425. lat temu kilkuset polskich husarzy rozbiło w puch kilkutysięczne siły szwedzkie pod Kiesią

 

Szwedzi rozpoczęli kampanię wojenną w 1599 roku. Po zdobyciu Narwy, Estonii, Parnawy, Fellina i Dorpatu wojska szwedzkie uderzyły na obozujących pod Kiesią Polaków i Litwinów. Przewaga Szwedów była znacząca - 3 tysięczne wojsko szwedzkie natarło na kilkuset polskich zbrojnych. Liczba tych ostatnich zwiększyła się do 700, gdy w sukurs przyszedł im wojewoda wendeński Jerzy Farensbach.

• Komunikat dla mieszkańców woj. warmińsko-mazurskiego
• ZUS wydał pilny komunikat
• Od stycznia KRUS wypłaci więcej. Komunikat dla rolników
• IMGW wydał komunikat. Oto co nas czeka
• Po co Stanom Zjednoczonym wenezuelska ropa - fakty i mity
• Francja znalazła sposób na obronę rolnictwa przed umową UE-Mercosur
• Prof. Romuald Szeremietiew: Państwa UE nie są w stanie dać Ukrainie realnych gwarancji bezpieczeństwa

Nieudany karakol

Próbujący zastosować karakol - taktykę walki polegającą na cyklicznym ostrzeliwaniu przeciwnika bronią strzelecką przez kolejne szeregi kawalerzystów - Szwedzi po raz pierwszy zetknęli się z szarżą husarii, stosowaną ówcześnie przez wojska Rzeczypospolitej.

Walka nie trwała długo

Szwedzi nie wytrzymali ataku polskiej ciężkiej jazdy i dość szybko rzucili się do ucieczki. Jazda szwedzka próbowała rejterować przez skutą lodem rzeczkę Gawię, wówczas lód pod naporem koni pękł, będąc przyczyną kolejnych strat po stronie szwedzkiej. Trudniejsza sprawa była ze szwedzką piechotą, gdyż ta nie chciała się poddać. Została więc wybita do nogi i było to główną przyczyną ogromnych strat Szwedów w tej bitwie - 1900 zabitych i rannych oraz 100 jeńców i wszystkie działa. Polacy i Litwini stracili tylko 10 zabitych i 60 rannych.