[video] Godzina Miłosierdzia: Homilia abpa Marka Jędraszewskiego w Niedzielę Miłosierdzia

Od tygodnia żyjemy radością zmartwychwstania. Droga ku tej radości wiodła przez ból i mękę (...) Chrystus wziął na siebie cały ból człowieka, wszystkie jego udręki i przerażające niekiedy poczucie osamotnienia.

Pokój Chrystusowy wiąże się (...) z Jego zwycięstwem nad wszystkimi grzechami, które w swych skutkach groziły i grożą wieczną karą w piekle. Jezus mówił bowiem do zebranych w wieczerniku Apostołów: "Pokój Wam, jak Ojciec mnie posłał, tak i Ja was posyłam. Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: weźmijcie Ducha Świętego, którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone a którym zatrzymacie, są im zatrzymane.". (...) Pokazał im ślady męki, która była ceną Jego zwycięstwa nad grzechem i szatanem.

Świat potrzebuje Chrustusowego zmiłowania, świat nie może żyć bez Chrystusowego Miłosierdzia, świat powinien nieustannie wołać do Chrystusa: Kyrie elejson.

Dzieje świata potoczyły się w ten sposób, że powstały państwa, które programowo i systematycznie zaczęły walczyć z chrześcijaństwem. (...) W imię ateizmu, na niespotykaną dotad skalę zaczęły się prześladowania chrześcijan i chrześcijaństwa.

Społeczeństwa od wieków kształtowane przez chrześciajństwo miały teraz zapomnieć o Jezusowych słowach: "Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a JA was pokrzepię. Weźcie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych".

Według twórców tych ateistyczniych systemów, człowiek miał sam sobie jedynie wystarczać, a w tej samowystarczalności chciano widzieć szczyt wyzwolenia człowieka (...) ten ateistyczny humanizm pociągnął za soba ogrom nieszczęść i niezmiernego bólu (...) W kontekście tych własnie wydarzeń pierwszej połowy XX w. należy patrzeć na to, co miało miejsce w roku 1924, w robotniczej Łodzi, powołanie Helenki Kowalskiej, przyszłej s. Faustyny (...). Na przekór wizji świata całkowicie pozbawionej Boga (...) zechał właśnie ją, niepozorną słabą i mimo młodego wieku bardzo schorowaną, uczynić apostołką i sekretarką Swojego Miłosierdzia.

O wiarę, która okaże się w nas o wiele silniejsza od zniszczalnego złota, o łaskę miłosierdzia dla nas i całego świata, o niewzruszoną nadzieję osiągnięcia tej radości niewymownej i pełnej chwały, która jest związana z naszym zbawieniem, za wstawiennictwem św. Faustyny prośmy podczas tej Świętej Eucharystii Miłosiernego Boga.