[video] Syryjscy duchowni dziękują Polakom za wsparcie. Wstrząsający raport Caritas Polska z Aleppo

Wydawało mi się, że znajduję się w Warszawie z czasie II Wojny Światowej.

Jak weszłam do części wschodniej Aleppo, to moją naprawdę najpierwszą myślą było, że siła zła jest potężna. Tą siłę zła widziałam z tych rozerwanych budynkach, że to jest... można powiedzieć, że to nie ręką ludzką zostało zrobione, że to jakąś demoniczną, potworną siłą te dachy zostały pozrywane, po prostu rozwalone wszystko.

W tej sile zła naokoło panuje jakaś moc ciepła ludzkiego, jest chyba nawet większa, że nie ma takich ruin, gdzie nie można byłoby wypić kawy, wyściskać się, posiedzieć i narmalnie porozmawiać.

Gdy wyszedł [biskup syryjski-red.] w sutannie i byli ludzie, którzy oczekiwali na dary, był wśród nich siedzący, stary muzułmanin. Jak zobaczył biskupa, to krzyknął na cały głos, to było przeraźliwe. Mówi: wiem, kim wy jesteście. Nie musicie nam pomagać, ale nam pomagacie, wy jesteście najczystszym złotem.

[Ludzie-red.] zawsze prosili, żeby pozdrowić naród polski.

Zwracam się do was, drodzy współbracia i bracia w Polsce, przede wszystkim po to, żeby wam podziękować. Podziękować za waszą hojność, podziękować za waszą solidarność. Dla nas to bardzo ważne, kiedy czujemy, że mamy braci, którzy o nas myślą. Dzięki temu nie jesteśmy i nie czujemy się już odrzuconą mniejszością.

Chciałbym także podziękować wam wszystkim, rodzinom, parafiom, biskupom, Konferencji Episkopatu Polski za ten projekt, który dla mnie jest genialny, za solidarność pomiędzy rodzinami polskimi a rodzinami z Aleppo.