce ziemi i pracy rąk ludzkich". Za nami XXVI Ogólnopolska Droga Krzyżowa Ludzi Pracy








