Prof. Romuald Szeremietiew: Czas wojny – czas pokoju. Straty

Przed amerykańskim sądem toczy się bezprecedensowy proces, odsłaniający ciemną stronę surogacji, która wiąże się z traktowaniem ludzi jako towaru na zamówienie. Biologiczni rodzice domagali się aborcji dziecka, u którego wykryto uleczalną wadę serca, czego stanowczo odmówiła matka zastępcza, deklarując, że przejmie nad nim opiekę i zapewni mu odpowiednie leczenie kardiologiczne.

Gdy na początku XX wieku car Mikołaj spotkał się ze swoim kuzynem, kajzerem Wilhelmem, i pod wpływem jego perswazji nagle zdecydował, że Rosja stanie się sojusznikiem Niemiec, wśród urzędników petersburskiego ministerstwa spraw zagranicznych zapanował popłoch. Któryś z najważniejszych spośród nich ujął ich konsternację krótko, pisząc, że zawiązanie sojuszu z Berlinem oznaczałoby przecież zerwanie sojuszu z Francją – „szczegół, który najwyraźniej umknął uwadze Najjaśniejszego Pana”. Ten szczegół, który umknął, przypomniał mi się ostatnio, gdy czytałem, jakie to wnioski dla Polski wyprowadza naczelny „Do Rzeczy”, Paweł Lisicki, z dotychczasowego przebiegu konfliktu w Zatoce.

Były naczelny dowódca Sił Zbrojnych Ukrainy Walerij Załużny ocenił, że wojna z Rosją ujawniła ograniczenia obecnej doktryny NATO. Według niego Rosja opracowała sposoby przeciwdziałania większości zachodnich systemów uzbrojenia używanych przez Ukrainę, dlatego Sojusz powinien dostosować się do realiów współczesnego pola walki.

Powstanie Warszawskie widziane z perspektywy żołnierza KeDywu i Powstanie widziane z perspektywy cywila to nieraz zupełnie dwa różne obrazy. Dużo mówi się o walkach na barykadach, nieco mniej o kryciu się w piwnicach.

Wojna z Iranem pochłonęła już dziesiątki miliardów dolarów, a Pentagon ostrzega, że obecny budżet przestaje wystarczać. Szef resortu obrony Pete Hegseth zaapelował do Senatu o kolejne miliardy.