Niedawno skazany prolajfer Bawer Aondo-Akaa zadał pytanie o aborcję Szymonowi Hołowni...

Kontrowersje wywołała impreza zorganizowana 15 sierpnia w jednym z marsylskich barów LGBT, która w sposób parodystyczny nawiązywała do uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Senator Stéphane Ravier określił wydarzenie przejawem „bezkompromisowej chrystianofobii” i zwrócił się w tej sprawie do burmistrza Marsylii Benoîta Payana.

Aborcja nawet w dziewiątym miesiącu ciąży będzie prawnie możliwa w stanie Massachusetts. Demokratyczna gubernator Maura Healey podpisała budzącą sprzeciw ustawę.

Przed amerykańskim sądem toczy się bezprecedensowy proces, odsłaniający ciemną stronę surogacji, która wiąże się z traktowaniem ludzi jako towaru na zamówienie. Biologiczni rodzice domagali się aborcji dziecka, u którego wykryto uleczalną wadę serca, czego stanowczo odmówiła matka zastępcza, deklarując, że przejmie nad nim opiekę i zapewni mu odpowiednie leczenie kardiologiczne.

Szymon Hołownia ma próbować odzyskać wpływy w Polsce 2050 i przejąć kontrolę nad klubem parlamentarnym ugrupowania – twierdzi w piątkowej publikacji Onet. Według rozmówców portalu, były marszałek Sejmu zebrał już wokół siebie znaczną grupę posłów, a część źródeł twierdzi, że ma większość potrzebną do podważenia przywództwa Katarzyny Pełczyńskiej-Nałęcz. Hołownia ma być także gotów wejść do rządu, a nawet objąć funkcję wicepremiera.

Czy w kolejnych wyborach elektorat rozczarowany Donaldem Tuskiem, ale mniej lub bardziej obawiający się rządów prawicy uwierzy po raz kolejny w „nowe otwarcie” oferowane przez ten sam duet? Czy Szymon Hołownia po kilku latach w roli marszałka Sejmu i współodpowiedzialności za rządy obecnej koalicji będzie w stanie skutecznie przedstawić się jako „świeża twarz” i antysystemowy reformator? A Władysław Kosiniak-Kamysz, dziś wicepremier milczący wobec brutalizacji polityki napędzanej przez obecny rząd, zdoła przekonać wyborców, że jako polityk jest „bezpiecznym wyborem”? Obaj liderzy zdają się wierzyć, że wspólnie im się uda. Pytanie tylko, czy ta wiara wystarczy, by zrekompensować zimną kalkulację i brak autentycznych emocji, na których nowa Trzecia Droga jest budowana?