Michał Ossowski, red. naczelny "TS": Posłuchajmy ks. Jerzego

Podobnie jak święty Jan Paweł II, ks. Jerzy doskonale odnajdywał się w towarzystwie ludzie prostych, dla których białe jest białe, a czarne jest czarne. Stąd tak wielka popularność i zrozumienie przesłania kapłana z Żoliborza w świecie robotników, którzy doskonale wyczuwają puste słowa i nałożone maski. Czy ta bliskość z szarymi pracownikami nie kontrastuje ze światem współczesnych "elit", które tak powszechnie krytykowały wolne od handlu niedziele i wyrażały oburzenie "plebsem, który za 500 + tłumnie korzysta z wakacji na Morzem Bałtyckim"?
Słowa ks. Jerzego niosą ze sobą głębię. Jak mówi w rozmowie z nami Tadeusz Majchrowicz: "społeczeństwo powinno je zapamiętać i stosować, chociaż ich realizacja wydaje się trudna, niemal niemożliwa". Słowa te są szczególnie ważne dziś, w okresie polaryzacji naszej sceny politycznej, trwającej wojny kulturowej, gdzie druga strona mówi wprost o tym, że jej celem jest wyrugowanie Kościoła z życia społecznego i politycznego. Czy nie jest tak, że gdyby dziś żył ksiądz Jerzy, to byłby nazywany "prawicowym oszołomem"? Czy jego Msze św. za Ojczyznę, które gromadziły tłumy mieszkańców Warszawy, nie byłyby nazywane przez mainstreamowe media "seansami nienawiści"? Czasem warto zastanowić się, czy dzisiejsze media mimowolnie nie powtarzają schematów nakreślonych przez Jerzego Urbana, próbując przeciwnikowi odebrać głos w debacie, nazywając go "faszystą", "populistą" czy "ksenofobem". Jednak warto powstrzymać się od rewanżyzmu, odpowiadania tym samym, bo wtedy nie zrealizujemy testamentu ks. Jerzego. To przekaz, który powinniśmy wyciągnąć z nauk patrona Solidarności.