[online] Polska Wielki Projekt. Lingua Democratiae Liberalis jako rzędzie inżynierii społecznej

Pamiętam Marsz Niepodległości, podczas którego policja zamknęła maszerujących na kilku ulicach i wezwała do rozejścia się, grożąc atakiem. Pamiętam, jak tłumy ludzi usiłowały uciekać jednocześnie w kilku kierunkach. Jak usiłowałem zasłonić kobietę z wózkiem, zanim jeden z nurtów tłumu nas rozdzielił. Pamiętam, jak schowałem się za betonowym murkiem przy (wtedy) hotelu Forum, żeby mnie nie zadeptano.

Większość znakomitych niemieckich satyryków zniknęła już z horyzontu. Głównie dlatego, że media zza Odry kierują się doraźnymi potrzebami, dla których zdolni artyści kabaretowi nie dają już głosu. Niektórzy z nich są odporni i nie schodzą ze sceny, z fatalnymi dla nich skutkami.

W szkołach podstawowych w angielskim Brighton dyrektorzy postanowili, że uczniowie mają nie używać słów „mama” i „tata”. Rodzice są wściekli na decyzję szkoły.

Mamy współdzieloną suwerenność, ale ważne, żeby jej warunki określane były w Warszawie – uważa prof. Andrzej Zybertowicz. Dla bezpieczeństwa Polski trzeba grać kartą ofiary, ale też stosować projekcję siły i nie zapominać o prawie do weta – ocenił socjolog.

„Na kolana chamy, śpiewa Lucjan Pavarotii” – brzmi fragment klasyku „12 groszy” autorstwa Kazika Staszewskiego. Dziś w role Pavarottiego Kazika wcielają się fani poprawności politycznej, którzy oczekują, że ludzie Zachodu, a najlepiej biali, heteroseksualni mężczyźni będą przepraszać za całe zło tego świata. Wojny, globalne ocieplenie, rasizm czy kolonializm. Właśnie za ten ostatni mają kajać się piłkarze przed meczem Anglia-Polska w piłce nożnej. Tylko co my mamy z tym wspólnego?