[Nowy rysunek Krysztopy] "Nie pomagasz"

Gdy na początku XX wieku car Mikołaj spotkał się ze swoim kuzynem, kajzerem Wilhelmem, i pod wpływem jego perswazji nagle zdecydował, że Rosja stanie się sojusznikiem Niemiec, wśród urzędników petersburskiego ministerstwa spraw zagranicznych zapanował popłoch. Któryś z najważniejszych spośród nich ujął ich konsternację krótko, pisząc, że zawiązanie sojuszu z Berlinem oznaczałoby przecież zerwanie sojuszu z Francją – „szczegół, który najwyraźniej umknął uwadze Najjaśniejszego Pana”. Ten szczegół, który umknął, przypomniał mi się ostatnio, gdy czytałem, jakie to wnioski dla Polski wyprowadza naczelny „Do Rzeczy”, Paweł Lisicki, z dotychczasowego przebiegu konfliktu w Zatoce.

Były naczelny dowódca Sił Zbrojnych Ukrainy Walerij Załużny ocenił, że wojna z Rosją ujawniła ograniczenia obecnej doktryny NATO. Według niego Rosja opracowała sposoby przeciwdziałania większości zachodnich systemów uzbrojenia używanych przez Ukrainę, dlatego Sojusz powinien dostosować się do realiów współczesnego pola walki.

Powstanie Warszawskie widziane z perspektywy żołnierza KeDywu i Powstanie widziane z perspektywy cywila to nieraz zupełnie dwa różne obrazy. Dużo mówi się o walkach na barykadach, nieco mniej o kryciu się w piwnicach.

Państwa UE zgodziły się przedłużyć do 4 marca 2028 r. ochronę tymczasową dla osób uciekających przed wojną w Ukrainie. Państwa UE formalnie zatwierdziły również ograniczenie dotyczące nowych wnioskodawców. Decyzja zacznie obowiązywać po publikacji w Dzienniku Urzędowym UE. Zmiana nie ma obejmować osób, które już korzystają z ochrony w Unii.

„… czego patolodzy dowiadywali się podobno z ciał ludzi, którzy popełnili samobójstwo, rzucając się do rzeki, chyba to była Sekwana. Ci, którzy chcieli umrzeć z miłości, próbowali wydostać się z wody. Ci, którzy zbankrutowali, tonęli jak kamienie” Sigrid Nunez "Przyjaciel".