Drogi do Solidarności. Debata w 50 rocznicę Czerwca ‘76"
#GenWolności – pod takim hasztagiem „Solidarność” przypomina o protestach robotniczych w czerwcu 1956 roku w Poznaniu oraz w czerwcu 1976 roku w Płocku, Radomiu, Ursusie i innych miejscowościach. Pamięć o „polskich miesiącach” pokazuj, że w Polakach zakodowane jest dążenie do takich wartości jak wolność i solidarność, dlatego nigdy nie zaakceptowali reżimu komunistycznego narzuconego Polsce siłą po II wojnie światowej.
Debata w historycznej Sali BHP
Fundacja Promocji Solidarności, realizując swoją misję, wspólnie z gdańskim oddziałem Instytutu Pamięci Narodowej organizuje w historycznej Sali BHP w Gdańsku debatę „Drogi do Solidarności – 50 rocznica Czerwca ‘76”. Początek wydarzenia we wtorek 23 czerwca o godz. 17.
W dyskusji udział wezmą historycy z Instytutu Pamięci Narodowej dr Piotr Abryszeński oraz prof. Mirosław Szumiło. Gościem specjalnym będzie Jan Rejczak, uczestnik wydarzeń w czerwcu 1976 roku, później zaangażowany w akcję pomocy osobom represjonowanym przez władze, w 1980 roku jeden z organizatorów NSZZ „Solidarność” Ziemi Radomskiej, działacz społeczny. Moderatorem dyskusji będzie dr Adam Chmielecki z Fundacji Promocji Solidarności.
Partnerem wydarzenia jest NSZZ „Solidarność”. Debata odbywa się w ramach programu współpracy merytorycznej z Instytutem Dziedzictwa Solidarności.
Czerwiec 1976 – historia represji władzy i solidarności społeczeństwa
W czerwcu 1976 r. po raz kolejny po II wojnie światowej miały miejsce masowe protesty robotnicze przeciwko komunistycznym rządom i ich skutkom, m.in. podwyżce cen żywności wprowadzonej przez rząd PRL 24 czerwca.
W całym kraju strajkowało około 100 tys. osób w ok. 80 zakładach pracy z 24 województw. 25 czerwca odbyły się także jednodniowe strajki na Wybrzeżu, m.in. w Stoczni im. Lenina w Gdańsku oraz w „Techmecie” w Pruszczu Gdańskim.
W zbiorowej pamięci zapisały się protesty pracowników z Ursusa, Płocka i Radomia, najliczniejsze i brutalnie spacyfikowane przez władze. Milicja i ZOMO urządziły protestującym tzw. ścieżki zdrowia, w trakcie których pobitych zostało ponad 2 tys. osób. Po kilku tygodniach od brutalnego pobicia przez milicjantów w czerwcu 1976 r. zmarł wspierający protestujących robotników ks. Roman Kotlarz z Radomia.
„Czerwony Radom pamiętam siny, jak zbite pałką ludzkie plecy, szosę E7, na dworcach gliny. Strach w ludzkich oczach, upokorzenie” – śpiewał w „Balladzie o czerwonym Radomiu” bard opozycji antykomunistycznej Jan Krzysztof Kelus.
W reakcji na brutalną siłę władzy komunistycznej rozbudziła się społeczna solidarność. W wyniku akcji pomocy represjonowanym robotnikom z Radomia, zorganizowanej przez środowiska inteligencji z Warszawy związane z opozycją demokratyczną, powstał Komitet Obrony Robotników. Cztery lata później powstał NSZZ „Solidarność”, a KOR na I Krajowym Zjeździe Delegatów związku dokonał samorozwiązania.
